ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΩΑΝΝΗ Αρχική σελίδα ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΩΑΝΝΗ
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΑΠΟ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΨΗ
 
 Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών   Ομάδες ΜελώνΟμάδες Μελών   ΕγγραφήΕγγραφή 
 ΠροφίλΠροφίλ   Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σαςΣυνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   ΣύνδεσηΣύνδεση 

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ....πότε???
Μετάβαση στη σελίδα 1, 2  Επόμενη
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΩΑΝΝΗ Αρχική σελίδα -> Έσχατα μας Χρόνια
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Ads






Δημοσιεύθηκε: Σαβ Ιαν 20, 2018 2:00 pm    Θέμα δημοσίευσης: Ads

Επιστροφή στην κορυφή
raimon
Site Admin
Site Admin


Συμμετάσχουν: 06 Ιαν 12
Δημοσιεύσεις: 1974

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Νοέ 30, 2014 2:45 pm    Θέμα δημοσίευσης: ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ....πότε??? Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη! ἕως πότε ἔσομαι μεθ᾿ ὑμῶν; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;
____________________________________________

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ
"Εξορκίζω όλους τους λαϊκούς, όσοι είστε γνήσια τέκνα της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, να φεύγετε ολοταχώς από τους ιερείς που υπέπεσαν στην υποταγή στους Λατίνους, και μήτε σε εκκλησία να συγκεντρώνεστε μαζί τους, μήτε να παίρνετε οποιαδήποτε ευλογία από τα χέρια τους. Είναι καλύτερα να προσεύχεσθε στο Θεό στα σπίτια σας μόνοι, παρά να συγκεντρώνεσθε στην εκκλησία μαζί με τους Λατινόφρονες. Ει’ δ’ άλλως, θα υποστήτε την ίδια κόλασι μ’ αυτούς". Αγιος Γερμανός Β΄ Κωνσταντινουπόλεως (1222-1240)

Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Ποιός θά παρέμενε ἀσυγκίνητος και ἄπραγος ἐάν ἀτίμαζαν τήν σαρκική μητέρα του; Κάτι ἀνάλογον συμβαίνει εἰς βάρος τῆς Ὀρθοδοξίας καί, ὅμως, οἱ πάντες καθεύδουν!



Σήμερον στό Φανάρι
ἀτιμάζεται ἡ Ὀρθοδοξία!


υπο του Θεολογου Δημητριου Κατσουρα

Νέα «Ὁμολογία Πίστεως» ὑπεγράφη καί δημοσιο-ποιήθηκε ἀπό τή γνωστή «Σύναξη Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καί μοναχῶν», μέ ἀφορμή ὅσα ἔγιναν στήν Ἁγία Γῆ (Μάϊος 2014) καί ἐν ὄψει τῆς ἐν ἐξελίξει εὐρισκομένης ἐπισκέψεως τοῦ αἱρεσιάρχου Πάπα στό Φανάρι, γιά τόν συν-ἑορτασμό τῆς θρονικῆς ἑορτῆς τοῦ Πατριαρχείου, τήν 30ή Νοεμβρίου 2014.
Ἀξιοκατάκριτος ψευδο-διδάσκαλος θεωρεῖται ἐνυπογράφως ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος ἀπό ἕξι (6) Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἕνα (1) Καθηγούμενο Ἁγιορειτικῆς Μονῆς, Καθηγουμένους καί Καθηγουμένες ἀρκετῶν Μονῶν ἀνά τήν Ἑλλάδα, τόν πολιό Καθηγούμενο τῆς Μονῆς Σταυροβουνίου Κύπρου, 157 Κληρικούς, μοναχούς, μοναχές καί 1.745 (μέχρι τήν περασμένη Τετάρτη) λαϊκούς!
Τό σημαντικό αὐτό κείμενο ἔχει ὡς κατακλεῖδα τό ἁγιογραφικό: «Ὁ δὲ ταράσσων ὑμᾶς βαστάσει τὸ κρῖμα, ὅστις ἂν ᾖ». Καί εἶναι προφανές ὅτι ἀναφέρεται πρωτίστως στόν Πατριάρχη Κων/λεως κ. Βαρθολομαῖο!

Σημαντικά τά λόγια σας, ἐκλεκτοί ὑπογράφοντες. Πλήν, ὅμως, καιρός τοῦ πράττειν τά δέοντα καί ἐπιβαλλόμενα. Ἴσως, εἶναι ἤδη ἀργά, γιά ἀντιστροφή τῆς πορείας τῶν πραγμάτων, μέ συνευθύνη σας. Τουλάχιστον, μή συμβεῖ καί γιά σᾶς προσωπικῶς τό ἴδιο. Τώρα ἀναπνέετε, τώρα ἐνεργήσατε (ἐσεῖς καί ὅσοι φοβεῖσθε Θεό καί σέβεσθε τήν Πίστη τῶν Ἁγίων Πατέρων) αὐτό (τό μόνο) πού φοβίζει τόν παναιρετικό Οἰκουμενισμό: τήν διακοπή τῆς μετά τῶν ἀμετανοήτων οἰκουμενιστῶν κοινωνίας!
Ἐάν τήν εὐσέβειά σας δέν ἀκολουθήσει, ὡς σκιά της, ὁ διωγμός σας, κατά τόν Ἅγιο Μακάριο τόν Αἰγύπτιο, σεῖς οἱ ἴδιοι νά ἀμφιβάλλετε γιά τήν γνησιότητά της, δηλαδή, ἐάν εἶναι εὐάρεστη στόν Θεό. Εἶναι ἀδιέξοδος ὁ ἀγών γιά νά ἐμποδίσετε τά ἑπόμενα βήματα πού θά ὁλοκληρώσουν τήν προδοσία καί "πρός τά ἔξω", στά θολωμένα μάτια τοῦ χιλιοπροδωμένου, ἐν πολλοῖς ἀνυποψίαστου, ἀλλά καί, δυστυχῶς, ἀδιάφορου λαοῦ.


Δέν ὠφελεῖ πλέον ἁπλῶς τό μέχρις ἐδῶ καί μή παρέκει. Ἀπαιτεῖται ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ στήν εὐθεῖα ὁδό τῆς ἀκαινοτομήτου Πίστεως καί ὀρθοδόξου Παραδόσεως, γιά νά μή ἁπωλεσθεῖ ἡ ἐλπίς τῆς σωτηρίας. Τό πόσο ἀποτελεσματικά εἶναι τά λόγια σας καί πόσο ὑπολογίζονται, καθώς καί ἐάν ἔχουν κάποια ἐλπίδα οἱ ἀγώνες τῶν λόγων χωρίς πράξεις, ἔχει ἀποδειχθεῖ ἐπανειλημμένως.


Ὁ Οἰκουμενισμός καλπάζει καί ἡ φοβερή ἀποστασία, πού παρασύρει τά πάντα στό πέρασμά της, συνεχίζεται καί διευρύνεται διαρκῶς. Μόνον ἡ μετάνοια καί ἡ ἔμπρακτη ἀπόδειξη τῆς εὐσεβείας μας καί τῆς ἀποφάσεώς μας νά θυσιάσουμε τά πάντα ὑπέρ αὐτῆς μπορεῖ νά μᾶς σώσει. Δέν χρειάζεται νά περιμένουμε τήν αὐριανή ἡμέρα. Δέν πρέπει νά τήν περιμένουμε.


Τά ὅσα ἤδη ἔγιναν σήμερα, παραμονή τοῦ συνεορτασμοῦ (προφανέστατα ἄνευ τῆς ἐπιστασίας τοῦ Πρωτοκλήτου) τῆς θρονικῆς ἑορτῆς τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, εἶναι ὑπέρ-ἀρκετά! Καί φρικτά βεβαίως συνάμα. Ἐπιβεβαιώνουν πλήρως τό ἐν ἐξελίξει καί πρός ὁλοκλήρωση εὑρισκόμενο σχέδιο ξεπουλήματος τῆς Ὀρθοδοξίας ἀντί πινακίου ἐξουσίας καί συνυπάρξεως τῶν ἐξωμοτῶν τῆς Πίστεως παρά τῶ «ἁγιωτάτῳ» Πάπα Ρώμης!


Ἐξαιρετικά ἀφιερωμένα τά ὅσα συνέβησαν σήμερα (γιά πολλοστή φορά) στούς μεγαλοσχήμους Ἁγιορεῖτες, στούς σεβαστούς Γεροντάδες καί Πνευματικούς τῶν παραδοσιακῶν Μονῶν καί τῶν Ἐνοριῶν, ἀνά τήν Ἑλλάδα.


Καταλαβαίνει κανείς, τί ὀρθοδοξία θά χαρακτηρίζει καί τήν προσδιορισθεῖσα γιά τό 2016 μεγάλη Σύνοδο, ὅπου ἔχουν ἤδη προσκληθεῖ νά συμμετέχουν καί ἐκπρόσωποι τῆς «ἀδελφῆς ἐκκλησίας», τοῦ Παπισμοῦ! Τά προφητικά λόγια δύο μεγάλων μορφῶν τῆς ἀγωνιζομένης Ὀρθοδοξίας θά ἔλθει νά ἐπιβεβαιώσει. Τοῦ ἀοιδίμου ὁσιομάρτυρος Κοσμᾶ Φλαμιάτου, ἀφ’ ἑνός, ὅτι μία (τέτοια) Σύνοδος θά θεσπίσει τήν κατάργηση τῆς Ὀρθοδοξίας καί τοῦ ἀειμνήστου Ἀρχιμανδρίτου Ἰουστίνου Πόποβιτς, ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι ἡ μεγάλη Σύνοδος πού προετοιμάζει τό Πατριαρχεῖο Κων/λεως θά προκαλέσει μεγάλο κακό καί μεγάλα σχίσματα στήν Ὀρθοδοξία!


Αὐτά ἀκριβῶς προμηνύουν τά σημερινά αἴσχη στήν Πόλη καί ἰδιαιτέρως στό σβησμένο Φανάρι. Τί ἔγινε; Τά εἴδαμε, δυστυχῶς, μέ τά μάτια μας καί τά ἀκούσαμε μέ τά αὐτιά μας.


Ὁ κ. Βαρθολομαῖος συμπροσευχήθηκε σέ ψευδο-λειτουργία πού τέλεσε ὁ Πάπας σέ παπικό ναό στήν Πόλη, ἀντήλλαξε τόν λειτουργικό ἁσπασμό μαζί του, ὑποκλίθηκε στό παπικό ἀλτάριο (θυσιαστήριο) καί κατέληξε νά εὐλογεῖ μαζί μέ τόν Ποντίφηκα τό παπικό «ἐκκλησίασμα».


Οἱ ἀσχημίες ἀποκορυφώθηκαν στόν Ἅγιο Γεώργιο, τόν Πατριαρχικό Ναό. Ὁ Πάπας ἔγινε δεκτός μέ ὅλα ὅσα προβλέπονται γιά ἕναν ὀρθόδοξο Πατριάρχη! Ὑποδοχή μέ τό ἱ. Εὐαγγέλιο φερόμενο ἀπό φορεμένο ἱερέα καί διακόνους θυμιάζοντας τόν Πάπα, τῶν ψαλτῶν ψαλλόντων τό «Ἄξιον ἐστίν»! Ἀκολούθησε Μεγάλη Δοξολογία συγχοροστατούντων Πάπα καί Πατριάρχου. Ὁ Πάπας φέρων ὡμοφόριο καί ὁ Πατριάρχης μέ Μανδύα.


Ὁ ἱερεύς ἐμνημόνευσε «κανονικῶς» «ὑπέρ τοῦ Ἁγιωτάτου ἐπισκόπου καί Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου», ἐνώπιον τῆς Ἁγίας Τραπέζης! Ὁ Πατριάρχης προσφωνῶν ἀνεφέρθη μέ κυνισμό στόν σκοπό ὅλων αὐτῶν: τήν ἀσχέτως δογμάτων πλήρη κοινωνία τῶν ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν, Ὀρθοδοξίας καί Παπισμοῦ! Δέν παρέλειψε μάλιστα νά χαρακτηρίσει τήν ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα ἀνεκδιήγητη δωρεά τοῦ Θεοῦ! Τό Θέατρο τῆς Πόλεως ὁλοκληρώθηκε μέ τήν ἀπό κοινοῦ βλάσφημη συν-ἀπαγγελία τῆς Κυριακῆς προσευχῆς, ἡ ὁποία μόνο ἀπό ἐν κοινωνία μυστηριακῆ εὐρισκομένους νοεῖται νά συν-ἀπαγγέλεται. Δέν ἔλειψε καί ἡ καθιερωμένη πλέον ἀτιμωτική σύμπραξη κοινῆς εὐλογήσεως τοῦ ὀρθοδόξου πληρώματος ἀπό τόν Πατριάρχη καί τόν Πάπα. Μετά τούς πολυχρονισμούς τῶν δύο Πατριαρχῶν καί Ἐπισκόπων τῆς μιᾶς «κατά τήν οἰκουμένην», κατά τήν διατύπωση τοῦ κ. Βαρθολομαίου, Ἐκκλησίας, ἐξῆλθον ὡς ζεῦγος ἀγαπημένον ἐκ τοῦ Ναοῦ καί διερχόμενοι ἀπό τούς παρατεταγμένους Κληρικούς τοῦ Πατριαρχείου (ὑποκλινόντων τίς κεφαλές ἐνώπιον τοῦ αἱρεσιάρχου) ἀνέβηκαν στά Πατριαρχικά δώματα.


Πατέρες καί ἀδελφοί, ὅποιος ξανα-μνημονεύσει τό βδελυκτό, ἀπό ἐκκλησιολογικῆς ἀπόψεως, ὄνομα τοῦ δεδηλωμένου οὐνίτου Πατριάρχου δέν θά πρέπει νά τολμήσει ἀθεοφόβως νά ξαναψάλλει τά ἀπολυτίκια καί τά τροπάρια τῶν Ἁγίων Φωτίου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ μεγάλου, Γρηγορίου Θεσσαλονίκης τοῦ Παλαμᾶ καί Μάρκου Ἐφέσσου τοῦ Εὐγενικοῦ, τουλάχιστον!


Ἐάν θέλει νά συνειδητοποιήσει τί καί ποιόν ἀκολουθεῖ, ἄς ἀναλογισθεῖ τόν ἑαυτό του ψάλλοντα τό ψαλλέν, κατά τήν προαναφερθεῖσα μιαρή Δοξολογία, στόν πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Κων/λεως:
Κατά τό, «Τῆς ἐρήμου πολίτης…», ἦχος α΄.

«Κωνσταντίνου ἡ Πόλις, Πρωτοκλήτου λυχνία τε,
ἅγει ἑορτήν λαμπροφόρον, δεχομένη τόν Πρόεδρον,
Ρωμαίων Ἐκκλησίας τῆς σεπτῆς, Καθέδρας κορυφαίου
μαθητοῦ,
διαδέχων διαθέσει τε ἐκ ψυχῆς, εὐξώμεθα γηθοσύνως,
μεῖνον Παράκλητε ἐν ἡμῖν, ἄγων ἡμᾶς πρός σήν
βοήθεια,
ἥν ὁμοφώνως στόματι ἑνί, καρδίᾳ σέ δοξάζομεν»!

Ἱλεως γένοιτο ἡμῖν ὁ Θεός! Ὥρα ἡμᾶς ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι! Οὐαί στούς προδότες τῆς Πίστεως καί τοῦ Γένους μας. Ζῆ Κύριος ὁ Θεός!

Συναντηθηκαν με τον ΤΑΡΖΑΝ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ Ο ΠΑΠΑΣ ΚΑΙ Ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ. ΤΩΡΑ ΘΑ ΥΠΟΔΕΧΘΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΣΙΤΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ .....ΞΕΨΥΡΙΣΕΙ...
ΣΤΗΝ ΠΑΠΙΚΗ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ: Ο ΠΑΠΑΣ, Ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΚΙ Ο "ΤΑΡΖΑΝ" !!! (ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΒΙΝΤΕΟ)! Στην Δοξολογία (ι. Ναό Αγ. Γεωργίου) τροπάριο για τον Πάπα !!!
ΤΡΑΓΙΚΟΚΩΜΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΕΝ ΕΤΕΙ 2014

Στὴν Δοξολογία τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου (Σάββατο βράδυ) ἔψαλαν τὸ παρακάτω τροπάριο για τον Πάπα, παρακαλώντας τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, τὸ ὁποῖον ὁ Πάπας ὑποβιβάζει καὶ βλασφημεῖ διὰ τοῦ Filioque, νὰ μείνει μαζί τους!

«Κωνσταντίνου ἡ πόλις Πρωτοκλήτου δεικνύαται

ἄγει ἑορτὴν λαμπροφόρον δεχομένη τὸν Πρόεδρον

Ρωμαίων τ’ Ἐκκλησίας τῆς σεπτῆς

καθέδρας κορυφαίου μαθητοῦ,

ἵνα δ’ ἔχων διαθέσει τε ἐκ ψυχῆς εὐξώμεθα γηθοσύνως,

μεῖνον Παράκλητε ἐν ἡμῖν, ἄγων ἡμᾶς πρὸς σὴν βοήθειαν, ἵν’ ὁμοφώνως στόματι ἑνὶ καρδίαν σὲ δοξάζωμεν»!




Η συνέχεια εδω
Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!



Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!


_________________
.καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ,ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
raimon
Site Admin
Site Admin


Συμμετάσχουν: 06 Ιαν 12
Δημοσιεύσεις: 1974

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Νοέ 30, 2014 8:35 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Πράγματι είναι φρικτά αυτά που βλέπουμε να γίνονται και προς τα που μας πηγαίνουν ολοταχώς οι ''παναγιότατοι'' και θα οδηγήσουν πολύ σύντομα στην ένωση της ορθοδοξίας με τους αιρετικούς παπικούς, δεν ξέρω αν είναι η δεν είναι η ώρα για αποτείχιση αλλά αυτά που βλέπουμε να γίνονται στο βίντεο -και όχι μόνο- μέσα στην εκκλησία από τους παπικούς, μόνο ορθοδοξία δεν θυμίζουν αλλά μάλλον κραυγές από χορούς ινδιάνων, δεν μπορώ να φανταστώ σε περασμένη εποχή εκεί μέσα ένα Άγιο Μάρκο ευγενικό, ένα Άγιο Μάξιμο Ομολογητή, Ιωάννη Χρυσόστομο, και Αγιο Κοσμά Αιτωλό που έλεγε «Τον Πάπα να Καταράσθε διότι αυτός είναι η αιτία του κακού» και «Φεύγετε τούς Παπικούς ως φεύγει τις από όφεως και από προσώπου πυρός» διότι αν αποδεχόμαστε αυτές τις ατασθαλίες μέσα στους ορθόδοξους ναούς τότε δεν αποδεχόμαστε τα λόγια των Αγίων μας, αν δεχόμαστε τους Αγίους μας τότε πρέπει να φεύγουμε από τους παπικούς και αυτούς που τους αποδέχονται, οπότε δεν ξέρω αν ήρθε η ώρα για αποτειχιση τώρα η αργότερα.

ΥΓ.
Σήμερα υπέγραψαν για την εντός ολίγου πλήρη ενότητα.



Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!





Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!




Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!


_________________
.καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ,ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
vas019
Team Leader Συντονιστων
Team Leader Συντονιστων


Συμμετάσχουν: 06 Ιαν 12
Δημοσιεύσεις: 6073

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Νοέ 30, 2014 8:43 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

raimon έγραψε:
οπότε δεν ξέρω αν ήρθε η ώρα για αποτειχιση τώρα η αργότερα.


Θα τα δουμε αδερφε λιαν συντομως, ειμαστε εν θερμω σημερα με αυτα που ειδαμε..ΚΑΤΣΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΠΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ, ΓΙΑΤΙ Ο Κ.ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΕΙΧΕ ΛΑΒΕΙ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΜΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟ 2006..
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
raimon
Site Admin
Site Admin


Συμμετάσχουν: 06 Ιαν 12
Δημοσιεύσεις: 1974

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Νοέ 30, 2014 10:20 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

vas019 έγραψε:
raimon έγραψε:
οπότε δεν ξέρω αν ήρθε η ώρα για αποτειχιση τώρα η αργότερα.


Θα τα δουμε αδερφε λιαν συντομως, ειμαστε εν θερμω σημερα με αυτα που ειδαμε..ΚΑΤΣΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΠΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ, ΓΙΑΤΙ Ο Κ.ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΕΙΧΕ ΛΑΒΕΙ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΜΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟ 2006..



Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!


_________________
.καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ,ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
raimon
Site Admin
Site Admin


Συμμετάσχουν: 06 Ιαν 12
Δημοσιεύσεις: 1974

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Νοέ 30, 2014 10:41 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Το πολυπόθητο Θεοκατάρατο κοινό ποτήριο κυκλοφορεί ήδη ως εικόνα


Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!



ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: CHARTA OECUMENICA 2001
Ο διάβολος με υπογραφές ζητά να τυλίξει την Ορθοδοξία σε μια κόλλα χαρτί

Θέματα που διαπραγματεύεται η ανάρτηση: Ορθοδοξία, Αρνούμαι να εκκλησιαστώ στις οικουμενιστικές εκκλησίες, η Εκκλησία της Γερμανίας, ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, CHARTA OECUMENICA - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΧΑΡΤΑ, Συμβούλιο ευρωπαϊκών εκκλησιών, Οικουμενισμός, Παπική εκκλησία
Της Αναστασίας Παπαδάκη,
συνεργάτιδος και φίλης της “Κατάνυξης”

Στις 8 Νοεμβρίου, η Εκκλησία εορτάζει τη Σύναξη των Αρχαγγέλων και όλων των επουρανίων Αγγελικών Ταγμάτων.
Ευρισκόμενη στην Γερμανία για οικογενειακή υπόθεση και αρνούμενη να εκκλησιαστώ στις οικουμενιστικές εκκλησίες της περιοχής (τον λόγο της άρνησής μου, θα τον καταλάβει ο αναγνώστης παρακάτω), έχοντας όμως τον Αρχιστράτηγο του Θεού, Μιχαήλ, ως προσωπικό μου προστάτη, αποφάσισα να του αποδώσω την ελάχιστη τιμή, επιλέγοντας την συγκεκριμένη ημέρα να ανοίξω τον φάκελο "CHARTA OECUMENICA", "ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΧΑΡΤΑ".
Μετά από σχεδόν 1000 χρόνια καταφέρνει για πρώτη φορά ο διάβολος να δεσμεύσει τις ευρωπαϊκές εκκλησίες, ανάμεσα σε αυτές και την Ορθόδοξη Εκκλησία, με ένα κατάπτυστο, αντίχριστο, βλάσφημο, προδοτικό κείμενο, νομίζοντας πως μπορεί να τυλίξει την Ορθοδοξία σε μια κόλλα χαρτί.

Το υπέγραψαν ο τότε πρόεδρος του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (CEC), ο τότε μητροπολίτης Γαλλίας Ιερεμίας και νυν μητροπολίτης Ελβετίας και ο πρόεδρος του Συμβουλίου Ευρωπαίων Επισκόπων (CCEE όπου εκπροσωπούνται όλα τα Ρωμαιοκαθολικά Συμβούλια Ευρωπαίων Επισκόπων), καρδινάλιος Vlk.


Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!



Στρασβούργο 22 Μάιου 2001
Υπέγραψαν πάνω στην “αγία τράπεζα” του λουθηρανικού ναού


Η υπογραφή της Charta Oecumenica το 2001 σε ευρωπαικό επίπεδο στο Στρασβούργο και το 2003 στην Γερμανία, εορτάστηκε ως οικουμενικό ορόσημο.
Μεταφρασμένο το παραπάνω στην αγιοπατερική γλώσσα, σημαίνει πως η υπογραφή του εγγράφου αυτού, αποτέλεσε ορόσημο για την ελεύθερη πνευματική πτώση της Ορθοδοξης Εκκλησίας.
Ας δούμε όμως πως δικαιολογούνται οι παραπάνω χαρακτηρισμοί, ρίχνοντας μια ματιά στο ίδιο το κείμενο, το οποίο αποτελείται από 3 κεφάλαια και 12 οδηγίες, δεσμεύσεις.
Ενώ το πρώτο κεφάλαιο αναφέρει πως ο οικουμενικός αυτός χάρτης δεν έχει αυταρχικό ή δογματικό χαρακτήρα, εν τούτοις ξεκινάει κάθε οδηγία με την λέξη δεσμευόμαστε.
Η μετάφραση ορισμένων επίμαχων σημείων του οικουμενικού χάρτη που ακολουθεί, είναι δική μου μετάφραση από το γερμανικό κείμενο.
Θεωρώ πως η μόνη ελληνική μετάφραση που κατάφερα να βρω, δεν αποδίδει με απόλυτη ακρίβεια κάποια πολύ σημαντικά σημεία του κειμένου.
Κατόπιν θα δούμε και ποιοι άλλοι υπέγραψαν αυτό το παναιρετικό, οικουμενιστικό έγγραφο.


CHARTA OECUMENICA
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ
ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΜΕΝΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ


Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!


_________________
.καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ,ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
raimon
Site Admin
Site Admin


Συμμετάσχουν: 06 Ιαν 12
Δημοσιεύσεις: 1974

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Νοέ 30, 2014 11:02 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Η CHARTA OECUMENICA

"Η δόξα ανήκει στον Πατέρα και στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα"
Ως Συμβούλιο Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (CEC) και ως Συμβούλιο Ευρωπαίων Επισκόπων, με το πνεύμα των μηνυμάτων από τις δυο Ευρωπαϊκές Οικουμενικές Συνελεύσεις της Βασιλείας (1989) και του Γκρατς (1997), είμαστε αποφασισμένοι να διατηρήσουμε και να αναπτύξουμε την αδελφοσύνη που έχει αναπτυχθεί ανάμεσά μας. Ευχαριστούμε τον Τριαδικό Θεό που οδηγεί τα βήματά μας προς μια όλο και βαθύτερη αδελφοσύνη μέσω του Αγίου Πνεύματος.
Πολλές μορφές συνεργασίας έχουν δοκιμαστεί αποτελεσματικά. Πιστοί στην προσευχή του Χριστού "ώστε να είναι ένα, όπως εσύ, Πατέρα, είσαι ενωμένος μ’ εμένα κι εγώ μ’ εσένα. Να είναι κι αυτοί ενωμένοι μ’ εμάς, κι έτσι ο κόσμος να πιστέψει ότι μ’ έστειλες εσύ (Κατά Ιωάννην 17:21), δεν πρέπει να παραμείνουμε στην τωρινή κατάσταση.
Με επίγνωση της ενοχής μας και έτοιμοι να μετανοήσουμε, πρέπει να αγωνιστούμε για να ξεπεράσουμε τις διαιρέσεις που ακόμα υπάρχουν ανάμεσά μας. Με επίγνωση της ενοχής μας και έτοιμοι να μετανοήσουμε, πρέπει να αγωνιστούμε για να ξεπεράσουμε τις διαφορές που υπάρχουν ανάμεσά μας. Ώστε να διακηρύξουμε μαζί αξιόπιστα το μήνυμα του Ευαγγελίου σε όλα τα έθνη.
Ακούγοντας μαζί τον Λόγο του Θεού στην Αγία Γραφή, καλούμαστε να ομολογήσουμε την κοινή μας πίστη και να πράξουμε σύμφωνα με την αλήθεια που αναγνωρίσαμε, δίνοντας μαρτυρία αγάπης και ελπίδας για όλους τους ανθρώπους.
Στην Ευρωπαϊκή μας ήπειρο, ανάμεσα στον Ατλαντικό και τα Ουράλια και ανάμεσα από το Βόρειο Ακρωτήριο και την Μεσόγειο, η οποία είναι διαμορφωμένη από πλουραλιστική κουλτούρα, σήμερα περισσότερο από ποτέ, θέλουμε να υπερασπίσουμε με το Ευαγγέλιο την αξιοπρέπεια του ανθρώπου, που είναι εικόνα Θεού και ως Εκκλησίες να συμβάλλουμε στη συμφιλίωση των λαών και των πολιτισμών.
Με αυτόν τον σκοπό αποδεχόμαστε αυτόν τον Χάρτη, ως κοινή υποχρέωση για διάλογο και συνεργασία. Ο Χάρτης περιγράφει θεμελιώδη οικουμενικά καθήκοντα, από τα οποία προκύπτουν μια σειρά από κατευθυντήριες γραμμές και δεσμεύσεις. Ο Χάρτης πρέπει να προωθήσει σε όλα τα επίπεδα της εκκλησιαστικής ζωής, μια οικουμενική κουλτούρα του διαλόγου και της συνεργασίας και να δημιουργήσει έναν δεσμευτικό κανόνα. Όμως δεν έχει αυταρχικό ή δογματικό χαρακτήρα, ούτε δεσμεύει νομικά με εκκλησιαστικό νόμο.
Η δέσμευση-υποχρέωση συνίσταται στην αυτο-δέσμευση των ευρωπαϊκών εκκλησιών και των οικουμενικών οργανισμών. Με βάση το κείμενο του Χάρτη θα μπορούν οι ευρωπαϊκές εκκλησίες να διατυπώσουν προσθήκες με τις ιδιαίτερες τοπικές προκλήσεις τους.
Στο Συμβούλιο Ευρωπαϊκών Εκκλησιών, CEC, ανήκουν σχεδόν όλες οι Ορθόδοξες, οι Διαμαρτυρόμενες, οι Αγγλικανικές, οι ανεξάρτητες και οι Παλαιοκαθολικές εκκλησίες στην Ευρώπη. Στο Συμβούλιο Ευρωπαίων Επισκόπων CCEE, εκπροσωπούνται όλα τα Ρωμαιοκαθολικά Συμβούλια Ευρωπαίων Επισκόπων.
Αυτή ήταν η εισαγωγή του Οικουμενικού Χάρτη και ακολουθούν τα 3 κεφάλαια με τις 12 οδηγίες-δεσμεύσεις.
Μεταφράζω στη συνέχεια ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο και τις δεσμεύσεις του δευτέρου κεφαλαίου, που έχουν και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
Οσο αφορά τις υπόλοιπες οδηγίες, τις παραθέτω μόνο με τον τίτλο τους, οι οποίοι μιλούν από μόνοι τους...
κεφάλαιο I.
ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΣΕ "ΜΙΑ, ΑΓΙΑ, ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ"
"Και να προσπαθείτε να διατηρείτε με την ειρήνη που σας συνδέει μεταξύ σας, την ενότητα που δίνει το Πνεύμα του Θεού. Ένα σώμα αποτελείτε όλοι κι ένα πνεύμα σας ενώνει, όπως και
μια είναι η ελπίδα σας για την οποία σας κάλεσε ο Θεός. Ένας Κύριος υπάρχει, μία πίστη, ένα βάπτισμα. Ένας Θεός και Πατέρας όλων, που κυριαρχεί σ' όλους, ενεργεί μέσα απ' όλους και κατοικεί σε όλους σας." Προς Εφεσίους 4, 3-6
1. Mαζί στο κάλεσμα για ενότητα στην πίστη
Σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού και την μαρτυρία της Αγίας Γραφής, όπως εκφράστηκε στο οικουμενικό Σύμβολο της Πίστεως Νικαίας - Κωνσταντινουπόλεως το 381, πιστεύουμε στον Τριαδικό Θεό: τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Επειδή ομολογούμε έτσι "την μία, αγία, καθολική και αποστολική εκκλησία", το κυρίαρχο οικουμενικό έργο μας είναι να κάνουμε όσο γίνεται πιο ορατή την ενότητα αυτή, που είναι δώρο Θεού.
Η ορατή ενότητα εμποδίζεται ακόμη από ουσιαστικές διαφορές στην πίστη. Υπάρχουν διαφορετικές αντιλήψεις ειδικά για την εκκλησία και την ενότητά της από τα μυστήρια και τις διακονίες. Δεν πρέπει να συμβιβαστούμε με αυτό. Ο Ιησούς μας αποκάλυψε πάνω στον Σταυρό την αγάπη του και το μυστικό της συμφιλίωσης. Ως ακόλουθοί Του θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για ξεπεράσουμε τα προβλήματα και τα εμπόδια που χωρίζουν τις εκκλησίες.
Δεσμευόμαστε,
- να ακολουθήσουμε την προτροπή της Επιστολής προς Εφεσίους και θα πασχίσουμε επίμονα να αναζητήσουμε μια κοινή κατανόηση του μηνύματος της δια του Χριστού σωτηρίας, μέσα στο Ευαγγέλιο.
- να εργαστούμε με την δύναμη του Αγίου Πνεύματος για την ορατή ενότητα της εκκλησίας του Ιησού Χριστού, που εκφράζεται με την αμοιβαία αναγνώριση του βαπτίσματος και την κοινή Θεία Ευχαριστία, όπως και με την κοινή μαρτυρία και υπηρεσία.
κεφάλαιο ΙΙ.
ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΑΤΗ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
" Έτσι θα σας ξεχωρίζουν όλοι πως είστε μαθητές μου, αν έχετε αγάπη ο ένας για τον άλλο". Κατά Ιωάννην 13, 35
2. Κηρύττοντας μαζί το Ευαγγέλιο
3. Προχωρώντας ο ένας προς τον άλλον
4. Δρώντας μαζί
5. Προσευχόμενοι μαζί (συμπροσευχόμενοι)
Η Οικουμένη μένει ζωντανή όταν ακούμε μαζί τον Λόγο του Θεού και όταν αφήνουμε να ενεργεί μέσα μας και δια μέσω ημών το Άγιο Πνεύμα. Με την δύναμη αυτής της ληφθείσας χάρης, υπάρχουν σήμερα ποικίλες προσπάθειες μέσω κοινών προσευχών και λειτουργιών που εμβαθύνουν την πνευματική κοινωνία μεταξύ των εκκλησιών και προσεύχονται για την ορατή ενότητα της Εκκλησίας του Χριστού. Ένα ιδιαίτερα οδυνηρό σημείο της διαίρεσης μεταξύ πολλών χριστιανικών εκκλησιών, είναι η έλλειψη κοινής Θείας Κοινωνίας.
Σε μερικές εκκλησίες υπάρχουν επιφυλάξεις απέναντι στις κοινές οικουμενιστικές προσευχές.
Όμως πολλές οικουμενιστικές λειτουργίες, κοινά τραγούδια και προσευχές, όπως το Πάτερ ημών, επισφραγίζουν την χριστιανικη μας πνευματικότητα.
Δεσμευόμαστε,
- να προσευχόμαστε ο ένας για τον άλλο και για την χριστιανική ενότητα
- να γνωρίσουμε και να εκτιμήσουμε τις Θείες Λειτουργίες, καθώς και τις υπόλοιπες μορφές πνευματικής ζωής των άλλων εκκλησιών.
- να βαδίσουμε προς τον σκοπό της κοινής Θείας Ευχαριστίας.
6. Συνεχίζοντας τους διαλόγους
κεφάλαιο ΙΙΙ. Η ΚΟΙΝΗ ΜΑΣ ΕΥΘΥΝΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
"Μακάριοι όσοι φέρνουν την ειρήνη στους ανθρώπους, γιατί αυτοί θα ονομαστούν παιδιά του Θεού". Κατά Ματθαίον 5, 9
7. Συν-διαμορφώνοντας την Ευρώπη
8. Συμφιλιώνοντας λαούς και πολιτισμούς
9. Προστατεύοντας την δημιουργία
10. Ενισχύοντας - εμβαθύνοντας την σχέση μας με τον Ιουδαισμό
11. Καλλιεργώντας σχέσεις με το Ισλάμ
12. Συναντώντας άλλες θρησκείες και άλλες κοσμοθεωρίες
Όπως προανέφερα, ο Οικουμενικός Χάρτης υπογράφτηκε στις 22 Απριλίου 2001, την πρώτη Κυριακή μετά τον κοινό εορτασμό του Πάσχα.
Υπογράφτηκε πάνω στην "αγία τράπεζα" του λουθηρανικού ναου Thomaskirche.
Ήταν η μέρα που έκλαψαν πικρά οι Άγγελοι στον ουρανό, βλέποντας όχι την πτώση ενός ανθρώπου, αλλά την πτώση της ηγεσίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας, γιατί δεν στάθηκε καλώς.
Και προκύπτουν τουλάχιστον τα εξής εύλογα ερωτήματα και απορίες:
- Πως ειναι δυνατόν να συντάχθηκε και να υπογράφτηκε ένας νέος χριστιανικός κώδικας συμπεριφοράς, όπως τον αποκαλούν οι εμπνευστές του, ερήμην του ορθόδοξου λαού;
- Ποιοι ειναι οι συντάκτες αυτού του δαιμονικού θρησκευτικο-πολιτικού μανιφέστου που έχουν απευθείας σύνδεση με το Άγιο Πνεύμα, το οποίο και τους καθοδηγεί;
Ένας εκ των τεσσάρων συντακτών του είναι ο κ. Γρηγόριος Λαρεντζάκης, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Graz της Αυστρίας και διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης.
Στις 20 Φεβρουαρίου 2013 του απονεμήθηκε από τον καθολικό επίσκοπο Egon Kapellari, εκ μέρους του πάπα, το παπικό γρηγοριανό παράσημο ως ένδειξη εκτίμησης και αναγνώρισης των μεγάλων και πρωτοποριακών υπηρεσιών του προς την Οικουμένη.
Τιμήθηκε δεόντως και από τον οικουμενικό πατριάρχη εκτός των άλλων και με το αξίωμα "μέγας άρχων πρωτονοτάριος".
- Πόσοι Έλληνες ορθόδοξοι χριστιανοί γνωρίζουν για την ύπαρξη του προδοτικού αυτού κειμένου; Και αν γνωρίζουν την ύπαρξή του κάποιοι, ΠΟΣΟΙ έχουν στα χέρια τους την ΑΚΡΙΒΗ μετάφραση του κειμένου;
- Πως γίνεται ένα κείμενο να μην είναι δεσμευτικό, να μην είναι δόγμα, αλλά κάθε παράγραφός του να κλείνει με την λέξη "δεσμευόμαστε";;;
- Και αφού δεν είναι ούτε δόγμα, ούτε δεσμευτικό, γιατί το υπογράφουν αυτοπροσώπως μητροπολίτες ανά την Ευρώπη, χρόνια αργότερα, όπως θα δούμε παρακάτω;
- Πως γίνεται ένα κείμενο να μην είναι δεσμευτικό, να μην είναι δόγμα, αλλά 13 χρόνια να έχει σχεδόν πλήρη εφαρμογή στην Ελλάδα (μένει μόνο να εφαρμοστεί το σημείο του κοινού ποτηρίου) αλλά και σε όλη την Ευρώπη; Άρα ΕΙΝΑΙ δόγμα.
- Πως γίνεται να συντάσσεται και να υπογράφεται πανευρωπαϊκώς ένα ΝΕΟ χριστιανικό δόγμα, βασιζόμενο σε 7 στίχους της Καινής Διαθήκης (που ακόμη και αυτούς τους παρερμηνεύει), έχοντας απορρίψει το συνολικό περιεχόμενό της, αλλά και χωρίς καμία αναφορά στην Παλαιά Διαθήκη;
- Εφόσον αποδέχονται το Σύμβολο της Πίστεως γιατί αναφέρουν μόνο μια φράση του; Τολμούν τα γεννήματα του σατανά να ομολογήσουν "Και εις το Πνεύμα το άγιον, το κύριον, το ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν δια των προφητών";
- Γιατί αποσιωπήθηκε το νέο αυτό δόγμα στην Ελλάδα, ενώ ταυτόχρονα η εκκλησία της Ελλάδος έχει κάνει, σε συνεργασία με τις θεολογικές σχολές, τα αδύνατα δυνατά για συμμορφωθεί με αυτό;
- Είναι τυχαίο το γεγονός ότι ένα μήνα μετά την υπογραφή του νέου δόγματος, είχαμε την επίσκεψη του πάπα στην Αθήνα, στις 4 Μαίου 2001;
- Είναι τυχαίο το γεγονός ότι στην πρόσφατη συμπροσευχή του πατριάρχη με τον πάπα, στον Πανάγιο Τάφο, τον περασμένο Μάιο, ακούσαμε και διαβάσαμε στην κοινή διακήρυξη που υπέγραψαν, αναμασσημένα ακριβώς αυτά που διακηρύττει ο οικουμενικός Χάρτης;
Με την ευκαιρία αυτή θέλω να προσθέσω πως σύμφωνα με ανακοίνωση του Βατικανού, θα υπογραφεί νέα διακήρυξη κατά την επικείμενη επίσκεψη του πάπα στο Φανάρι στις 30 Νοεμβρίου.
- ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΣΗ της εκκλησίας της Ελλάδος απέναντι στον χάρτη της ντροπής, του αίσχους και του εξευτελισμού της Πίστεώς μας;
Πως επέτρεψε την υπογραφή του κειμένου, ως μέλος του Συμβούλιου Ευρωπαικών Εκκλησιών και μάλιστα με πρόεδρο του Συμβουλίου ορθόδοξο μητροπολίτη;
Ιδού τι μας λεει η ΕΚΘΕΣΗ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΩΝ στην επίσημη ιστοσελίδα της εκκλησίας της Ελλάδος. Απολαύστε...
της Γενικής Συνελεύσεως
του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (ΚΕΚ)
και του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Επισκοπικών Συνόδων
της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας (CCEE)
για την Charta Oecumenica
(Βουδαπέστη/Leanyfalu, 27-30 Νοεμβρίου 2003)
Η Ανακοίνωση του εκπροσώπου της Εκκλησίας της Ελλάδος καθηγητού Γεωργίου Μαρτζέλου, Εκπροσώπου της Εκκλησίας της Ελλάδος :
"Όπως είναι γνωστό, η Charta Οecumenica υπό την παρούσα μορφή της δεν έγινε πλήρως και επισήμως αποδεκτή από ολόκληρη την Ορθόδοξη Εκκλησία. Απ’ όσο γνωρίζω, ακόμη και το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν αποδέχθηκε πλήρως το εν λόγω κείμενο, παρά το γεγονός ότι το υπέγραψε ο εκπρόσωπός του στο Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών Σεβασμιώτατος τότε Μητροπολίτης Γαλλίας κ. Ιερεμίας. Κι’ αυτό γιατί δεν το υπέγραψε με την ιδιότητά του ως εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αλλά ως Πρόεδρος του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών.
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να γίνει γνωστό ότι παρόμοιο θεολογικό και εκκλησιολογικό έλλειμμα σε μεγαλύτερο βαθμό παρουσίαζε και το αρχικό σχέδιο του κειμένου, πράγμα που επισημάνθηκε ήδη ευθύς εξ αρχής από τους εκπροσώπους της Εκκλησίας της Ελλάδος. Μάλιστα κατά τη συνάντηση εκπροσώπων όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών στην Κρήτη (7-19 Ιουλίου 2000), έγινε πρόταση να συνταχθεί νέο κείμενο που να είναι κατά πάντα σύμφωνο με την Ορθόδοξη Θεολογία. Τελικά ύστερα από συζητήσεις που έγιναν, επικράτησε η άποψη ότι θα έπρεπε τουλάχιστον να αφαιρεθούν τα σημεία εκείνα που κρίνονται απαράδεκτα εξ επόψεως Ορθοδόξου και σκανδαλίζουν ως εκ τούτου τους πιστούς, και να γίνουν οι απολύτως αναγκαίες προσθήκες, ώστε το κείμενο να γίνει τουλάχιστον Ορθοδόξως ανεκτό. Προς το σκοπό μάλιστα αυτό ορίστηκε ειδική επιτροπή, η οποία και ανέλαβε να επιφέρει τις κατάλληλες διορθώσεις στο κείμενο.
Το κείμενο που προέκυψε ύστερα από τις διορθώσεις που έγιναν έτυχε περαιτέρω μελέτης από τη Συνοδική Επιτροπή Διορθοδόξων και Διαχριστιανικών Σχέσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος και στάλθηκε στη Διαρκή Ιερά Σύνοδο, η οποία ενέκρινε τις επενεχθείσες διορθώσεις, σκοπεύοντας να αποστείλει το διορθωμένο κείμενο στη Γενεύη, προκειμένου οι διορθώσεις του που εκφράζουν γενικότερα την Ορθόδοξη Εκκλησία να συνεκτιμηθούν με τις τυχόν παρατηρήσεις και άλλων Εκκλησιών. Έτσι θα προέκυπτε ένα νέο σχέδιο, το οποίο θα αποστέλλονταν στις Εκκλησίες για την τελική του έγκριση. Αντί όμως να ακολουθηθεί η διαδικασία αυτή, η Εκκλησία της Ελλάδος πληροφορήθηκε ότι το τελικό κείμενο θα συνέτασσε μια μικρή ομάδα και θα υπογραφόταν όχι από τους εκπροσώπους των Εκκλησιών, αλλά μόνο από τους δύο Προέδρους του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών και του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Επισκοπικών Συνόδων, πράγμα που τελικά έγινε.
Εδώ πρέπει να υπογραμμίσω ότι μέχρι της υπογραφής του, υπήρχε στην Εκκλησία της Ελλάδος, πλήρης άγνοια σχετικά με το περιεχόμενό του, δεδομένου ότι η συντακτική ομάδα του κειμένου είχε απαγορεύσει την κυκλοφορία του! Το τελικό υπογεγραμμένο κείμενο παρέλαβε επίσημα η Εκκλησία της Ελλάδος τον προπερασμένο Νοέμβριο (2001) μαζί με σχετικό έγγραφο του Γενικού Γραμματέως του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών, όπου σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα και στον Πρόλογο του εν λόγω κειμένου υπογραμμίζεται η άποψη ότι η αποδοχή ή μη του εν λόγω κειμένου εξαρτάται αποκλειστικά από τη θέληση της κάθε μιας Εκκλησίας-Μέλους και παρακαλεί να αποσταλούν στο Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών α) ελληνική μετάφραση του κειμένου και β) πληροφορίες για τυχόν πρωτοβουλίες και εξελίξεις σχετικά με το θέμα της Charta Οecumenica στη χώρα μας.
Η Εκκλησία της Ελλάδος, μέχρι να αποφασισθεί η διαδικασία υποδοχής του κειμένου από την Ορθόδοξη Εκκλησία στο σύνολό της, απέφυγε για λόγους θεολογικούς και ποιμαντικούς να ανταποκριθεί μεμονωμένα στα ανωτέρω δύο αιτήματα, αφήνοντας ωστόσο ελεύθερη την εκδήλωση πρωτοβουλίας σχετικά με το ζήτημα αυτό στις Θεολογικές Σχολές Αθηνών και Θεσσαλονίκης.
Έτσι μόνο στα πλαίσια των ακαδημαϊκών θεολογικών ενδιαφερόντων και πρωτοβουλιών υπήρξε μετάφραση της Charta Οecumenica στα ελληνικά που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Καθ’ οδόν, τεύχ. 17 (2001), προς ενημέρωση των φοιτητών των Θεολογικών Σχολών αλλά και όσων θεολόγων ή εκκλησιαστικών παραγόντων ενδιαφέρονται για το κείμενο αυτό, καθώς και για τα οικουμενικά ζητήματα γενικότερα."
Είναι στιγμές που το μυαλό και η ψυχή, σιωπούν μπροστά στο αχαλίνωτο, απύθμενο μέγεθος της φαρισαϊκής υποκρισίας.
Μόλις διαβάσατε την "πραξικοπηματική" επιβολή του χάρτη της προδοσίας.
Νίπτει τας χείρας η εκκλησία της Ελλάδος διότι.... έλαβε το κείμενο κατόπιν υπογραφής του νέου χριστιανικού δόγματος... (είναι η μοναδική που ισχυρίζεται κάτι τέτοιο, γιατί απλούστατα το κείμενο ήταν γνωστό πριν την υπογραφή).
Δηλαδή περιμένουν να πιστέψουμε ότι η εκκλησία είχε πλήρη άγνοια από τον Απρίλιο μέχρι τον Νοέμβριο, την στιγμή που βούιξε όλος ο πλανήτης από το γεγονός αυτό και για το οποίο μίλησαν όλα τα ευρωπαϊκά μέσα, έχοντας φυσικά το κείμενο στα χέρια τους από την πρώτη στιγμή, αλλά και πολύ νωρίτερα.
Δηλαδή ένα μήνα μετά, υποδέχεσαι τον πάπα στην Αθήνα και δηλώνεις άγνοια; Δεν ήξερες, δεν ρώταγες τον πάπα να σου τα πει; Μα η επίσκεψη του πάπα ήταν ακριβώς η επισφράγιση της υπογραφής και δεν έπρεπε να συνδυαστούν τα 2 γεγονότα από το ποίμνιο.
Ετσι και οι δεσμεύσεις εφαρμόστηκαν και το ποίμνιο έμεινε ναρκωμένο και παραπλανημένο και η καταραμένη Χάρτα έμεινε στην αφάνεια.
Φοβήθηκαν την αντίδραση του λαού, που πριν 13 χρόνια θα ήταν και εντονότερη, πράγμα που αποδεικνύει πως οίδασι πολύ καλά τι ποιούσι !
Είναι ηλίου φαεινότερο πως ο τότε αρχιεπίσκοπος παρέσυρε τον ορθόδοξο ελληνικό λαό στο άρμα του αντιχρίστου, με τον πιο ύπουλο και υπόγειο τρόπο, τιμώντας έτσι επάξια μόνο το δεύτερο συνθετικό του ονόματός του.
Ποιον κοροϊδεύουν; Εμάς ! Γιατί έχουν μόνο φόβο λαού και όχι φόβο Θεού.
Και έστω... έστω λέω... έλαβε γνώση του κειμένου 8 μήνες αργότερα.. (έλεος !!!) ποια ήταν η αντίδρασή της σε αυτό το δαιμονικό ανοσιούργημα, που στην ουσία αποτελεί ολοκληρωτική άρνηση της ορθοδόξου πίστεως, που μόνο ως κωλοσφούγγι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, κρινόμενο εξ επόψεως Ορθοδόξου;
Ξανανίπτει τας χείρας και την πασάρει στις θεολογικές σχολές, ως "ακαδημαϊκό" θέμα και την συνέχεια την γνωρίζουμε από την σημερινή κατάσταση των σχολών αυτών.
Υπάρχει καμιά απορία σχετικά με τις ισλαμικές σπουδές και την μεταπατερική θεολογία; Νομίζω πως μετά από αυτό λύθηκαν όλες οι απορίες...
Οι ισλαμικές σπουδές αφορούν την εφαρμ
Ε... και η μεταπατερική - οικουμενιστική θεολογία της αγαπολογίας, όπως σωστά καταλάβατε, αφορά την εφαρμογή του συνόλου του οικουμενικού χάρτη, ειδικά των 2 πρώτων κεφαλαίων.
Την δήλωση "ακόμη και το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν αποδέχθηκε πλήρως το εν λόγω κείμενο" την αφήνω ασχολίαστη, γιατί εδώ γελάνε και οι πέτρες... Είναι τόσο μη αποδεκτό από το Οικουμενικό Πατριαρχείο το κείμενο, ώστε έτρεξαν οι μητροπόλεις Γερμανίας, Αυστρίας, Ελβετίας, να το υπογράψουν αυτοπροσώπως, όπως θα δούμε παρακάτω.
Είναι και το άλλο... το κορυφαίο.... ο μητροπολίτης Ιερεμίας δεν το υπέγραψε με την ιδιότητά του ως εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αλλά ως Πρόεδρος του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών !!!!!!!!
Και ας μου απαντήσει κάποιος... Υπάρχει ιδιότητα που να ακυρώνει την αποστολική διαδοχή;;;!!!
Και αφού είναι έτσι, γιατί υπέγραψε τον Οικουμενικό Χάρτη αυτοπροσώπως μόλις έγινε μητροπολίτης Ελβετίας;;;
- Στις 30 Μαίου 2003, στην 1η Οικουμενική Εκκλησιαστική Μέρα, που διοργανώθηκε στο Βερολίνο, υπέγραψε την Charta Oecumenica ο μητροπολίτης Γερμανίας Αυγουστίνος.


Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!


Η υπογραφή του μητροπολίτη Γερμανίας Αυγουστίνου


Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!



Μητροπολίτης Γερμανίας Αυγουστίνος
Οικουμενική εκκλησιαστική μέρα, Βερολίνο 2003

Στις 23 Ιανουαρίου 2005 υπογράφει την Charta Oecumenica ο μητροπολίτης Ελβετίας Ιερεμίας (!!!!!!!!!!!!!!!!)
Ο Ιερεμίας είναι ο πρώτος που υπέγραψε την Charta Oecumenica, το 2001, ως πρόεδρος του Συμβουλίου Ευρωπαικών Εκκλησιών. Τότε ήταν μητροπολίτης Γαλλίας.
- Στις 13 Μαίου 2007, μετά από την οικουμενιστική εορταστική λειτουργία στον ναό Marktkirche, στο Αννόβερο, υπέγραψαν την Charta Oecumenica, εκπρόσωποι 23 ομολογιών.
Αντιπρόσωπος της ορθόδοξης μητρόπολης, ο οποίος και υπέγραψε, ήταν ο αρχιμανδρίτης Γεράσιμος Φραγκουλάκης.


Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!




Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!



Αποδοχή και υπογραφή της χάρτας, μετά από οικουμενιστική λειτουργία, από τον εκπρόσωπο της ελληνορθόδοξης ενορίας στο Αννόβερο, Γεράσιμο Φραγκουλάκη.

Στις 19 Ιανουαρίου 2008 μετά από οικουμενιστική λειτουργία, στο St.Gallen, υπέγραψαν την Charta Oecumenica, εκπρόσωποι 10 ομολογιών.
Εκπρόσωπος της ορθόδοξης ενορίας, ο Ιγνάτιος Παπαδέλλης, κληρικός
- Η Charta Oecumenica έχει υπογραφτεί από την ÖRKÖ, η οποία είναι μια είναι ένας οργανισμός που συγκεντρώνει τις χριστιανικές εκκλησίες για να συζητήσουν θέματα που τις αφορούν.
Έχει 16 μέλη εκκλησίες. Ανάμεσά τους είναι και η μητρόπολη της Αυστρίας. Και οι 16 εκκλησίες - μέλη ενέκριναν και υπέγραψαν το κείμενο. Σύμφωνα με την Erika Tuppy, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ÖRKÖ, ήδη από την δεκαετία του 90, οι εκκλησίες της Αυστρίας, συμπεριλαμβανομένης και της μητρόπολης της Αυστρίας, αναγνωρίζουν και αποδέχονται μεταξύ τους το Βάπτισμα!!!
Αυτή η λίστα των υπογραφών του αίσχους σίγουρα δεν τελειώνει εδώ. Απλά είναι τα όσα στοιχεία μπόρεσα να συγκεντρώσω μέχρι στιγμής.
Στις φωτογραφίες θα δείτε και την βλάσφημη, ανίερη εικόνα που σχεδίασαν οι οικουμενιστές και απεικονίζει το Θεοκατάρατο κοινό ποτήριο που επιθυμούν με δαιμονική μανία.

Διαδώστε το με κάθε τρόπο και μέσο: Η εκκλησία της Ελλάδος πιασμένη χέρι χέρι με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, υιοθέτησε και υπέγραψε (πραξικοπηματικά ή μη) ένα νέο δόγμα στις 22 Μαίου 2001, το οποίο 13 χρόνια μετά έχει σχεδόν πλήρως εφαρμοστεί στην Ελλάδα.
"Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι κλείετε την βασιλείαν των ουρανών έμπροσθεν των ανθρώπων υμείς γαρ ουκ εισέρχεσθε, ουδέ τους εισερχομένους αφίετε εισελθείν"
"... υμείς έξωθεν μεν φαίνεσθε τοις ανθρώποις δίκαιοι, έσωθεν δε μεστοί εστε υποκρίσεως και ανομίας"
Εύχομαι και προσεύχομαι, ο Αρχιστράτηγος του Θεού Μιχαήλ, να σκεπάζει, να περιφρουρεί και να δίνει δύναμη σε όλους τους ιερείς και αρχιερείς που με γενναιότητα, ανδρεία και πνεύμα αυτοθυσίας μάχονται πρόσωπο με πρόσωπο με το πνεύμα του αντιχρίστου, του θηρίου της Αποκαλύψεως.
Τέλος, μόνο ένας ιδανικός επίλογος υπάρχει για όλα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω :
"Θαυμάζω ὅτι οὕτω ταχέως μετατίθεσθε ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς ἐν χάριτι Χριστοῦ εἰς ἕτερον εὐαγγέλιον, ὃ οὐκ ἔστιν ἄλλο, εἰ μή τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς καὶ θέλοντες μεταστρέψαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ. ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω. ὡς προειρήκαμεν, καὶ ἄρτι πάλιν λέγω· εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ' ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω."
"Θαυμάζω γιατί έτσι γρήγορα μετατοπίζεστε από εκείνον που σας κάλεσε με τη χάρη του Χριστού σε άλλο ευαγγέλιο, που δεν είναι άλλο παρά μόνο είναι μερικοί που σας ταράζουν και θέλουν να διαστρέψουν το ευαγγέλιο του Χριστού. Αλλά και αν εμείς ή άγγελος από τον ουρανό σας ευαγγελίζει άλλο εκτός από αυτό που σας ευαγγελίσαμε, ας είναι ανάθεμα. Όπως το έχουμε προείπει και τώρα πάλι το λέω: αν κάποιος σας ευαγγελίζει άλλο εκτός από αυτό που παραλάβατε, ας είναι ανάθεμα." Προς Γαλάτας 1, 6-9
Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου Θεού.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΤΗΝ ΠΙΟ ΙΕΡΗ ΜΑΣ ΑΞΙΑ!

Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!


_________________
.καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ,ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
raimon
Site Admin
Site Admin


Συμμετάσχουν: 06 Ιαν 12
Δημοσιεύσεις: 1974

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Αύγ 01, 2015 8:08 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ : Ο ΙΗΣΟΥΣ ΗΤΑΝ… ΑΠΛΩΣ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ



Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Συνεχίζοντας τον παγκοσμιοποιητικό και πανθρησκευτικο το κατήφορο ο Πάπας της Ρώμης και τα τελευταία χρόνια επίτιμος… συνπροσευχητής του πατριάρχη Βαρθολομαίου, δήλωσε σε δημόσια συγκέντρωση ότι ο Ιησούς δεν ήταν τίποτα παραπάνω από… ένας απλός άνθρωπος!

Πλέκοντας το εγκώμιο του Ιησού, στον οποίο απέδωσε την παράδοση της προσευχής στην ανθρωπότητα, δήλωσε το καταληκτικό ότι ο Ιησούς δεν.. ήταν πνεύμα. Ο Ιησούς ήταν ένα πρόσωπο, ένας άνθρωπος με τις πληγές του Σταυρού που προσεύχεται για εμάς.

Η δήλωση αυτή ότι ο Ιησούς είναι ένας απλός άνθρωπος και όχι Θεάνθρωπος, μας θυμίσει την αίρεση του Αρείου που είχε ταλαιπωρήσει την Ορθοδοξία και η οποία καταδικάστηκε στην Α Οικουμενική Σύνοδο. Την αντίληψη αυτή καλλιεργεί και η Νέα Τάξη που επιδιώκει να την επιβάλλει στην ανρθωπότητα.

Αυτός είναι ο Πάπας της Ρώμης τον οποίο Ορθόδοξοι ιεράρχες αποκαλούν αδελφό τους και ορισμένοι ακόμα και…Άγιο!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
nikosxeiladakis.gr

_________________
.καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ,ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
raimon
Site Admin
Site Admin


Συμμετάσχουν: 06 Ιαν 12
Δημοσιεύσεις: 1974

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Μάρ 12, 2016 10:22 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ... ΣΕ ΟΥΚΡΑΝΙΑ , ΜΟΛΔΑΒΙΑ , ΓΕΩΡΓΙΑ , ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΜΟΣΧΑΣ ΚΑΙ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΡΩΣΙΩΝ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΑΠΟ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ , ΙΕΡΕΙΣ , ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΟΥΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΜΟΛΔΑΒΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ..... ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ "ΑΧΡΙΚΑΙΡΙΤΕΣ" ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΤΟ ΤΟΛΜΗΣΑΝ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΣΤΗΝ ΜΟΛΔΑΒΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ..... ΑΣ ΔΟΥΝΕ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ - ΠΑΡΑΣΥΝΑΓΩΓΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΡΑΤΗΣΑΝΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΙΕΡΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ - ΖΕΙ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ.

Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!



ΑΠΟ ΠΗΓΗ : " Κατάνυξις " Το είδαμε στο BLOG - Αποτείχιση και πατερική παράδοση......


ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ !

Ο Επίσκοπος Λογγίνος από Μπαντσένι (Banceni), περιοχή Τσερναούτσι (Cernauti), ο οποίος έχει ως Μητροπολίτη τον Σεβασμιώτατο Ονούφριο του Κιέβου και πάσης Ουκρανίας που ανήκει στο Πατριαρχείο Μόσχας, διέκοψε το μνημόσυνο του Πατριάρχη Κύριλλου.

Ο Επίσκοπος Λογγίνος απὀ Μπαντσένι (Banceni), περιοχή Τσερναούτσι (Cernauti), ο οποίος έχει ως Μητροπολίτη τον Σεβασμιώτατο Ονούφριο του Κιέβου και πάσης Ουκρανίας που ανήκει στο Πατριαρχείο Μόσχας, διέκοψε το μνημόσυνο του Πατριάρχη Κύριλλου στην Θεία Λειτουργία και σε όλες τις ακολουθίες της Εκκλησίας μετά την αποδοχή απο την Σύνοδο της Ρώσικης Ορθόδοξης Εκκλησίας των κειμένων του εγγράφου-σχέδιο της 5ης συναντήσης από Σαμπεζύ, αλλά και λόγω συνάντησης μεταξύ Πάπα και Πατριάρχη Κυρίλλου στην Αβάνα και της έκδοσης του κοινού κείμενου με «κοινή ευλογία» που αναγνωρίζει πονηρά τον παπισμό ως Εκκλησία.

Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!


_________________
.καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ,ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
raimon
Site Admin
Site Admin


Συμμετάσχουν: 06 Ιαν 12
Δημοσιεύσεις: 1974

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Νοέ 12, 2016 9:05 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΙΣΤΩΝ
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΖΟΝΤΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ
ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ



Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!



Η Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (κατὰ τὸν Ἰουστῖνο Πόποβιτς) εἶναι μιὰ κατάσταση ὑπαρκτὴ καὶ ὄζουσα μέσα στὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ ἐπίσκοποί μας, ὅμως, τὴν ἀποκρύπτουν, τὴν ἔχουν καταστήσει ἄσαρκη, ἄοσμη καὶ ἀόρατη, καὶ ἀρνοῦνται νὰ τὴν ἐρευνήσουν καὶ νὰ τὴν καταδικάσουν Συνοδικά.


Εἶναι πρωτοφανὲς γεγονὸς στὴν δισχιλιετὴ ἱστορία καὶ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας, σύσσωμη ἡ Ἱεραρχία νὰ σιωπᾶ ἐν καιρῷ αἱρέσεως ἢ νὰ συμπορεύεται ἐπὶ ἕνα σχεδὸν αἰῶνα μὲ τὴν αἵρεση, ἀντὶ νὰ ἔχει ἐξεγείρει τοὺς πιστοὺς γιὰ τὴν ἀνατροπή της. Οἱ τυχὸν σποραδικὲς φραστικὲς διαμαρτυρίες ἐνίων ἐξ αὐτῶν (ποὺ θὰ εἶχαν ἀξία κατὰ τὴν ἔναρξη τῆς αἱρέσεως) ἐλάχιστη πρακτικὴ ἀξία ἔχουν, τὴν στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποία ἡ αἵρεση ὕπουλα ἔχει εἰσδύσει μέχρι τὸ μεδοῦλι τῶν συνειδήσεων κληρικῶν καὶ λαϊκῶν, εἴτε τὸ ἔχουν συνειδητοποιήσει εἴτε ὄχι, εἴτε συμμετέχουν φανερὰ σὲ ἐκδηλώσεις οἰκουμενιστικὲς εἴτε τὶς ἀνέχονται.


η συνέχεια εδω

Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!


Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!


_________________
.καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ,ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
raimon
Site Admin
Site Admin


Συμμετάσχουν: 06 Ιαν 12
Δημοσιεύσεις: 1974

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Δεκ 10, 2016 10:29 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΑΠΟ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ


Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!



«Βόμβα στα θεμέλια» του Αγίου Όρους: Αγιορείτες πατέρες διακόπτουν επίσημα το μνημόσυνο του Πατριάρχη Βαρθολομαίου – Η Επιστολή τους προς την Ιερά Κοινότητα

Ήταν κάτι που το περιμέναμε αρκετό καιρό. Πολλοί πατέρες στο Άγιο Όρος θεωρούν ότι έχουμε φτάσει σε οριακό σημείο ιδιαίτερα μετά τη Σύνοδος της Κρήτης, η οποία σύμφωνα με τους ίδιους αλλά και με πολλούς διακεκριμένους καθηγητές Θεολόγους είναι μια άκυρη, αιρετική και ψευτοσύνοδος για πολλούς και διαφόρους λόγους που έχουμε αναλύσει πάμπολλες φορές μέσα από τη σελίδα μας.

Η Ιερά Κοινότητα δεν έχει πάρει ακόμα θέση σχετικά με τις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης. Μετά από αυτή την εξέλιξη όμως είναι αναγκαίο να λάβει τεκμηριωμένη θέση, σε αντίθετη περίπτωση θα δικαιωθούν όσοι θεωρούν σκόπιμη τη σιωπή όλων των διοικητικών παραγόντων του Αγίου Όρους.

Ελπίζουμε και ευχόμαστε το Άγιο Όρος να σταθεί εκεί που του ορίζει η ιστορία του ως «Πνευματικός Φάρος του Έθνους». Παρακάτω δημοσιεύουμε την επιστολή των Αγιορειτών Πατέρων με τίτλο: «ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ». Η απόφαση της διακοπής του μνημοσύνου του Πατριάρχη Βαρθολομαίου τεκμηριώνεται θεολογικά από τους πατέρες. Είναι υποχρεωτικό όλοι οι πιστοί να τη διαβάσουν να τη μελετήσουν και να τη διαδώσουν προς ενημέρωση όλων των μελών της Εκκλησίας.

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 8η Νοεμβρίου 2016
Σύναξις τῶν Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ
καὶ πασῶν τῶν ἀσωμάτων καὶ ἐπουρανίων Δυνάμεων.
Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος,
τῆς Ἁγίας καὶ ὁμοουσίου καὶ ζωοποιοῦ Τριάδος.

Πρὸς τὴν Ἱερὰ Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ τοὺς Σεβαστοὺς ἁγίους Καθηγουμένους τῶν Ἱερῶν Μονῶν.

“Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς· ὅστις δ᾿ ἄν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς”.(Μτ. Ι, 32)

“Eὐχαριστοῦντες τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ τῷ ἱκανώσαντι ἡμᾶς εἰς τὴν μερίδα τοῦ κλήρου τῶν ἁγίων ἐν τῷ φωτί”, ὅπου κατεξοχὴν εἶναι καὶ λέγεται ὁ μοναχισμός, τὸ ἀκρότατον τῆς εὐαγγελικῆς πολιτείας, ἡ κλήση τῆς ὁποίας ἀπαιτεῖ κατὰ τὸ ἀποστολικὸν λόγιον: “περιπατῆσαι ὑμᾶς ἀξίως τοῦ Κυρίου εἰς πᾶσαν ἀρέσκειαν ἐν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ καρποφοροῦντες καὶ αὐξανόμενοι εἰς τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ Θεοῦ”, “ ὃς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ έν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ”, αὐτῆς τῆς γνώσεως διὰ τῆς φωτουργοῦ διδασκαλίας τῶν ἁγίων καὶ θεοφόρων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, ἤλθαμε εἰς ἐπίγνωσιν τῶν κρισίμων δογματικῶν ζητημάτων πίστεως, τὰ ὁποῖα σχετίζονται μὲ τὴν παναίρεσιν τοῦ διαχριστιανικοῦ καὶ διαθρησκειακοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καὶ τὰ ὁποῖα διενεργοῦνται κατὰ τῆς ἁγίας καὶ ἀμωμήτου ὀρθοδόξου πίστεως. Ἐπὶ 114 συναπτὰ ἔτη, ἀρχῆς γενομένης τὸ 1902, ὁ ἑκάστοτε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως πρωτοστατεῖ, ἔργῳ καὶ λόγῳ, στὴν ἐπιβολὴ τῆς παναιρετικῆς καινοφανοῦς διδασκαλίας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Δυστυχῶς, παρατηρεῖται ἐντὸς τῶν περισσοτέρων μονῶν καθὼς καὶ κελλιωτικῶν συνοδειῶν ἡ καλλιέργεια ἑνὸς κλίματος ἀμεριμνίας καὶ ἀδιαφορίας, ἡ ὁποία ἐγγίζει τὰ ὅρια τῆς ἠθελημένης ἄγνοιας, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ ἐκεῖ μονάζοντες πατέρες νὰ ἀγνοοῦν ἕως καὶ τὰ βασικότερα περὶ τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Τούτων οὕτως ἐχόντων, κατόπιν πολλῆς καὶ ἐμπόνου προσευχῆς, ἡ φωνὴ τῆς συνείδησεως μᾶς ὑπέδειξε νὰ ξεκινήσουμε ἀγῶνα ὁμολογιακὸ, θεμελιωμένο στὴν ἀντιαιρετικὴ στάση τῶν ὁσίων Πατέρων τοῦ παρελθόντος, ἐξαιρέτως τῶν Ἁγιορειτῶν.
Γιατὶ οἱ ἀποφάσεις τῆς λεγομένης Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου (ΑκΜΣ), εἶναι αἱρετικές.

Ἡ μελέτη τῶν ἀποφάσεων τῆς λεγομένης Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου (ΑκΜΣ), ὑπὸ τὸ φῶς τῆς ἁγιοπατερικῆς διδασκαλίας καὶ ὄχι κατὰ τὴν ἑκάστου προσωπικὴ γνώμη, μᾶς ὡδήγησε στὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ ἐν λόγῳ Σύνοδος ἀντὶ νὰ ὀρθοτομήσει τὸν λόγο τῆς ἀληθείας καὶ νὰ καταδικάσει ὡς ΑΙΡΕΣΗ τὸν Οἰκουμενισμό, ἀντιθέτως τὸν ἐπέβαλε προσδίδοντάς του πανορθόδοξον κῦρος, ἀποδεχομένη τὴν ἐκκλησιαστικότητα τῶν πάλαι ποτὲ καταδεδικασμένων αἱρέσεων τοῦ παπισμοῦ καὶ τοῦ προτεσταντισμοῦ. Ἡ λήψη τῆς συγκεκριμένης ἀποφάσεως καὶ μόνον τὴν καθιστᾶ μία ἀντορθοδόξου πίστεως καὶ ὁμολογίας ψευδοσύνοδο.

1) Συγκεκριμένα στὸ τελικὸ κείμενο “Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρὸς τὸν λοιπὸν χριστιανικὸν κόσμον’’, στὴν παράγραφο 6 ἀναφέρεται: “ Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀποδέχεται τὴν ἱστορικὴν ὀνομασίαν τῶν μὴ εὑρισκομένων ἐν κοινωνίᾳ μετ᾿ αὐτῆς ἄλλων ἑτεροδόξων χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καὶ Ὁμολογιῶν”. Ἐδῶ βλέπουμε τὸ παραπλανητικὸ παιχνίδι τῶν χρησιμοποιουμένων ἐκφράσεων. Ἡ χρήση ἀφ’ ἑνὸς μέν τῆς ἐκφράσεως ὅτι ἡ Ἐκκλησία “ἀποδέχεται”, ἀφ’ ἑτέρου δέ, τοῦ χαρακτηρισμοῦ τῶν αἱρετικῶν ὡς “ Ἐκκλησιῶν καὶ Ὁμολογιῶν”, καταφανῶς ὁδηγεῖ στὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ ΑκΜΣ (καὶ δι’ αὐτῆς πάντες οἱ ἀποδεχόμενοι αὐτήν), υἱοθέτησε καὶ ἀποδέχθηκε τὴν νέα ἐκκλησιολογία τῆς Β´ Βατικανῆς “συνόδου”, ὅπως ἐκφράστηκε στὰ ἐπίσημα κείμενά της (βλ. κυρίως Lumen Gentium 15, Unitatis Redintegratio 3, ὅπου γίνεται ἀναφορὰ στὴν ὕπαρξη “ Ἐκκλησιῶν καὶ Ἐκκλησιαστικῶν Κοινοτήτων”), συμφώνως πρὸς τὴν ὁποίαν ἡ “ἐκκλησία” διεσπάσθῃ ἐν χρόνῳ, πλὴν τὰ διασπασθέντα μέλη, ἐὰν μὲν διατηροῦν ἐπισκοπάτο καὶ μυστήρια (Βάπτισμα, Χρῖσμα, Εὐχαριστία), καλοῦνται “ Ἐκκλησίες” καὶ θεωρεῖται ὅτι διακρατοῦν περισσότερα στοιχεῖα ἐκκλησιαστικότητος, (οἱ Παπικοὶ ἀναφερόντουσαν στοὺς Ὀρθοδόξους, στοὺς Μονοφυσῖτες, καὶ σὲ τμήματα τοῦ Προτεσταντικοῦ κόσμου, ὅπως π.χ. οἱ Ἀγγλικανοί· στὸ δὲ κείμενο τῶν Σχέσεων, ἡ ἀναφορὰ καλύπτει Μονοφυσῖτες καὶ Προτεστάντες ὅπως ἀνωτέρω, μὲ τὴν προσθήκη τῶν Παπικῶν), ἂν δὲ δὲν διατηροῦν τὰ ἀνωτέρῳ, παρὰ μόνον τὸ Βάπτισμα, ὀνομάζονται “ Ἐκκλησιαστικὲς Κοινότητες” (μ’ αὐτὸ τόσο οἱ Παπικοί, ὅσο καὶ ἡ σύνοδος τῆς Κρήτης ποὺ τοὺς ἀκολουθεῖ, -ἁπλῶς ἀλλάζοντας τό “Κοινότητες” σέ “ Ὁμολογίες”- ἐννοοῦν τοὺς καλβινίζοντες Προτεστάντες).



Ἐκτὸς τῶν ἄλλων, εἰδικὰ στὶς παραγράφους 9-11, ἐπικυρώνεται συνοδικὰ, οὐσιαστικὰ, τὸ σύνολο τῶν ἀποφάσεων-κειμένων τοῦ συμβουλίου ‘’Πίστις καὶ Τάξις’’ τοῦ Π.Σ.Ε, ὅσο καὶ αὐτῶν ποὺ ἔχουν παραχθεῖ ἀπὸ τὴ Μικτὴ Θεολογικὴ Ἐπιτροπὴ Παπικῶν καὶ ‘’ὀρθοδόξων’’. Προσδίδεται ἔτσι σὲ ὅλα αὐτὰ πλέον συνοδικὴ ἔγκριση πανορθοδόξου κύρους. Ἀποδέχεται ἑπομένως καὶ ἀναγνωρίζει στὶς αἱρετικὲς κοινότητες ὅτι ἔχουν, καθὼς καὶ οἱ ὀρθόδοξοι, ἀποστολικὴ διαδοχή, ἱερωσύνη, βάπτισμα καὶ αὐθεντικὰ μυστήρια, (βλ. συμπεφωνημένα κείμενα Μονάχου 1981, Μπάρι 1987, Νέου Βάλαμο 1988, Μπαλαμάντ 1993, Ραββένας 2007). Ἐν ὀλίγοις ἀποδομεῖται ὁλόκληρη ἡ ἀποστολικοπαράδοτη, δογματικὴ διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας.



Ἡ ΑκΜΣ ἀποδέχεται ὅτι ὁ Πάπας καὶ ὅλοι οἱ αἱρετικοὶ δίχος νὰ ἀποκηρύξουν κανένα ἀπὸ τὰ αἱρετικὰ δόγματά τους εἶναι καὶ αὐτοὶ Ἐκκλησίες, ἐνῶ ἀντιθέτως, οἱ ἅγιοι Πατέρες ἀναθεμάτιζαν καὶ ἀπέκοπταν τοὺς αἱρετικοὺς ὡς σάπια καὶ νεκρὰ μέλη, ὡς παντελῶς ξένα δηλαδὴ πρὸς τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας.

3) Ὅσον ἀφορᾷ στὸ κείμενο περὶ τοῦ μυστηρίου τοῦ Γάμου, παρατηρεῖται μία ἐσκεμμένα παραπλανητικὴ ἀμφισημία κατὰ τὴν ὁποίαν, ἐνῶ ἀρχικῶς καταγράφεται ἡ σχετικὴ πατερικὴ διδασκαλία ἐπὶ τοῦ θέματος (παράγραφοι ἕως καὶ II,3), κατόπιν αὕτη ἀνατρέπεται πλήρως διὰ τῆς ἐπισήμου ἀποδοχῆς τῶν μικτῶν λεγομένων “γάμων”, μέσω τῆς ἐφαρμογῆς μιᾶς ψευδωνύμου “οἰκονομίας”, ἡ ὁποία καταστρατηγεῖ τόσο τὸ γράμμα, ὅσο καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ 72ου κανόνος τῆς Πενθέκτης ἐν Τρούλλῳ Συνόδου (692), μιγνύοντας τὰ ἄμικτα: ὀρθόδοξους καὶ αἱρετικούς. Ἡ συγκεκριμένη ἀπόφαση ἀποτελεῖ τὸ δεύτερο σημεῖο ἀναγνωρίσεως ἐκκλησιαστικότητος τῶν ἀποκεκομμένων ἐκ τῆς Ἐκκλησίας αἱρετικῶν κοινοτήτων, ἀφοῦ γίνεται ἀποδεκτὸ πλέον καὶ συνοδικῶς, τὸ ἔγκυρον τοῦ αἱρετικοῦ βαπτίσματος καὶ κατὰ συνέπειαν τῶν αἱρετικῶν “μυστηρίων” καὶ συνακόλουθα τῆς βαπτισματικῆς θεολογίας:

“Ὁ γάμος Ὀρθοδόξων μεθ᾿ ἑτεροδόξων κωλύεται κατὰ κανονικὴν ἀκρίβειαν (κανὼν 72 τῆς Πενθέκτης ἐν Τρούλῳ Συνόδου). Ἡ δυνατότης ἐφαρμογῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς οἰκονομίας ὡς πρὸς τὰ κωλύματα γάμου δέον ὅπως ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ἑκάστης αὐτοκεφάλου Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.” (παράγραφοι II,5,i-ii).

4) Ἀναφορικῶς δὲ πρὸς τὸ κείμενο τῆς Νηστείας, ἰσχύει ὅ,τι ἐλέχθη καὶ γιὰ τὸ κείμενο τοῦ Γάμου: ἕως καὶ τὴν παράγραφο 7, παρουσιάζεται ἡ σχετικὴ ὀρθόδοξη διδασκαλία περὶ νηστείας, ἀκολούθως ὅμως “ἐπιτρέπεται” ἡ κατάλυσίς της (Νηστεία Cool, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ παραδίδεται τελεσιδίκως ἡ ἀσκητικὴ ἐκκλησιαστικὴ παράδοση στὸ ἐκκοσμικευμένο καὶ ἀντιασκητικὸ πνεῦμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Τὸ ἴδιο γίνεται καὶ ἐδῶ διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς «οἰκονομίας»: καταλύονται οἱ ἱεροὶ κανόνες περὶ τῆς νηστείας.

5) Στὴν σύνοδο τῆς Κρήτης δὲν ὑπῆρξε οὔτε κἂν ἡ ἐπίφασις συνοδικότητος ποὺ βλέπουμε στὴν Β’ Βατικανὴ σύνοδο, στὴν ὁποία εἶχε κληθεῖ τὸ σύνολο τῶν ἀνὰ τὴν οἰκουμένη παπικῶν ἐπισκόπων, ἐνῶ στὴν ΑκΜΣ δὲν συμμετεῖχε τό σύνολο τῶν ἐπισκόπων παρὰ μόνον “ἀντιπροσωπεῖες”. Ἡ σύνοδος λειτούργησε σὰν νὰ ἦταν κάποιο πολιτικὸ σῶμα, ὅπου οἱ ἀντιπροσωπεῖες ψήφισαν κατ’ ἀρχὰς ἐσωτερικά, ὅπως καὶ οἱ κοινοβουλευτικὲς ὁμάδες τῶν κομμάτων, μὲ τελικὴ κατάληξη τὴν ψηφοφορία τῶν πρώτων, ὡς ἄλλων πολιτικῶν ἀρχηγῶν. Μὰ οὔτε καὶ πανορθόδοξος ἦταν, ἐφόσον τελικῶς ἔλειψαν τέσσερεις Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες.

Ὄντως ἡ ΑκΜΣ δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὶς προηγούμενες Οἰκουμενικὲς καὶ Τοπικὲς Συνόδους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἐξάλλου, ὅπως χαρακτηριστικὰ δήλωσε ὁ Ἀναστάσιος Ἀλβανίας, συνιστᾶ μία νέου εἴδους “σύνοδο”. Ἡ νέα πραγματικότητα ποὺ διαμορφώνεται μὲ “συνόδους” τύπου Κολυμπαρίου Κρήτης εἶναι ὅτι καταλύεται τὸ συνοδικὸ σύστημα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ εἰσάγεται ἡ ἐκκοσμίκευση ἐντὸς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος, ὅπου δὲν ὑπάρχει ἡ εὐωδία τοῦ λιβανιοῦ ἀλλὰ ἡ δυσωδία τῶν κοσμικῶν ἀρωμάτων. Ὄντως δὲν ὑπάρχει οὐδαμοῦ ὁ αὐθεντικὸς δογματικὸς λόγος καὶ ἡ ἀκρίβεια ποὺ ἁρμόζει σὲ μία Ὀρθόδοξη Σύνοδο, ὥστε νὰ ἀποπνέει ἐμπιστοσύνη καὶ αὐθεντικότητα.

6) Κλείνοντας, παρατηροῦμε ὅτι σὲ ὅλα τὰ κείμενα τῆς Συνόδου δὲν ὑπάρχει ἡ εὐθύτης τοῦ λόγου, τὸ εὐαγγελικόν «ἔστω ὁ λόγος ὑμῶν ναὶ ναί, οὔ οὔ» (Ματθ. εʹ, 37), ἐκεῖνο μάλιστα ποὺ ἐντυπωσιάζει εἶναι ὅτι οἱ λέξεις ποὺ συστηματικὰ ἀποφεύγονται εἶναι: αἱρετικοί, αἵρεσις καὶ δόγμα. Σκοπὸς βεβαίως τοῦ παρόντος κειμένου δὲν εἶναι ἡ λεπτομερὴς θεολογικὴ ἀνάλυση ἐπὶ τῶν κειμένων τῆς ΑκΜΣ, ἐπ’ αὐτοῦ παραπέμπουμε στὴ θεολογικὴ μελέτη τοῦ ἁγιορείτου Μοναχοῦ Ἐπιφανίου Καψαλιώτου, καθὼς καὶ ἀκαδημαϊκῶν θεολόγων καθηγητῶν. Στὶς ἐν λόγῳ ἐργασίες γίνεται σαφὲς ὅτι πέραν τοῦ κακοδόξου κειμένου τῶν Σχέσεων, καὶ τὰ ἄλλα συνοδικὰ κείμενα: τῆς Ἐγκυκλίου, τοῦ Μηνύματος, καὶ τῆς Ἀποστολῆς, βρίθουν ἀντορθοδόξων θέσεων περὶ τοῦ χαρακτῆρος τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς ἀποστολῆς αὐτῆς ἐν τῷ κόσμῳ.

Ἡ λεγομένη ΑκΜΣ ἀποκορύφωμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

Πάντως τὰ τελικῶς γενόμενα στὴν λεγομένη ΑκΜΣ δὲν προξενοῦν ἐντύπωση ὡς κάτι τὸ ἀπρόσμενο, ἀντιθέτως, ἀποτελοῦν τὴν φυσιολογικὴ κατάληξη μιᾶς ὁλοκλήρου πορείας αἱρετικῶν πράξεων καὶ λόγων τοῦ ἑκάστοτε πατριάρχου ἀπὸ τὸ 1902 καὶ ἐντεῦθεν. Τὸ φοβερὸν εἶναι, ὅτι εὐθὺς μετὰ τὴν ΑκΜΣ ὁ νῦν Πατριάρχης ἔδραμε σπουδαίως στὴ διαθρησκειακὴ σύναξη τῆς Ἀσσίζης γιὰ νὰ ἀνάψει καὶ αὐτὸς τὸ κεράκι του στὸν κοινὸ βωμὸ τοῦ Βάαλ τῆς Πανθρησκείας (Αὔγουστος 2016). Τοῦτο ἀποτέλεσε συνέχεια προηγουμένων συμπροσευχῶν μετὰ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Χριστοῦ, ὅπως Ἑβραίων, Βουδιστῶν, Ἰνδουϊστῶν, Εἰδωλολατρῶν κ.ἄ. Ἂν αὐτὸ δὲν εἶναι ἄρνηση Χριστοῦ, τότε τί εἶναι; Ὑπηρετεῖ, δυστυχῶς, πιστὰ τὴν Πανθρησκεία τοῦ Ἀντιχρίστου. Αὐτὰ οὐδεὶς αἱρετικός, διὰ μέσῳ τῶν αἰώνων δὲν τόλμησε οὔτε κἂν καὶ νὰ τὰ σκεφθεῖ!

Ἀναπόφευκτα τὸ ἑπόμενο καὶ τελικὸ στάδιο θὰ εἶναι ἡ ὑποταγὴ στὸ πρωτεῖο ἐξουσίας, στὸ ἀλάθητο τοῦ αἱρεσιάρχη Πάπα καὶ «τὸ κοινὸ ποτήριο» , δηλαδὴ στὴ μετατροπὴ τῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν σὲ Οὐνιτικές.

Εἶναι γνωστὸ τοῖς πᾶσι ὅτι ὁ νῦν Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης τυγχάνει ὁ κύριος ἐμπνευστὴς ὅλων τῶν κακοδόξων ἀποφάσεων τῆς ΑκΜΣ, καθὼς αὐτὸ ἀποτελοῦσε ὅραμα ζωῆς καὶ ἦταν ὁ διαρκής του στόχος. Οἱ αἱρετικοῦ χαρακτήρα θεολογικὲς θέσεις τοῦ Πατριάρχου -οἱ ὁποῖες ἔλαβαν πλέον καὶ πανορθόδοξον κῦρος- εἶναι ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια γνωστὲς καὶ εἶναι καταγεγραμμένες τόσο σὲ κείμενα, ὅσο καὶ ὡς προφορικὲς δηλώσεις καὶ ἔχουν ἐλεγχθεῖ δημοσίως ἀπὸ θεολογικὲς μελέτες ἐπισκόπων, ἀπὸ τὴ “Σύναξη Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καὶ Μοναχῶν”, ἀπὸ ἀκαδημαϊκοὺς καθηγητὲς τῆς Θεολογίας, καθὼς καὶ ἀπὸ ἄλλους κληρικοὺς καὶ λαϊκούς. Ἐμεῖς ἀπὸ τὴν πλευρά μας, δώσαμε τὴν ἁγιορειτικὴ μαρτυρία ἐκδίδοντας τὸν συλλογικὸ τόμο «Ἅγιον Ὄρος. Διαχρονικὴ μαρτυρία στοὺς ἀγῶνες ὑπὲρ τῆς πίστεως» τὸ 2014, καὶ τὸν ὁποῖο ὑπέγραψαν τέσσερις ἁγιορεῖτες Ἡγούμενοι καθὼς καὶ πλῆθος κελλιωτῶν καὶ γερόντων. Περιέχει παλαιότερα κείμενα τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος, προβάλλοντας ἔτσι τὴ διαχρονικὴ φωνὴ τοῦ Ἁγίου Ὄρους πρὸς ἐνημέρωση τοῦ πιστοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ὅμως σήμερα κρατεῖται στὸ σκότος καὶ τὴν ἄγνοια. Στὸ συγκεκριμένο κείμενο, καθὼς καὶ σὲ ἄλλα ποὺ ἔχουν δεῖ κατὰ τὸ παρελθὸν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος, γίνεται σαφὲς ὅτι ὁ Πατριάρχης κηρύττει αἵρεσιν γυμνῇ τῇ κεφαλῇ. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρουμε ὁλίγα ἐκ τῶν (πάρα) πολλῶν:


ΓΙΑΤΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ

1) Ὁ Πατριάρχης δὲν πιστεύει εἰς τὸ Σύμβολον τῆς Πίστεως, δηλαδὴ εἰς «Μίαν Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν».

Τὸ Μάϊο τοῦ 2014 στὴ συνάντησή του μὲ τὸν Πάπα στὰ Ἱεροσόλυμα στὸ λόγον του εἶπε: « Ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία…λόγῳ τῆς ὑπερισχύσεως τῆς ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας καὶ τοῦ πεπερασμένου θελήματος τοῦ ἀνθρωπίνου νοὸς διεσπάσθη ἐν χρόνῳ…αἱ κατὰ τόπους Ἐκκλησίαι ὡδηγήθησαν εἰς διάσπασιν τῆς ἑνότητος τῆς πίστεως…» (προσφώνησις Πατριάρχου πρός Πατριάρχην Ἱεροσολύμων 24 Μαΐου 2014 βλ. ἱστολόγιο amen).

Ἔχει πεῖ, «…Ἐφ᾿ ὅσον δηλονότι ἡ μία Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει ὅτι ἄλλη τις Ἐκκλησία εἶναι ταμιοῦχος τῆς χάριτος καὶ ἀρχηγὸς σωτηρίας, ἀποκλείεται, ὡς ἀντιφάσκουσα εἰς τὴν παραδοχὴν ταύτην, ἡ προσπάθεια ἀποσπάσεως πιστῶν ἀπό τῆς μιᾶς καὶ προσαρτήσεως αὐτῶν εἰς τὴν ἑτέραν…δὲν εἶναι ἀνταγωνίστρια τῶν ἄλλων τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, ἀλλ᾿ ἕν σῶμα μετ᾿ αὐτῶν». (Προσφώνησις πρὸς τήν παπικὴν ἀντιπροσωπίαν εἰς τὴν θρονικὴ ἑορτὴ, Κων/πολις 1998, περ. Ἐπίσκεψις).

Σὲ ἄλλη του ὁμιλία εἶπε: « Ἀπηλλαγμένοι λοιπὸν τῶν ἀγκυλώσεων τοῦ παρελθόντος…Κάθε Ἐκκλησία εἶναι ἡ Καθολικὴ Ἐκκλησία, ἀλλὰ ὄχι ἡ ὁλότητά της. Κάθε Ἐκκλησία ἐκπληρώνει τἠν καθολικότητά της, ὅταν εἶναι σὲ κοινωνία μὲ τὶς ἄλλες Ἐκκλησίες…ὁ ἕνας χωρὶς τὸν ἄλλον εἴμαστε πτωχευμένοι» (Ὁμιλία εἰς Γενεύην 17 -2 2008).

Ἡ Ἐκκλησία κατὰ τὸν Πατριάρχη εἶναι διεσπασμένη καὶ διῃρῃμένη. Δὲν ὑπάρχει ἡ ἑνότητα τῆς πίστεως καὶ μέσα σὲ αὐτὴν τὴν διῃρημένη «Ἐκκλησία» συγκαταλέγει καὶ τὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία. Πιστεύει στὴν οἰκουμενιστικὴ «θεωρία τῶν κλάδων». Ἐπ᾿ αὐτοῦ δημοσίευσε θεολογικὴ κριτικὴ ἡ ‘’Σύναξις Ὀρθοδόξων κληρικῶν καὶ μοναχῶν’’, ποὺ ἀποδεικνύει τὴν αἱρετικὴ διδασκαλία τοῦ Πατριάρχη.

Κατὰ συνέπειαν, «ὅποιος πιστὸς κληρικὸς καὶ λαϊκὸς ἀμφισβητεῖ ἤ ἀρνεῖται συνειδητὰ τήν ἁγιοπνευματικὴ ἐμπειρικὴ ὀρθόδοξη πίστη τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως αὐτὴ ὁριοθετεῖται μὲ κάθε ἀκρίβεια στοὺς Ὅρους τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί ἰδιαιτέρως στὰ μονοσήμαντα ἄρθρα τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, εὐλόγως ἐκπίπτει ἀπό τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ὑποκείμενος σὲ καθαίρεση ἢ ἀφορισμὸ κατὰ τίς Οἰκουμενικὲς Συνόδους». ( βλ. Ζʹ Ἱερὸν Κανόνα τῆς Γʹ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, καὶ τὴν μελέτη “Ἡ νέα ἐκκλησιολογία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου”, ἔκδ. Σύναξις Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καὶ Μοναχῶν, 2015, σελ. 13).

2) Ὁ Πατριάρχης δὲν πιστεύει ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι ὁ μοναδικὸς ἀληθινὸς Θεός καὶ Σωτήρας τοῦ κόσμου, ὅπως τὸν ὁμολογοῦμε στὸ Σύμβολον τῆς πίστεώς μας « Καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν…», καὶ τοῦτο ἀποδεικνύεται πάλιν ἀπὸ τὰ ἴδια τὰ λόγια καὶ ἔργα του. Δὲν πιστεύει εἰς τὸ «Εἷς Κύριος, μία πίστις, ἕν βάπτισμα». (Ἐφ. Δʹ, 5).

Τὸ 2001 στὴν νότιο Ἀφρικὴ, δήλωσε ὅτι: « ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, δὲν ἐπιδιώκει νὰ πείση τοὺς ἄλλους γιὰ μία συγκεκριμένη ἀντίληψι τῆς Ἀλήθειας ἢ τῆς Ἀποκαλύψεως ». (ἐκ τῆς ἱστοσελίδος τοῦ Πατριαρχείου).

Ὁ Πατριάρχης λέγοντας ὅτι δὲ χρειάζεται νὰ διδάσκουμε «γιὰ μιὰ συγκεκριμένη ἀντίληψι τῆς Ἀληθείας ἢ τῆς Ἀποκαλύψεως», καταργεῖ τὴν ἱεραποστολὴ καὶ τὸ βάπτισμα· γιὰ αὐτὸ καὶ ἀπαγορεύει τὸ ὀρθόδοξο βάπτισμα στοὺς προσηλύτους.

3) Πιστεύει ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες σώζουν.

Στὴ Γενεύη τὸ 1995 ἔκανε τὴ δαιμονικὴ, βλάσφημη δήλωση: «ΟΛΕΣ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΔΟΙ ΣΩΤΗΡΙΑΣ». (Ἐπίσκεψις ἀρ. 523, σελ. 12).

Ἐὰν ὅλες λοιπὸν οἱ θρησκεῖες σώζουν, γιατί τότε νὰ ἔρθει ὁ Χριστὸς στὴν γῆ; Γιατί νὰ γίνει ἄνθρωπος καὶ νὰ σταυρωθεῖ , ἀφοῦ ὅλες οἱ θρησκεῖες σώζουν; Γιὰ τὸν Πατριάρχη λοιπὸν, ὁ Χριστὸς δὲν εἶναι Θεός, ὁ χριστιανισμὸς εἶναι ἁπλᾶ μία θρησκεία, ὅπως ὅλες οἱ ἄλλες θρησκεῖες. Καὶ ἀκόμη μνημονεύεται ἡμέρας καὶ νυκτὸς ὡς ὀρθοτομῶν τὸν λόγον τῆς ἀληθείας;…

Στὴν 6η Παγκόσμια Συνάντηση Θρησκείας καὶ Εἰρήνης στὶς 4/11/1994 δηλώνει: «Ἐμεῖς οἱ θρησκευτικοὶ ἡγέτες πρέπει νὰ φέρουμε στὸ προσκήνιο τὶς πνευματικὲς ἀρχὲς τοῦ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ, τῆς ἀδελφωσύνης καὶ τῆς εἰρήνης. Ἀλλὰ γιὰ νὰ τὸ πετύχουμε αὐτὸ πρέπει νὰ εἴμαστε ἑνωμένοι στὸ πνεῦμα τοῦ ἑνὸς Θεοῦ…Ρωμαιοκοθολικοὶ, καὶ Ὀρθόδοξοι, Προτεστάνται καὶ Ἑβραῖοι, Μουσουλμάνοι καὶ Ἰνδοί, Βουδισταί…». (Ἐπίσκεψις ἀρ. 494, σελ. 23, Γενεύη 1994).

Πιστεύει καὶ κηρύττει ὅτι τὸ Κοράνιο εἶναι “ἴσο μὲ τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ ἱερὸ, ὅπως αὐτή”[1] καὶ ὅτι οἱ Μωαμεθανοὶ μποροῦν νὰ πᾶνε στὸν παράδεισο χωρὶς νὰ πιστεύουν στὸ Χριστό[2]

Ὁ Πατριάρχης στήν Ἀτλάντα τῆς Τζώρτζια τῶν ΗΠΑ, προσφώνησε τόν ἰδιοκτήτη τῆς Coca Cola Μουχτὰρ Κέντ καὶ εἶπε: «Ἔχω ἕνα μικρὸ ἐνθύμιο, μικρό, ἀλλὰ καὶ μεγάλο· ἐνθύμιο στή Δάφνη καί στόν Μουχτάρ. Εἶναι τὸ ἅγιο κοράνιο, τὸ ἱερὸ βιβλίο τῶν μουσουλμάνων ἀδελφῶν μας». (Περιοδικό: Ἅγιον Ὄρος – Διαχρονικὴ μαρτυρία στούς ἀγῶνες τῆς Πίστεως, ἔκδ. Ἁγιορειτῶν Πατέρων, Ἁγ. Ὄρος 2014, σελ. 69).

Πιστεύει καὶ κηρύττει ὅτι πολλὲς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ εἶναι προσωρινές[3], διαφωνώντας ἀκόμα καὶ μὲ τὸν Κύριο!



Ὀνομάζει «εὐλογημένη» καὶ τιμᾷ τὴ Συναγωγὴ τῶν Ἑβραίων, ἐκεῖ ποὺ ὑβρίζεται ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Θεοτόκος[4]. Γιὰ τὸν ἱερὸ Χρυσόστομο ἡ Συναγωγὴ εἶναι “χῶρος δαιμονίων ποὺ συνάζονται οἱ σταυρωτὲς τοῦ Χριστοῦ καὶ θεομάχοι”[5].



4) Πιστεύει καὶ κηρύττει τὴν βασικὴ ἀρχὴ τῆς Μασονίας ὅτι δηλαδή: «ἕκαστος νὰ λατρεύῃ τὸν Ἕνα Θεὸν ὡς προτιμᾷ…». «Ὁ Θεὸς εὐαρεστεῖται εἰς τὴν εἰρηνικὴν συμβίωσιν τῶν ἀνθρώπων καὶ μάλιστα, αὐτῶν οἱ ὁποῖοι Τὸν λατρεύουν ἀνεξαρτήτως τῶν διαφορῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὴν πίστιν μεταξὺ τῶν τριῶν μεγάλων μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν«[6].



5) Ἐπιδιώκει τὴν κατάργηση ἢ τροποποίηση πλειάδος Ἱερῶν Κανόνων, κάτι, ποὺ γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία, εἶναι γνώρισμα αἱρετικοῦ ἀνθρώπου[7]. Ὀνομάζει τοὺς Ἱ. Κανόνες «τείχη τοῦ αἴσχους«[8]!

6) Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ἐπίσης ἐκφράζεται ὑβριστικὰ κατὰ τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, διότι στὴν θρονικὴ ἑορτὴ τὸ 1998, σχετικὰ μὲ τὸ θέμα τοῦ παπισμοῦ καὶ τὶς σχέσεις ποὺ πρέπει νὰ ἔχουμε μαζί τους, εἶπε: «Ἡ μετάνοια ἡμῶν διὰ τὸ παρελθὸν εἶναι ἀπαραίτητος. Δὲν πρέπει νὰ σπαταλήσωμεν τὸν χρόνον εἰς ἀναζήτησιν εὐθυνῶν. Οἱ κληροδοτήσαντες εἰς ἡμᾶς τὴν διάσπασιν προπάτορες ἡμῶν ὑπῆρξαν ἀτυχῆ θύματα τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως καὶ εὑρίσκονται ἤδη εἰς χείρας τοῦ δικαιοκρίτου Θεοῦ. Αἰτούμεθα ὑπὲρ αὐτῶν τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ὀφείλομεν ἐνώπιον αὐτοῦ, ὅπως ἐπανορθώσωμεν τὰ σφάλματα ἐκείνων (!)» (Βλ. Ἐκκλησιαστικὴ Ἀλήθεια, 16/2/1998 καὶ περ. Ἐπίσκεψις).

Φρικιᾶ ὁ κάθε εὐσεβὴς ὀρθόδοξος χριστιανὸς ἀκούγοντας τὰ ἀσεβῶς τολμηθέντα “ρήματα” τοῦ πατριάρχου. Βλασφημεῖται ἅπας ὁ χορὸς τῶν ἁγίων Πατέρων, οἱ ὁποίοι ὡς γνήσιοι ποιμένες τῶν διαπιστευμένων εἰς αὐτοὺς λογικῶν προβάτων, τὸ διεφύλαξαν ἀμόλυντο ἀπὸ τὴ λύμη τῶν αἱρέσεων, μεγαλυτέρα τῶν ὁποίων ἦταν (καὶ παραμένει), αὐτὴ τοῦ ἀθέου παπισμοῦ. Βλασφημοῦνται ἀνερυθριάστως, ὡς δῆθεν ὄργανα τοῦ διαβόλου καὶ ὡς ὑπαίτιοι τοῦ σχίσματος, αὐτοὶ δηλαδὴ, γιὰ τοὺς ὁποίους ψάλλει ἡ Ἐκκλησία:

“Ὅλην συλλεξάμενοι, ποιμαντικὴν ἐπιστήμην, καὶ θυμὸν κινήσαντες, νῦν τὸν δικαιώτατον ἐνδικώτατα, τοὺς βαρεῖς ἤλασαν καὶ λοιμώδεις λύκους, τῇ σφενδόνῃ τῇ τοῦ Πνεύματος, ἐκσφενδονήσαντες, τοῦ τῆς Ἐκκλησίας πληρώματος, πεσόντας ὡς πρὸς θάνατον, καὶ ὡς ἀνιάτως νοσήσαντας, οἱ θείοι Ποιμένες, ὡς δούλοι γνησιώτατοι Χριστοῦ, καὶ τοῦ ἐνθέου κηρύγματος, μύσται ἱερώτατοι.” (στιχηρὸ προσόμοιο αἴνων, ἐκ τῆς Κυριακῆς τῶν ἁγίων Πατέρων)

7) Πιστεύει καὶ κηρύττει -σὲ ἀντίθεση μὲ δεκάδες Συνόδους καὶ ἑκατοντάδες Ἁγίους- ὅτι ἡ παπική «ἐκκλησία» εἶναι κανονικὴ καὶ ὁ Πάπας Ρώμης, κανονικὸς ἐπίσκοπος. Τὸ 1991 στὸ Μπαλαμάντ τοῦ Λιβάνου ἀποδέχτηκε τὸ ἔγκυρον τῶν μυστηρίων τῶν παπικῶν καθὼς καὶ τὴν Οὐνία[9]. Τὸ 1995, ὅπως καὶ τὸ 2014, συνυπέγραψε μὲ τὸν Πάπα «ΚΟΙΝΗΝ ΜΑΡΤΥΡΙΑΝ ΠΙΣΤΕΩΣ». Τὸ 2011, κατήχησε σπουδαστὲς παπικοῦ πανεπιστημίου ὑπὲρ τοῦ Πάπα. “Ὁ Οἰκ. Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος δέχτηκε ἐπίσκεψη ὁμάδος φοιτητῶν τοῦ Ποντιφικικοῦ Ἰνστιτούτου Saint Apollinaire. Ἀπευθυνόμενος στοὺς φοιτητὲς τοὺς προέτρεψε: Ἀκολουθῆστε τὸν Πάπα. Ὁ Πάπας Βενέδικτος ὁ ΙΣΤ΄ εἶναι ἕνας μεγάλος θεολόγος ποὺ κάνει καλὸ σὲ ὅλες τὶς Ἐκκλησίες. Ἀκολουθῆστε τον μὲ ἀγάπη καὶ συμπάθεια”[10].

8 ) Ἀναγνωρίζει τὶς χειροτονίες τῶν ἀγγλικανῶν[11] καὶ κάνει ἀποδεκτὸ τὸ βάπτισμα τῶν Λουθηρανῶν[12] (ὅπως καὶ γενικῶς πάντων τῶν προτεσταντῶν), ποὺ εἶναι διαστρεβλωτὲς τῆς διδασκαλίας τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὑβριστὲς τῆς Κυρίας Θεοτόκου, περιφρονητὲς τῶν Ἁγίων μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὡς εἰκονομάχοι ποὺ εἶναι, βρίσκονται ὑπὸ τὸν ἀναθεματισμὸ τῆς 7ης Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ἄλλωστε στὸ συνέδριο τοῦ Π.Σ.Ε., τὸ 2006, στὸ Porto Alegre, ἀποδέχτηκε σὲ κοινὴ δήλωση μὲ τοὺς προτεστάντες ὅτι δὲν ὑπάρχει μόνο Μία Ἐκκλησία, ἀλλὰ ὅτι οἱ 348 ἐκκλησίες -μέλη τοῦ Π.Σ.Ε.- εἶναι γνήσιες ἐκκλησίες. Μία δὲ ἀπὸ αὐτὲς εἶναι καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία! Οἱ ποικίλες αἱρετικὲς διδασκαλίες τῶν προτεσταντῶν θεωροῦνται ὡς διαφορετικοὶ τρόποι ἐκφράσεως τῆς ἰδίας πίστεως καὶ ὡς ποικιλία τῶν χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Δεχόμενος ἔτσι ὅτι τελικὰ δὲν ὑπάρχουν αἱρέσεις! “Αὐτὲς οἱ ἐκκλησίες καλοῦνται νὰ συμβαδίζουν, ἀκόμη καὶ ὅταν διαφωνοῦν”[13].

9) Τὸ Νοέμβριο τοῦ 1993 προέβη σὲ ἄρση τῶν ἀναθεμάτων ἀνάμεσα στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ στὴν αἵρεση τῶν μονοφυσιτῶν. Ἡ κάθε πλευρὰ ἀναγνώρισε τὴν ἄλλη ὡς Ὀρθόδοξη. Τὶς καταδίκες καὶ τὰ ἀναθέματα τῆς 4ης Οἰκουμενικῆς πρὸς τοὺς Μονοφυσίτες (ποὺ τὰ ἐπανέλαβαν οἱ ἑπόμενες Σύνοδοι) τὰ ὀνομάζει «παρεξηγήσεις τοῦ παρελθόντος ποὺ ἔχουν ξεπεραστεῖ», ἀφοῦ, «δὲν ὑπάρχει θεολογία ποὺ μᾶς χωρίζει«[14]!



Δι’ ὅλων αὐτῶν ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν συκοφαντοῦμε, οὔτε κατηγοροῦμε, μὰ οὔτε καὶ ὑβρίζουμε τὸν Πατριάρχη, ἁπλῶς μὲ τὸ νὰ προβάλλουμε τόσο τὰ ἔργα, ὅσο καὶ τοὺς λόγους του, ἀφήνουμε αὐτὰ νὰ μιλήσουν μόνα τους καὶ νὰ εἶναι αὐτὰ ποὺ καταγγέλλουν τὴν αἵρεσή του. Κατ᾿ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἀποδεικνύουμε ὅτι ἐμεῖς πραγματικὰ τὸν ἀγαποῦμε, διότι ὅποιος ἀγαπᾶ, ὁμιλεῖ καὶ μαρτυρεῖ τὴν ἀλήθεια καὶ δὲν κολακεύει. Εὐχόμεθα ὁλοψύχως νὰ τοῦ χαρίσει ὁ Κύριος τοῦ ἐλέους μετάνοιαν, (ὅπως καί στοὺς λοιπούς, ὁμόφρονες πρὸς αὐτόν, οἰκουμενιστὲς ἐπισκόπους), ὥστε νὰ ἀποκηρύξει τὴν αἵρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Κατόπιν τούτων, ὁ νῦν Πατριάρχης στὴ συνείδηση τῶν Ὀρθοδόξων χριστιανῶν, δὲν ὑφίσταται πλέον ὡς ὀρθόδοξος Πατριάρχης ἀλλὰ ὡς αἱρεσιάρχης, καθὼς καὶ οἱ πρὸ αὐτοῦ αἱρετικοί, ὅπως ὁ Νεστόριος, ὁ Βέκκος κ.ἄ.

Ὡς ἁγιορεῖτες μοναχοί, εἶναι προφανῶς κατανοητὸ ἔχουμε ἰδιαίτερο πρόβλημα συνειδήσεως, καθότι τὸ Ἅγιον Ὄρος ἔχει ἄμεση ἐκκλησιαστικὴ ἀναφορὰ πρὸς αὐτόν. Ὄντως ἡ ἐκκλησιαστικὴ κατάσταση ποὺ ζοῦμε σήμερα, ὡς πρὸς τὴν προδοσία τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, μᾶς παραπέμπει στὰ ἀλγεινὰ γεγονότα τῶν Συνόδων τῆς Λυών (1274) καὶ τῆς Φερράρας-Φλωρεντίας (1439-40).

Τὰ 114 ἔτη ἄκρας οἰκονομίας (ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὴν αἱρετικῆς ἐμπνεύσεως ἐγκύκλιο τοῦ Οἰκουμενικοῦ πατριάρχου Ἰωακεὶμ Γʹ, τὸ 1902) καὶ ἀνοχῆς στοὺς οἰκουμενιστές–λατινόφρονες καὶ φιλενωτικοὺς ἐπισκόπους εἶναι ὑπὲρ τοῦ δέοντος ἀρκετά. Ἡ ζημία ποὺ ἔχει προκαλέσει αὐτὴ ἡ ψευδεπίγραφη “οἰκονομία” στὴ δογματικὴ αὐτοσυνειδησία κλήρου καὶ λαοῦ εἶναι ἤδη τεραστίων διαστάσεων, μὲ συνέπεια τὴν ἀλλοίωση τῶν ὑγειῶς νοουμένων ὀρθοδόξων κριτηρίων τοῦ θεολογεῖν. Σκοπὸς καὶ στόχος τοῦ Ἁγίου Ὄρους πρωτίστως, καθ’ ὅλην τὴν ὑπερχιλιετῆ ἱστορία του, ὑπῆρξε ἡ διαφύλαξη καὶ ὑπεράσπιση τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὁσάκις ἀνεφύη αἵρεσις ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας, ἡ διαχρονικὴ ἁγιορειτικὴ στάση, θεμελιωμένη καὶ στοιχοῦσα στὴν ἱεροκανονικὴ παράδοση, διδάσκει τὴν αὐτονόητο ὑποχρέωση διακοπῆς τοῦ μνημοσύνου, ἐν τοῖς μυστηρίοις, τοῦ αἱρετίζοντος πατριάρχου.
Ἡ ἐφαρμογὴ τῆς διακοπῆς τοῦ Πατριαρχικοῦ μνημοσύνου στὸ Ἅγιον Ὄρος

Εἰδικότερα, κατὰ τὴν χρονικὴ περίοδο ποὺ ἀκολούθησε τὴν ἑνωτικὴ σύνοδο τῆς Λυών (1274), πατριάρχου ὄντος τοῦ λατινόφρονος Ἰωάννου Βέκκου, ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Πρῶτος καθὼς καὶ τὸ σύνολο τῶν ἐν Ἀγίῳ Ὄρει μοναχῶν, ἔχοντας προβεῖ εἰς διακοπὴν τοῦ μνημοσύνου τοῦ πατριάρχου καὶ τοῦ αὐτοκράτορος, ἐδιώχθησαν καὶ -τινὲς ἐξ αὐτῶν- ἐμαρτύρησαν ὑπὸ τῶν ἑνωτικῶν.

“ Ἄνωθεν γὰρ ἡ τοῦ Θεοῦ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τὴν ἐπὶ τῶν ἀδύτων ἀναφορὰν τοῦ ὀνόματος τοῦ ἀρχιερέως συγκοινωνίαν τελείαν ἐδέξατο τοῦτο. Γέγραπται γὰρ ἐν τῇ ἐξηγήσει τῆς θείας λειτουργίας, ὅτι ἀναφέρει ὁ ἱερουργῶν τὸ τοῦ ἀρχιερέως ὄνομα, «δεικνύων καὶ τὴν πρὸς τὸ ὑπερέχον ὑποταγὴν, καὶ ὅτι κοινωνός ἐστιν αὐτοῦ, τῆς πίστεως καὶ τῶν θείων μυστηρίων διάδοχος» ”. (βλ. V. Laurent-J. Darrouzes, Dossier Grec de I’ Union de Lyon, Paris 1977, σελ. 399).



Ὁ οὐσιαστικὸς λόγος γιὰ τὸν ὁποῖον ὀφείλουμε νὰ κάνουμε τὴν διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου ἑνὸς αἱρετικοῦ πατριάρχου καὶ ἐπισκόπου εἶναι, ὃτι διὰ τῆς μνημονεύσεως τοῦ ὀνόματὸς του γινόμεθα καὶ ἐμεῖς συγκοινωνοὶ τῆς αἱρέσεώς του, καίτοι δηλώνουμε ὅτι ἐμεῖς δὲν συμφωνοῦμε.

Ἄλλος Ἁγιορείτης Ὁμολογητὴς ὁ ὅσιος Ἡσαΐας, συνασκητὴς τοῦ ὁσίου Γρηγορίου τοῦ Σιναΐτου, ὅπως τὸν ἀναφέρει ὁ ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης: «Οὗτος ὁ μακάριος ἔπαθε πολλὰ κακὰ ἀπὸ τὸν βασιλέα Μιχαήλ τὸν Παλαιολόγον τὸν λατινόφρονα, διατὶ δὲν ἤθελε νὰ συγκοινωνήσῃ μὲ τὸν τότε Πατριάρχη τὸν Βέκκον διὰ τὴν καινοτομίαν τοῦ Ὀρθοδόξου Δόγματος, ἀλλὰ θείῳ ζήλῳ κινούμενος ἠγωνίσθη πολλὰ ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας, καὶ μὲ τὴν ἀκούραστον διδασκαλίαν του ἥνωσεν ὅλους μὲ τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ πλέον τελεώτερον».(βλ. «Ὑπὲρ τῶν Ἱερῶς ἡσυχαζόντων », 2,2,2, Ε.Π.Ε. τομ. Βʹ σελ. 350). σελ. 251).

Κατὰ τὴ νεωτέρα δὲ ἐποχή (1924), ἕνεκα τῆς καινοτόμου καὶ ἀντικανονικῆς εἰσαγωγῆς τοῦ νέου ἡμερολογίου, τὸ ὁποῖο ἀπετέλεσε καὶ τὸ πρῶτο πλῆγμα τοῦ Οίκουμενισμοῦ στὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, οἱ τότε πατέρες συνεχίζοντες τὴν πάγια ἁγιορειτικὴ παράδοση ἐπανέλαβαν τὴν διακοπὴ τοῦ πατριαρχικοῦ μνημοσύνου. Ἡ διαχρονικὴ αὐτὴ παράδοση, δυστυχῶς διεκόπη ὑπαιτιότητι τῶν νέων συνοδειῶν, τῶν προερχομένων ἐκ τοῦ κόσμου, καὶ οἱ ὁποῖες τὸ 1971 ἐπανέφεραν τὸ πατριαρχικὸ μνημόσυνο. Νὰ σημειωθεῖ ὅτι ἡ διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου γίνεται ἐπὶ σκοπῷ ἀποφυγῆς τοῦ μολυσμοῦ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος ἐκ τῆς κακοδόξου διδασκαλίας ἢ πρακτικῆς, μὲ ἀπώτερον σκοπὸν τὴν δι’ Ὀρθοδόξου Οἰκουμενικῆς Συνόδου καταδίκης τῆς αἱρετικῆς διδασκαλίας (ἢ πρακτικῆς) καὶ τῶν αἱρεσιαρχῶν ἐπισκόπων.

Ἐπὶ πατριαρχείας Ἀθηναγόρου, τό Ἅγιον Ὄρος, σχεδὸν στὸ σύνολό του, ὁλοψύχως καὶ ὡς ἓν σῶμα, ἀντέδρασε δυναμικὰ καὶ διέκοψε, ὡς ὤφειλε, τὸ μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρα, (τὸ αὐτὸ ἔπραξαν καὶ κάποιοι ἐκ τῶν Ὀρθοδόξων Ἱεραρχῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τῶν νέων καλουμένων Χωρῶν). Μάλιστα ὁ Ἀθηναγόρας “σεβόμενος” τὴν ὲλευθερία τῆς συνειδήσεως τῶν Ἁγιορειτῶν δὲν τοὺς ἐδίωξε, (βλ. πατριαρχικὴ Ἐγκύκλιο Ἀριθ. Πρωτ. 140/Κ. 17-9-1968), ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν τακτικὴ τοῦ πατριάρχου Δημητρίου, ὅπως καὶ τοῦ νῦν πατριάρχου Βαρθολομαίου.

Οἱ δυσμενεῖς ἐξελίξεις τῶν δεκαετιῶν τοῦ ’60 καὶ τοῦ ’70, κατὰ τὶς ὁποῖες ὁ Οἰκουμενισμὸς ἦταν σὲ ἔξαρση -ὅπως ἄλλωστε συμβαίνει καὶ σήμερα, ἔχοντας ὅμως ὁδηγήσει τὰ πράγματα σὲ πολὺ χειρότερη κατάσταση- ἀνάγκασε τοὺς ἁγιορεῖτες στὴν ἀπόφαση νὰ δημοσιεύσουν κείμενα ἁγιοπατερικῆς πνοῆς, ποὺ κατεδίκαζαν τὸν Οἰκουμενισμὸ ὀνομάζοντάς τον “αἵρεσιν”, ἀποδεχόμενοι μάλιστα καὶ τὸν χαρακτηρισμὸ ποὺ τοῦ εἶχε δώσει ὁ ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς, αὐτὸν τῆς παναιρέσεως.

Οἱ Ἱερὲς Μονὲς ποὺ προέβησαν εἰς διακοπὴν τοῦ πατριαρχικοῦ μνημοσύνου:

Ἱ Μ. Ὁσίου Διονυσίου, μὲ ἡγούμενον τὸν Γέροντα Γαβριήλ,

Ἱ. Μ. Καρακάλλου, μὲ ἡγούμενον τὸν Γέροντα Παῦλο,

Ἱ. Μ. Σίμωνος Πέτρας, μὲ ἡγούμενον τὸν Γέροντα Χαράλαμπο,

Ἱ. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου, μὲ ἡγούμενον τὸν Γέροντα Βησσαρίωνα,

Ἱ. Μ Ἁγίου Παύλου, μὲ ἡγούμενον τὸν Γέροντα Ἀνδρέα,

Ἱ. Μ.Ξενοφῶντος, μὲ ἡγούμενον τόν Γέροντα Εὐδόκιμο,

Ἱ.Μ.Ἐσφιγμένου, μὲ ἡγούμενον τὸν Γέροντα Ἀθανάσιον,

Ἱ. Μ. Σταυρονικήτα μὲ ἡγούμενον τὸν Γέροντα Βασίλειον (διέκοψε τὸ μνημόσυνο τό 1968, ἀλλὰ δυστυχῶς ἦταν καὶ ἡ πρώτη ποὺ τὸ ἐπανέφερε τὸ 1971).

Ἡ Ἱ.Μ. Κουτλουμουσίου, μνημόνευε μόνο στὴν πανήγυρη τῆς Μονῆς ‘’τυπικά’’ μόνον, ὅπως καὶ ἡ Ἱ. Μ. Κωσταμονίτου.

Ἐπίσης, ἀπὸ τὶς τότε Ἰδιόρρυθμες Μονές, στὴν Ἱ. Μ. Μεγίστης Λαύρας, μνημόνευαν μόνο στὸ καθολικό, ‘’τυπικά’’. Πολλοὶ ἱερομόναχοι τῆς Μεγίστης Λαύρας, ὅπως καὶ ὁ πρῶτος ἡγούμενος, μετὰ τὴν κοινοβιοποίησή της τό 1981, γέρων Ἀθανάσιος, ἐνῶ μνημόνευε ‘’τυπικά’’ στὸ Καθολικό τῆς Μονῆς, ὁ ἴδιος στὰ παρεκκλήσια, ὅταν λειτουργοῦσε, δὲν μνημόνευε, ὅπως ἐπίσης καὶ ἄλλοι ἱερομόναχοι τῆς Μονῆς. Τὸ αὐτὸ συνέβαινε καὶ σὲ ἄλλες Μονές, ὅπως π.χ. στὴν Ἱ. Μ. Ἁγίου Παύλου, στὴν ὁποία ὁ παπά-Παῦλος συνέχισε μέχρι τέλους νὰ μὴ μνημονεύει (+1995), καίτοι ἡ Μονὴ μετὰ τὴν παραίτηση ἐκ τῆς ἡγουμενίας τοῦ γέροντος Ἀνδρέα ἐπανέφερε τὸ μνημόσυνο, ἐπὶ ἡγουμενίας γέροντος Παρθενίου. Πάντως, καί ἄλλες Ἱ. Μονές ἀντιδροῦσαν καὶ δὲν ἤθελαν τὸ μνημόσυνο καὶ οἱ ὁποῖες μνημόνευαν περισσότερο ἀπό ‘’εὐγένεια’’. Ἐπίσης σὲ ὅλες τὶς Ἱερὲς Σκῆτες καὶ στὰ περισσότερα κελλιὰ δὲν μνημόνευαν, τόσο ζηλωτὲς ὅσο καὶ μὴ ζηλωτές.

Στὸ σημεῖο αὐτὸ ἀναφέρουμε, ἐνδεικτικῶς μόνον, τὶς ἀπαντήσεις δύο Ἱερῶν Μονῶν πρὸς τὴν Ἱερὰ Κοινότητα περὶ τοῦ ζητήματος τῆς διακοπῆς τοῦ μνημοσύνου.

Ἡ Ἱ.Μ. Καρακάλλου εἰς ἀπάντησίν της πρὸς τὴν Ἱερὰ Κοινότητα, εἶχε γράψει τὰ ἑξῆς: ‘’ Ἡ καθ᾽ ἡμᾶς Ἱερὰ Μονὴ ὑπὸ στοιχεῖα ΙΔ΄ ἐν τῇ σημερινῇ Συνάξει 21/9/1972 ἐξήτασε καὶ αὖθις τὸ ἐπίμαχον θέμα τοῦ μνημονεύματος…Ἐπιθυμοῦμε νὰ ἐπαναλάβωμεν τὴν ἐν πεποιθήσει καὶ ἀμετάθετον ἀπόφασιν ἡμῶν περὶ συνεχίσεως τῆς διακοπῆς τοῦ Πατριαρχικοῦ Μνημοσύνου εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας, ἐφ᾽ ὅσον ὁ νέος Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Δημήτριος ὁ Α΄ θὰ συνεχίσῃ τὴν τηρουμένην ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου Γραμμῆς, τὴν ὁποίαν εἶχε χαράξει ὁ Ἀθηναγόρας.’’ (βλ. Ο.Τ. ἀρ.φ. 213, 1/7/1974).

Ἡ Ἱ.Μ. Ἁγίου Παύλου, ἐπὶ ἡγουμενίας τοῦ γέροντος Ἀνδρέα, ἀπήντησε ὡσαύτως: “…ἡ ἀπόφασις ἡμῶν εἶναι ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν εἰς συζήτησιν παρὰ μόνον ἐφ᾽ ὅσον δηλωθῇ ὑπὸ τῆς Α. Παναγιότητος διὰ τοῦ τύπου ὅτι δὲν θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν πορείαν τοῦ προκατόχου Αὐτοῦ”. (ὅ. π.)

Ἐπίσης ὁ αὐτὸς ἡγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς π. Ἀνδρέας στὴ σχετική του ἀπάντηση πρὸς τὴν Ἱ. Κοινότητα ἀνέφερε: “Λόγοι ἐκκλησιαστικῆς συνειδήσεως δὲν μοῦ ἐπιτρέπουν νὰ ἐπαναλάβω τὸ μνημόσυνον, διότι ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης εἶναι νεωτεριστής, βαδίζει τὰ ἴχνη τοῦ Οἰκουμενιστοῦ Ἀθηναγόρου, τοῦ ὁποίου τὰς ἀπόψεις καὶ τὰ αἱρετικά φρονήματα δὲν κατεδίκασεν”. (ὅ. π).

Κατόπιν ὅλων αὐτῶν ἡ Ἔκτατος Διπλή Ἱερὰ Σύναξις τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος εἰς τὴν ΝΒʹ Συνεδρία, τῆ 13ῃ Νοεμβρίου 1971 καὶ κατόπιν πολλῶν διεργασιῶν ἀπεφάσισε ὅτι: «…ἐπαφίεται εἰς τὴν συνείδησιν ἑκάστου μονῆς ἡ διαμνημόνευσις τοῦ ὀνόματος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου».

Πάντως ὀφείλουμε νὰ τονίσουμε ὅτι στὰ θέματα τῆς πίστεως δὲν χωροῦν τυπικότητες καὶ εὐγένειες. Ἡ πίστις δὲν εἶναι θέμα εὐγενείας πρὸς πρόσωπα, ἀλλά ὁμολογίας καὶ τηρήσεως τῆς ἀκριβείας τῶν δογμάτων, ‘’εἰς τὰ τῆς πίστεως οὐ συγχωρεῖ συγκατάβασις’’, ὅπως ἐτόνιζαν οἱ παλαιοὶ ἁγιορεῖτες. Ἀξίζει πάντως ἐδῶ νὰ ἀναφερθοῦμε στὴ πρακτικὴ τῶν τότε ἁγιορειτῶν. Ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος καὶ μόνον, δυστυχῶς, κρίνεται ὡς ἀνεπιτυχὴς ἡ τότε προσπάθεια ἀντιμετώπισης τοῦ προελαύνοντος Οἰκουμενισμοῦ καὶ οἱ λόγοι εἷναι πολλοί. Ἀκροθιγῶς σημειώνουμε ὅτι ὑπῆρχε ἡ λανθασμένη αἴσθηση ὅτι τὰ οἰκουμενιστικά “ἀνοίγματα”, ὅπως τὰ ἀποκαλοῦσαν, δὲν χαρακτήριζαν συνολικὰ τὸ Πατριαρχεῖο, ἀλλ’ ἀποκλειστικῶς τὸν τότε Πατριάρχη καὶ κάποιους λίγους συνοδοιπόρους του. Ἐπιστεύετο μάλιστα ὅτι θανόντος τοῦ Ἀθηναγόρου τὰ πάντα θὰ ἐπέστρεφον στὴν ὁμαλότητα. Ἡ κατάληξη εἶναι σὲ ὅλους γνωστή: στὸν ἐνθρονιστήριο λόγο του ὁ νέος Πατριάρχης Δημήτριος ἀνακοίνωσε τὴ συνέχιση τῶν οἰκουμενιστικῶν προσπαθειῶν τοῦ προκατόχου του. Ἐκείνην τὴν κρίσιμη στιγμὴ βρῆκαν οἱ τότε ἁγιορεῖτες νὰ ἐπαναφέρουν τὸ μνημόσυνο, ἐπὶ καταστροφῇ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ-ἀντιοικουμενιστικοῦ ἀγῶνος! Τὸ μήνυμα ποὺ ἐδόθη στοὺς πατριαρχικοὺς ἦταν σαφές: προχωρῆστε! Δυστυχῶς, ἡ ἐλλειπὴς κατανόησις τοῦ ἐφαρμοζομένου ἕως τότε, ιε´ κανόνος τῆς Α´-Β´ συνόδου (861), κατὰ τὴν ὁποία ἡ διακοπὴ μνημοσύνου ἐθεωρεῖτο ὡς ἁπλῶς ἔχουσα σημασίαν “διαμαρτυρίας”, ἐξ οὗ καὶ οἱ προαναφερθεῖσες χάριν “εὐγενείας” παλινωδίες μνημονεύσεως, π.χ. σὲ πανηγύρεις, εἶχαν ὡς ἀφετηρία τὴν ἀποσύνδεση τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Κανόνος ἀπὸ τὸ σωτηριολογικό του περιεχόμενο. Ἡ τραγικὴ ἐπαναφορὰ τοῦ μνημοσύνου, ἔστω καὶ μὲ τὸ λειψὸ τρόπο ποὺ ἐφαρμοζόταν ἠ διακοπή, πέραν τῆς γενικότερης ζημίας ποὺ προξένησε, δυστυχῶς ἄνοιξε τὴν θύρα καὶ στὶς ποικίλες, κακόβουλες καὶ στρεβλωτικὲς ἑρμηνεῖες τοῦ ἐν λόγῳ ἱεροῦ Κανόνος ποὺ κυριαρχοῦν σήμερα.

Πράγματι, ὁ ὀρθοδόξως νοούμενος ἀντιαιρετικὸς ἀγώνας, ὅπως διαχρονικῶς εἶναι διαπιστωμένο, δὲν χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴ λήψη κάποιων πρακτικῶν ἡμιμέτρων καὶ λύσεων, οἱ ὁποῖες τελικῶς διαιωνίζουν τὴν αἵρεση ἐντὸς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος, ἀλλὰ ἀντιθέτως, ἀπὸ τὴν ἐνδεδειγμένη ἔκθεση-διασάφηση, ἀφ’ ἑνὸς τῆς ὀρθοδόξου διδασκαλίας καὶ ἀφ’ ἑτέρου, τοῦ δογματικοῦ πυρήνα τῆς αἱρέσεως, δηλαδὴ τῶν βαθυτέρων θεολογικῶν αἰτίων ποὺ ὡδήγησαν στὴν ἐμφάνιση της, ὅσο καὶ τῶν καταστρεπτικῶν συνεπειῶν της. Σκοπὸς ἑπομένως εἶναι ὄχι ἡ διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου καθεαυτή, αὐτὴ ἀποτελεῖ τὸ ἀρχικὸ στάδιο, ἀλλὰ ἡ συνολικὴ θεραπεία τοῦ κακοῦ. Τοῦτο θὰ συμβεῖ διὰ τῆς συγκλήσεως ὀρθοδόξου Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἡ ὁποία καὶ συνιστᾶ τὸ τελικὸ στάδιο τοῦ ἀντιαιρετικοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἀγῶνος, καὶ στὴν ὁποίαν θὰ καταδικασθεῖ ἡ αἵρεσις καὶ οἱ αἱρετικοί. Τότε μόνον μποροῦμε νὰ ὁμιλοῦμε περὶ πλήρους ἐκκριζώσεως τῆς αἱρέσεως.
Ἡ δι’ ἐπιστολῶν ἐνημέρωσις πρὸ καὶ μετὰ τῆς ΑκΜΣ

Ὡς μέλη τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς ἁγιορειτικῆς μοναστικῆς πολιτείας, ἔχοντες λόγον εὐθύνης ἀναφορικὰ πρὸς τὰ θέματα πίστεως καὶ παραδόσεως, θεωρήσαμε ὡς ἐπιβεβλημένο πνευματικὸν καθῆκον μας νὰ κινητοποιηθοῦμε, μετὰ τοῦ ὀφειλομένου σεβασμοῦ καὶ κατὰ τὴν τάξιν. Ἀπευθυνθήκαμε λοιπὸν ἐντὸς τοῦ ἔτους 2016, μὲ δύο δημόσιες ἀνοικτὲς ἐπιστολὲς πρὸς ὑμᾶς, τὴν Ἱερὰ Κοινότητα τοῦ Ἱεροῦ ἡμῶν τόπου καὶ τοὺς Καθηγουμένους τῶν Ἱερῶν Μονῶν. Κατ’ ἀρχάς, στὴν ἐπιστολή μας τῆς 13ης Μαΐου 2016, πρὸ τῆς λεγομένης “ Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου” τοῦ Κολυμπαρίου Κρήτης, σᾶς εἴχαμε υἱκῶς δηλώσει ὅτι, ἐὰν ἡ ἐν λόγῳ σύνοδος δὲν ὀρθοτομήσει τὸν λόγον τῆς ἀληθείας καὶ δὲν καταδικάσει τὴν παναίρεση τοῦ Διαχριστιανικοῦ καὶ Διαθρησκειακοῦ συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, θὰ εἴμεθα, ὡς ἐκ τούτου, ὑποχρεωμένοι νὰ ἐφαρμόσουμε τοὺς ἁρμοδίους Ἱεροὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ ὁρίζουν τὰ περὶ διακοπῆς μνημοσύνου τοῦ ὀνόματος τοῦ οἰκείου ἐπισκόπου (δηλ. τοῦ πατριάρχου).

Τέλος, ὅπως καὶ στὴ δευτέρα πρὸς ὑμᾶς ἐπιστολή μας, τῆς 20ης Ἰουνίου 2016, σᾶς εἴχαμε ὑποβάλει τὴν θερμὴν παράκλησιν καὶ σᾶς εἴχαμε ἐπισημάνει ὅτι θὰ ἀναμέναμε, ἐντὸς εὐλόγου χρονικοῦ διαστήματος, ἀφοῦ συζητηθεῖ τὸ ὅλον ζήτημα τῆς λεγομένης Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου καὶ ὑφ᾽ ὑμῶν, ὡς τὸ κατ᾿ ἐξοχὴν θεσμικὸν ὄργανον τοῦ Ἱεροῦ ἡμῶν Τόπου, νὰ ληφθεῖ μία ξεκάθαρη θέση ἔναντι τῶν συνοδικῶν ἀποφάσεων. Τὸ ἐρώτημα ποὺ ξεκάθαρα τίθεται καὶ τοῦ ὁποίου τὴν ἀπάντηση ἀναμένουν πάντες οἱ ἀγωνιῶντες πιστοὶ εἶναι: οἱ ἀποφάσεις τῆς Συνόδου εἶναι ὀρθόδοξες ἢ αἱρετικές;
Ἀντὶ ὅμως τῆς ὀφειλομένης σπουδῆς ὅπου ὤφειλε τὸ καθ’ ὑμᾶς ὄργανο νὰ ἐπιδείξη ἔναντι ἑνὸς τόσο σημαντικοῦ ζητήματος, καίτοι ὡς Ἱερὰ Κοινότης πρὸ τῆς Συνόδου εἴχατε ἐκθέσει δι᾿ ἐπιστολῆς τὴν ἀντίθεσή σας ἐπὶ τινῶν σημαντικῶν θεμάτων πίστεως, ὅσον ἀφορᾶ τὰ προσυνοδικὰ κείμενα, ἀντ’ αὐτοῦ ὑπῆρξε ὄχι μόνον ἡ ἀπόλυτος σιωπή, γιὰ τόσους μῆνες, ἀλλὰ καὶ κάποιες...

_________________
.καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ,ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
raimon
Site Admin
Site Admin


Συμμετάσχουν: 06 Ιαν 12
Δημοσιεύσεις: 1974

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Ιαν 12, 2017 3:11 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

....ἐκ τῶν Ἱ. Μονῶν προέτρεξαν καὶ ἐνήργησαν διωγμό, κατὰ παράβασιν τῶν ἁρμοδίων διατάξεων τοῦ Κ.Χ.Α.Ο., ἐναντίον Ἁγιορειτῶν μοναχῶν, πρὶν κἂν συνέλθη ἡ καθιερωμένη Διπλῆ Ἱερὰ Σύναξις. Συγκεκριμένα, κατὰ τοῦ Προϊσταμένου Γέροντος Σάββα μοναχοῦ καὶ τοῦ Γέροντος τοῦ Ἱ.Κ. Ἁγίων Ἀρχαγγέλων-Κουκουζέλη, μοναχοῦ Χερουβείμ, ἐκ τῆς Ἱ.Μ.Μ. Λαύρας, καθὼς καὶ τῶν μοναχῶν Λουκᾶ, Δαμιανοῦ, Ὀνουφρίου καὶ Δανιὴλ δοκίμου, ἐκ τῆς Ἱ. Μ. Χιλανδαρίου.
Ὅπως εἶναι γνωστὸν, ἡ Διπλῆ Σύναξις ἕως καὶ σήμερον δὲν ἔχει λάβει θέση. Ὡς πρὸς τὴν πιθανὴ αἰτία τῆς ἐνόχου σιωπῆς καὶ τῆς ἀποφυγῆς νὰ ἐκδοθεῖ ὑπεύθυνη ἀπόφαση σχετικὰ μὲ τὴν ΑκΜΣ, φῶς ρίχνει ἡ ἐπίσημη ἔκθεση πρὸς τὴν Ἱερά Κοινότητα τοῦ Καθηγουμένου τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυρονικήτα Ἀρχιμ. Τύχωνος (ἡ ὁποία δημοσιεύθηκε στὶς 23-9-2016, ἀρ. φυλ. 2132, ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξη ἐκκλησιαστικὴ ἐφημερίδα “Ὀρθόδοξος Τύπος”). Τὸ Ἅγιον Ὄρος ἄλλωστε ἐκπροσωπήθηκε ἐπισήμως εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ συγκεκριμένου ἡγουμένου, ὁ ὁποῖος εἶχε καὶ τὴν θεσμικὴ ἰδιότητα τοῦ συμβούλου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Τὸ τραγικὸν μὲ τὴν ἔκθεσίν του εἶναι ὅτι, παρὰ τὶς κάποιες μικροεπισημάνσεις, περιγράφει τὴν αἱρετικὴ ψευδοσύνοδο ὡς ὀρθοδοξωτάτη.

Ἕκαστος ἐνώπιον τῶν εὐθυνῶν του
Νοιώθουμε τὴν ἀνάγκη νὰ σᾶς ἀπευθύνουμε μία τελευταία ἔκκληση. Ἡ θέσις σας εἶναι «ἐπὶ ξυροῦ ἀκμῆς», ἀναλογισθεῖτε τὶς τρομακτικὲς εὐθύνες πού ἔχετε ἐνώπιον Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων. Ὡς Ἱερὰ Κοινότητα καὶ ὡς Καθηγούμενοι, ὅσοι ἀπὸ ἐσᾶς, μὴ γένοιτο, ὑποκύψετε ἀποδεχόμενοι τὶς ἀποφάσεις αὐτῆς τῆς ΑΙΡΕΤΙΚΗΣ ψευδοσυνόδου, καὶ ἐξακολουθήσετε -ἐν συνειδήσει πλέον- νὰ μνημονεύετε ἕναν αἱρετικὸν πατριάρχη, ἂς γνωρίζετε ὅτι ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως θὰ εἶσθε ἀναπολόγητοι, καθότι:
Μὲ τὴν στάση σας θὰ ἔχετε διαιρέσει τὴν ἁγιορειτικὴ μοναστικὴ κοινότητα.
Συνακόλουθα, θὰ εἶσθε ἐσεῖς ὑπεύθυνοι δημιουργίας σχισμάτων καὶ ὄχι ὅσοι ἁπλῶς θέλουν νά παραμείνουν ὀρθόδοξοι.
Θὰ ἔχετε καταστρέψει τὴ χιλιόχρονη ἑνότητα ὀρθοδόξου μαρτυρίας τοῦ Ἱεροῦ ἡμῶν Τόπου.
Τέλος, ἡ ἀντιπατερικὴ αὐτὴ πορεία θὰ ὁδηγήσει στὴν ἀπαξίωση, δυστυχῶς, τοῦ (ἐπισήμου-θεσμικοῦ) Ἁγίου Ὄρους, στὰ μάτια τοῦ εὐσεβοῦς λαοῦ τοῦ Θεοῦ, καθιστῶντας το σκότος ἀντί, ὡς ὤφειλε, φῶς τοῦ κόσμου (πρβλ. “Φῶς μοναχοῖς ἄγγελοι, φῶς κοσμικοῖς μοναχοί”, Κλῖμαξ, Λόγος 26Α, 25).
Ἴσως ὁ λόγος μας νὰ σᾶς στεναχωρήσει, ἴσως φανεῖ σκληρὸς καὶ ἐλεγκτικός, ἀλλὰ ἂς γνωρίζετε ὅτι δὲν ἔχουμε οὐδεμία ἐμπάθεια πρὸς τὰ θεοτίμητα πρόσωπά σας. Εἶναι ἀποτέλεσμα πόνου καὶ ἀγάπης γιὰ τὴν Ὀρθόδοξο πίστιν μας. Ὁ λόγος τῆς ἀληθείας, εἶναι λόγος Χριστοῦ, καὶ εἶναι δίστομος μάχαιρα, γιατὶ πρέπει πάντα νὰ ὀρθοτομεῖ. Παρακαλοῦμε λοιπὸν τὴν ἀγάπη σας νὰ μελετήσετε ὅσα σᾶς ἐπισημαίνουμε καὶ πατρικῶς νὰ συμπονέσετε, νὰ συμπροβληματιστεῖτε καὶ νὰ προχωρήσετε στὴ θεραπεία τοῦ κακοῦ. Ἀπὸ ἐσᾶς περιμένουμε νὰ ποιμαίνετε ἀγαπητικῶς καὶ ὄχι ἐξουσιαστικῶς: “ποιμάνετε τὸ ἐν ὑμῖν ποίμνιον τοῦ Θεοῦ, ἐπισκοποῦντες μὴ ἀναγκαστικῶς, ἀλλ᾿ ἑκουσίως, μηδὲ αἰσχροκερδῶς, ἀλλὰ προθύμως…τύποι γινόμενοι τοῦ ποιμνίου”. (Αʹ Πετρ. εʹ, 2-3)
Ἅπαντες ἱστάμεθα ἐνώπιον τῶν εὐθυνῶν μας, ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ Κριτοῦ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς Ἱστορίας. Ἡ ἕως τοῦ νῦν ἀκολουθουμένη τακτικὴ ἔχει βοηθήσει στὴν ἀνεμπόδιστο ἐξάπλωση τῆς αἱρέσεως, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ στὴν ἀπώλεια. Ἀπὸ τὰ χέρια τῶν ὑπευθύνων θὰ ζητήσει ὁ Κύριος τό “αἷμα” τῶν ψυχῶν ποὺ τοὺς ἐμπιστεύθηκε. Στὴν κρίσιμη αὐτὴ στιγμὴ ἂς ἀναλογιστεῖ ἕκαστος τί εἴδους Ἅγιον Ὄρος θέλουμε νὰ παραδοθεῖ στὶς ἑπόμενες γενεές, καὶ τί εἴδους μοναχοὶ θὰ ἐγκαταβιώνουν σ’ αὐτό. Ἡ κατάντια τοῦ παπικοῦ μοναχισμοῦ ἂς μᾶς προβληματίσει…
Ἐμεῖς ὡς ἁγιορεῖτες μοναχοὶ διαχωρίζουμε, πλέον, τὴ θέση μας ἔναντι τῆς ἕως τῆς σήμερον ἀκολουθουμένης πορείας. Δὲ συμφωνοῦμε οὔτε συνευδοκοῦμε, γι’ αὐτὸ καὶ δὲν ἐπιθυμοῦμε τὴν συμπόρευση μὲ τὴν οἰκουμενιστικὴ ἀποστασία ἐκ τῆς Ὀρθοδοξίας. Δὲν μποροῦμε νὰ συνεχίσουμε νὰ στραγγαλίζουμε τὴν ὀρθόδοξο συνείδησίν μας καὶ νὰ παριστάνουμε ὅτι δὲν καταλαβαίνουμε μὰ οὔτε καὶ νὰ δικαιολογοῦμε συνεχῶς τὰ ἀδικαιολόγητα, καλύπτοντας τὰ αἱρετικὰ φρονήματα τοῦ Πατριάρχου. Ἤρθαμε ἐκ νεαρᾶς ἡλικίας, κάποιοι ἀπὸ παιδιὰ ἀκόμη, στὸ Ἅγιον Ὄρος. Ἀφήσαμε πίσω γονεῖς, οἰκείους, σπουδές, ἐργασίες, μήπως γιὰ νὰ καταντήσουμε αἱρετικοὶ καὶ νὰ μᾶς σέρνει πίσω του ὁ κάθε ἀσεβὴς Πατριάρχης καὶ ἐπίσκοπος; Μὴ γένοιτο! Εὐχόμεθα ὁλοκαρδίως τὴν ἀλλαγὴ πορείας πλεύσεως, τῆς θεσμικῆς Ἀρχῆς τοῦ Ἀγίου Ὄρους, τὴν ἀπόκτηση τῆς χάριτος τῆς ὁμολογίας, τῆς ὁποίας δὲν ὑπάρχει μεγαλυτέρα, εἰδικὰ ἐν καιρῷ κηρυσσομένης αἱρέσεως.
Κατόπιν, ὅλων τῶν ἀνωτέρῳ, πιστεύουμε ὅτι ἀνεδείχθη ἡ ἄκρα σοβαρότης τοῦ θέματος τῆς ἐν Κρήτῃ συνόδου καὶ τῶν σωτηριολογικοῦ χαρακτῆρος ἐπιπτώσεων ποὺ ἔχει γιὰ τοὺς πιστούς. Οὐδεὶς ἁγιορείτης δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶ τά φοβερὰ λόγια τῆς Κυρίας Θεοτόκου, ποὺ εἶπε στὸν ἅγιο Κοσμᾶ τὸ Ζωγραφίτη: “ ἔρχονται οἱ ἐχθροὶ ἐμοῦ καὶ τοῦ Υἱοῦ μου”. Ὅμοιοι πρὸς τοὺς τότε ἑνωτικοὺς λατινόφρονες εἶναι οἱ, ὄντως πολὺ χειρότεροι ἐκείνων, σημερινοὶ οἰκουμενιστές. Ἐμεῖς ὡς ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ καὶ ἁγιορεῖτες μοναχοί, ἀκολουθώντας τοὺς ἁγίους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, εἰδικὰ τὸν ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Πρῶτο καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ ἁγιορεῖτες ὁσιομάρτυρες ἐπὶ Βέκκου, ἐφαρμόζουμε, ὅπως καὶ ἐκεῖνοι, τὸν ιεʹ Ἱερὸν Κανόνα τῆς Α´-Β´ ἐπονομαζομένης συνόδου ἐπὶ Μ. Φωτίου ἐν ἔτει (861) καὶ χάριτι θείᾳ προχωροῦμε εἰς τὴν ἐπιβεβλημένην διακοπὴν τῆς μνημονεύσεως τοῦ ὀνόματος τοῦ πατριάρχου. Λυπούμεθα, διότι ἡ ὄντως ὀδυνηρὴ καὶ στενάχωρη αὕτη ἀπόφαση ὀφείλεται, καθ᾿ ὁλοκληρίαν, στὴ συνολικὴ αἱρετικὴ πορεία τοῦ Πατριάρχου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ, ἐπιστέγασμα τῆς ὁποίας εἶναι οἱ αἱρετικὲς ἀποφάσεις τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης.
Τηροῦμε ὡς Ἁγιορεῖτες πιστὰ τὰ τῶν θεοφόρων Πατέρων:
“Οἵτινες τὴν ὑγιῆ ὀρθόδοξον πίστιν προσποιούμενοι ὁμολογεῖν, κοινωνοῦσι δὲ τοῖς ἑτερόφροσι τοὺς τοιούτους, εἰ μετὰ παραγγελίαν, μὴ ἀποστῶσιν, μὴ μόνον ἀκοινωνήτους ἔχειν, ἀλλὰ μηδ᾿ ἀδελφοὺς καλεῖν” (ἁγ. Μάρκου Ἐφέσου, Ὁμολογία ἐν Φλωρεντία, Τὰ εὑρισκόμενα ἅπαντα τ. Α´, σελ. 422)
“ἐὰν ὁ ἐπίσκοπος ἢ ὁ πρεσβύτερος͵ οἱ ὄντες ὀφθαλμοὶ τῆς Ἐκκλησίας͵ κακῶς ἀναστρέφωνται καὶ σκανδαλίζωσι τὸν λαόν͵ χρὴ αὐτοὺς ἐκβάλλεσθαι. Συμφέρον γὰρ ἄνευ αὐτῶν συναθροίζεσθαι εἰς εὐκτήριον οἶκον͵ ἢ μετ΄ αὐτῶν ἐμβληθῆναι͵ ὡς μετά Ἄννα καὶ Καϊάφα͵ εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός.” (Μ. Ἀθανασίου, P.G. 26, 1257)
Τέλος, διευκρινίζουμε πρὸς πάντας, ὅτι ὁ ἐκκλησιαστικὸς ἀγώνας τὸν ὁποῖον ἀναλαμβάνουμε γίνεται πρωτίστως γιὰ λόγους σωτηριολογικῆς φύσεως, ἐμμένοντες πιστοὶ στὴν ἐκκλησιολογία τῆς ὀρθοδόξου πατερικῆς παραδόσεως, καὶ ἕνεκα τούτου, ἐντὸς τοῦ Σώματος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Δὲν προβαίνουμε εἰς σύστασιν ἑτέρας “ἐκκλησίας”, ἄπαγε τῆς βλασφημίας, οὔτε προσχωροῦμε σὲ κάποια παλαιοημερολογητικὴ ἐπισκοπικὴ παράταξη. Μένοντας πιστοὶ εἰς τὸ Σύμβολον τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, παραμένουμε ἁπλὰ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ καὶ ὁμολογοῦμε τὴ διαχρονικὴ ἁγιοπατερικὴ σωτήριο ἀλήθεια ποὺ παραλάβαμε ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἶναι ἡ Μία Ἁγία Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία. Καταδικάζουμε καὶ ἀναθεματίζουμε τὴν Παναίρεση τοῦ Διαχριστιανικοῦ, Διαθρησκειακοῦ, Συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καθὼς καὶ τὶς ἀποφάσεις τῆς λεγομένης ΑκΜΣ. Ὅ,τι ἄλλο κυκλοφορήσει εἰς βάρος μας, θὰ ἀποτελεῖ κατάπτυστη συκοφαντία.
Ἀγωνιζόμαστε μὲ τὴν ἐλπίδα καὶ τὴν αἰσιοδοξία ὅτι πράττοντας καθηκόντως τὸ ἀνθρωπίνως δυνατόν, θὰ ἀξιωθοῦμε τοῦ ἐλέους τοῦ φιλανθρώπου Χριστοῦ καὶ ὅτι μὲ τὴ σκέπη τῆς Κυρίας Θεοτόκου, ἐφόρου τοῦ ἱεροῦ ἡμῶν τόπου, θὰ ἔρθουν καλύτερες ἡμέρες γιὰ τὴν φιλτάτη μας ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ καὶ τὴν πατρίδα μας τὴν ΕΛΛΑΔΑ.

Μετὰ τοῦ προσήκοντος σεβασμοῦ.

ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ

_________________
.καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ,ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
raimon
Site Admin
Site Admin


Συμμετάσχουν: 06 Ιαν 12
Δημοσιεύσεις: 1974

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Δευ Ιαν 23, 2017 10:07 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Του ζητάει να παραιτηθεί με...email!!!!!


Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!



Ξέρουμε πολύ καλά ποια θα πρέπει να είναι η απάντηση:



Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!



Να παραιτηθείς ΕΣΥ, που έφυγες από την Εκκλησία, εγώ δεν θα φύγω ΠΟΤΕ από την Εκκλησία.
ΕΣΥ, που ανήκεις πλέον στους Αιρετικούς και όχι στους Ποιμένες, αφού εγκατέλειψες τα ΑΙΩΝΙΑ ΟΡΙΑ της ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ και ακολουθείς πιστά και αδιαμαρτύρητα, τα νέα ...όρια της Παναίρεσης του Οικουμενισμού ταυτιζόμενος και σφιχταγκαλιασμένος πλέον με τις Παμπάλαιες Αιρέσεις που καταδίκασε η Εκκλησία.
Εγώ είμαι πρώτα φύλακας και τηρητής της Ορθοδόξου Πίστεως που οφείλω να φυλαγω ως κόρη οφθαλμού, αλλά και τσέλιγκας των προβάτων που μου εμπιστεύτηκε ο Θεός, για να τα οδηγώ εις νομάς σωτηρίους και όχι στις Αιρέσεις της απώλειας.


Αυτοί είναι οι ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ πρώην τάχα επίσκοποι και νυν ...νεροκουβαλητές της κακόδοξης Κολυμπαριου ΛΗΣΤΡΙΚΗΣ Βαρθολομαιϊκης ...συνάξεως.
Εκτός όλων των άλλων, απέκτησαν και το θράσος και την αναίδεια του πάτρωνα τους του Αρχιαιρεσιαρχη του Φαναρίου.
Ο πατήρ Σπυρίδων Δαμανάκης είναι γιος του θρυλικού παπά Μιχάλη Δαμανάκη του ενός εκ των 5 Σφακιανων παπάδων που άφησαν εποχή με την θαρραλέα Κρητική φωνή τους και τους άτρομους εκκλησιαστικούς και κοινωνικούς αγώνες τους, τα τελευταία χρόνια, όταν ενωμένοι πέντε τον αριθμόν πάλευαν μόνοι τους αυτοί οι πέντε, κατά του επιπολάζοντος κακού της Ελληνικής Κοινωνίας.
Ο πατήρ Σπυρίδων Δαμανάκης είναι ο δεύτερος Κρης έγγαμος πρεσβύτερος της Ορθόδοξης Λεβεντιάς, που έπαψε να μνημονεύει τον Επίσκοπο του Ειρηναίο των Σφακιων(γέμισε η Κρήτη από Ειρηναίους εξ αιτίας εκείνου του νεωτεριστου Ειρηναίου Γαλανακη), στον οποίο ανήκει.
Όμως ο πατήρ Σπυρίδων, που δεν θέλει να μένει πλέον και να παριστάνει τον ορθόδοξο ποιμένα μέσα στα κατακάθια του ΣΥΝΟΝΘΥΛΕΥΜΑΤΟΣ της ΑΙΡΕΣΗΣ, που μετέτρεψαν την Εκκλησία με τις αποφάσεις τους στην ΛΗΣΤΡΙΚΗ σύναξη του Κολυμπαριου, ζήτησε από τον επίσκοπο του να διαχωρίσει την θέση του από αυτήν και να την καταδικάσει, γιατί άλλαξε τα ΑΙΩΝΙΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ και εγκατέστησε νέα όρια, δικά της όρια, αιρετικά όρια, αλλά εκείνος δήλωσε ότι θέλει να παραμείνει στο Οικουμενισμού Κονκλάβιο του Αρχιαιρεσιαρχου του Βαρθολομαίου.
Ο κ. Ειρηναίος, ζήτησε επίμονα από τον πατέρα Σπυρίδωνα να συνεχίσει να τον μνημονεύει.
Όμως εκείνος, αρνείται την μνημόνευση διότι πειθαρχεί στους Μεγάλους Πατέρες της Ορθοδοξίας και όχι στους κακόδοξους και αλλόδοξους πλέον συμμέτοχους του Κολυμπαρίου Βδελύγματος το οποίο αποκαλούν "αγία και μεγάλη σύνοδο", ενώ είναι ένα Σατανοκίνητο Νεόπλασμα και αηδιαστικό Έκβρασμα.
Όταν λοιπόν ο ...Θαλαμοφύλακας των Σφακίων πληροφορήθηκε ότι ο πατήρ Σπυρίδων απόψε να τον μνημονεύει, μάλιστα από τον Σεπτέμβριο του 2016, του ζήτησε άμεσα την παραίτηση του με ...εμειλ.
Τέτοια είναι η κατάντια αυτών των ανθρώπων που αρνήθηκαν την επισκοπική ευθύνη και αποστολή τους και τολμούν και ζητούν από κλήρο και από λαό να πειθαρχήσουν στα άνομα κελεύσματα του Κολυμπαρικου ΛΗΣΤΡΙΚΟΥ εκβράσματος και μάλιστα με ....εμειλ, αλλιώς απειλούν ...καθαιρέσεις και αφορισμούς.
Καλά αυτοί οι άμοιροι και αγράμματοι ....Θαλαμοφύλακες δεν καταλαβαίνουν ότι ...δέρνουν αέρα και τα σκάγια τους δεν ...πιάνουν τους Αποτειχισμένους, αλλά είναι τελείως ...άσφαιρα και αναποτελεσματικοί δηλαδή ...άδειοι κάλυκες;
Όμως εδω υπάρχει κάτι το ιδιαίτερο και μια ιδιάζουσα κατάσταση.
Στα Σφακιά ζουν αετομάτηδες ορεσίβιοι και μπαρουτοκαπνισμένοι άνθρωποι και όταν έμαθαν τις απειλές του δεσπότη Ειρηναίου εναντίον του παπά Σπύρου, ...βρυχήθηκαν τον βρυχηθμό του λέοντος και είναι έτοιμοι να ...εφορμήσουν!!!


Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!


_________________
.καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ,ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
raimon
Site Admin
Site Admin


Συμμετάσχουν: 06 Ιαν 12
Δημοσιεύσεις: 1974

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Ιαν 24, 2017 2:04 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Στη δίνη της ..... μετα Κολυμπαρίου εποχής.

Μοναχὸς Παΐσιος
Ἡσυχαστήριον Ἱ.Μ. Κουτλουμουσίου.

Μεγάλη ἀναστάτωση, πολὺς θόρυβος καὶ ἄμετρη σύγχυση ἐπικρατεῖ στὶς μέρες μας σὲ ὅλο τὸν Πλανήτη, σὲ οἰκονομικό-στρατιωτικό-πολιτικὸ καὶ θρησκευτικὸ τομέα. Γνωστὴ βέβαια τυγχάνει ἡ γεννεσιουργὸς αἰτία ποὺ γέννησε ἀλλὰ καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ γεννᾶ καὶ νὰ τρέφει τὴν ἐξαθλίωση, τὴν ἀποδόμηση καὶ τελικὰ τὴν ἰσοπέδωση τοῦ Ἀνθρώπου ὡς πρόσωπο-εἰκόνα Θεοῦ, ἀφοῦ τὸ διακύβευμα, σύμφωνα μὲ τὸ «δόγμα» τῆς Ν.Τ.Π. εἶναι ὁ ἀπόλυτος ἔλεγχος τῆς ἐλευθερίας του.
Ἱκανοὶ καὶ ἔμπειροι ἀναλυτὲς σὲ κάθε ἕνα τομέα ὁ καθένας μὲ τὸ δικό του τρόπο δίνει τὴν δική του ἑρμηνεία. Πολλὲς φορὲς μάλιστα καὶ μὲ τό .... ἀζημίωτο. Γνωστὴ εἶναι ἐπίσης καὶ ἡ συναλληλία ποὺ ἀναπτύσεται μεταξὺ τῶν συστημάτων αὐτῶν πρὸς κοινὴν ἐπίτευξη τοῦ στόχου των. Εἶναι οἱ γνωστοί-ἄγνωστοι ποὺ ὑποκινοῦν καὶ προωθοῦν ὅλα αὐτά, εἶναι οἱ ἄνθρωποι τῆς ματαιότητος, ἄρχοντες καὶ πολίτες “τοῦ αἰῶνος τούτου, τῶν καταργουμένων”[1], “Ἐχθροὶ τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ, ὧν τὸ τέλος ἀπώλεια, ὧν ὁ Θεὸς ἡ κοιλία καὶ ἡ δόξα ἐν τῇ αἰσχύνη αὐτῶν, οἱ τὰ ἐπίγεια φρονοῦντες”[2].
Στὰ καθ᾽ ἡμᾶς ὅμως, ὡς Ἕλληνες καὶ ἰδιαίτατα ὡς Ὀρθόδοξοι, ὡς πάροικοι καὶ παρεπίδημοι ὧν τὸ πολίτευμα ἡμῶν ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει καὶ τέλος, “ὡς προσδεχόμενοι τὴν μακαρίαν ἡμῶν ἐλπίδα”[3], δὲν θὰ πρέπει νὰ ταρασσώμεθα ἰδιαίτερα διότι ὅλα αὐτὰ ποὺ γίνονται ἔχουν προκαταγγελθεῖ στὶς Θεῖες Γραφές, οὕτως ὥστε νὰ εἴμεθα γνῶστες γιὰ τὸ πῶς συμβαίνουν ὅλα αὐτὰ καὶ ἔτσι νὰ μᾶς λύνονται πολλὲς ἀπορίες καὶ πολλὰ γιατί.

Ἐνδεικτικὰ λοιπὸν θὰ ἀναφέρουμε τοῦτο. Δὲν εἶναι λίγοι οἱ πιστοὶ προσκυνητὲς ἐδῶ στὸ Ἅγιον Ὄρος ποὺ ρωτοῦν μὲ πικρία. Πῶς ἐκκλησιαστικοὶ ταγοὶ κυρίως, προδίδουν τὴν πίστη; Ἀπάντηση μᾶς δίδει ὁ μέγας Παῦλος λέγοντας πὼς θὰ ἔρθει καιρὸς ποὺ οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ ἀνέχονται τὴν ὑγειᾶ διδασκαλία, ἀλλὰ θὰ
προσέχουν σὲ πνεύματα πλάνης καὶ διδασκαλίες διαμονίων ἀφοῦ θὰ ἔχουν ἀστοχήσει περὶ τὴν πίστη. Πάντα ὑπῆρχαν τέτοιοι καὶ δυστυχῶς δὲν θὰ ἐκλείψουν. Ἄνθρωποι ἀδίστακτοι, ὑπερήφανοι, ποὺ ἀνθίστανται στὴν ἀλήθεια καὶ στοὺς Πατέρες. Ἄνθρωποι ἐπαγγελματίες λύκοι βαρεῖς πλανῶντες καὶ πλανώμενοι, ποὺ ἐκ τῶν ἔργων τους ἀποδεικνύουν ὅτι δὲν πιστεύουν. Γι᾽ αὐτοὺς εἶπε ὁ Κύριος: “πῶς δύνασθε ὑμεῖς πιστεῦσαι, δόξαν παρὰ ἀλλήλων λαμβάνοντες;”[4]. Ἄλλωστε μὴ ξεχνᾶμαι πὼς οἱ μεγαλύτεροι αἱρετικοὶ βγῆκαν μέσα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία.

Ἔτσι καὶ τώρα προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι ἡ ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης ἢ μᾶλλον εἰπεῖν “τὸ πονηρὸν συνέδριον τῆς ματαιότητος”, πὼς εἶναι ὀρθοτομοῦσα, σώζουσα καὶ περιφρουροῦσα τὰ θέσμια τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως. Καθ᾽ ὅν χρόνον καὶ οἱ λίθοι κεκράζονται περὶ τοῦ ἀνοσιουργήματος τούτου. Σχεδὸν κάθε-μέρα, ἰδίως μετὰ τὸ πέσιμο τῆς Αὐλαίας ἐκεῖ ....κάτω, γινώμεθα μάρτυρες, ὅλο καὶ περισσότερο, στὶς Οἰκουμενιστικὲς τους πρακτικὲς καὶ «περιπτύξεις» τύπου Ι.Μ. Δράμας (ὄνομα καὶ πράγμα) πρὸς ποδηγέτηση καὶ ἐφησυχασμὸ τοῦ λαοῦ. Τώρα μάλιστα πιὸ φανερὰ καὶ μὲ μεγαλύτερη ἀναισχυντία γίνονται προκλητικότεροι, βλέπε Ἀντιόχεια (ἱεροκήρυκας μουσουλμάνος Μουφτής!!!) Ἥμαρτον Κύριε! Δρῶντας ὅμως ἔτσι, ἀπὸ μόνοι τους ἐκτίθενται ἀνεπανόρθωτα στὸν πιστὸ λαὸ καὶ “διὰ τοῦτο αὐτοί (οἱ πιστοί) κριταὶ ἔσονται ὑμῶν”[5]. Πόσο σοφά, ἀλήθεια ἔλεγε ὁ Ὅσιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης: “ἀπὸ ὅσους φιλενωτικοὺς ἔχω γνωρίσει, δὲν εἶδα νὰ ἔχουν οὔτε ψίχα πνευματικὴ οὔτε φλοιό”.

Δύο, λοιπὸν πρέπει νὰ συμβαίνουν. Ἢ ὅτι ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ὑπερμαχοῦν γιὰ τό, δῆθεν, κῦρος τῆς ΑκΜΣ (sic) εἶναι ἑπόμενοι τοῖς Ἁγίοις Πατράσι (γιατὶ καὶ αὐτὸ ἀκούστηκε) ἢ ὅτι ἐμεῖς ὅλοι πλανώμεθα πλάνην οἰκτρὰν καὶ μάλιστα γινώμεθα καὶ θεομάχοι (μὴ γένοιτο) μὴ ἀποδεχόμενοι τὶς ἀποφάσεις της. Ἀλλ᾽ ὅμως οὔτε τὸ ἕνα συμβαίνει, οὔτε τὸ ἄλλο. Τότε πού εἶναι ἡ Αλήθεια;
Οὐδὲν ἀσφαλέστερον, οὐδὲν πιστότερον ἀπὸ τὴν διαχρονικὴ ἐκκλησιαστικὴ καὶ πατερική μας παράδοση. Τὴν Ἁγιοπνευματικὴ σφραγίδα τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ, μέσα στὴν δισχιλιετὴ πορεία της.

Ἀλλ᾽ ὅμως γιὰ τὴν ἀντισυνοδικότητα ἀντικανονικότητα καὶ ἀντορθοδοξότητά τῆς «Συνόδου» ἔχουν ἤδη πάρα πολλὰ γραφεῖ καὶ ἄλλα τόσα εἰπωθεῖ ἀπὸ πανεπιστημιακοὺς καθηγητὲς τῆς θεολογίας καὶ ἀπὸ πολλοὺς κληρικοὺς καὶ λαϊκούς, ποὺ κονιορτοποιοῦν παντελῶς τὰ ψευδοεπιχειρήματά τους. Στὸ διάβα τῶν αἰώνων πάντοτε οἱ σκοτεινὲς καὶ καταχθόνιες δυνάμεις εἶχαν καὶ ἔχουν τοὺς ἀνθρώπους τους ποὺ χρησιμοποιοῦν γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῶν στόχων τους. Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ σήμερα. Ἔχουν πληθυνθεῖ σφόδρα καὶ γιγαντωθεῖ οἱ ποικιλώνυμοι ἐσωτερικοὶ καὶ ἐξωτερικοὶ ἐχθροὶ τῆς Ἐκκλησίας, ἐπιχειρῶντας λυσσωδῶς νὰ ἀνατρέψουν καὶ νὰ νοθεύσουν τὴν εὐαγγελικὴ ἀλήθεια ἀφοῦ ἀποτελεῖ ἐμπόδιο στὰ ἄνομα σχέδιά τους. Ἔτσι ἐξηγεῖται καὶ τὸ κακόγουστο αὐτὸ θέατρο ποὺ παίχθηκε στὴν Κρήτη ἀφοῦ περίτρανα ἀποδείχθηκε ἡ ἄμμεση σχέση της μὲ τὰ ὑπόγεια (ὑπεραντλαντικά) σκοτεινὰ ξένα κέντρα ἀποφάσεων ποὺ ἐπιβουλεύονται διακαῶς κάθε τι τὸ Ἑλληνορθόδοξο πρὸς ἐπικράτηση τοῦ Ἀφεντικοῦ τους (Ἀντιχρίστου) τοῦ ὁποίου ὁ καλπασμὸς τοῦ ἀλόγου του ἀκούγεται ὅλο καὶ καθαρώτερα.
Ἔχουν αὐτοὶ τὰ σχέδια τους, ἔχει ὅμως καὶ ὁ Θεὸς τὰ δικά Του ἔλεγε ὁ «παπούλης μας». Ὁ Δομήτωρ τῆς Ἐκκλησίας μας μᾶς ἔχει ἀσφαλίσει ἀπὸ ὅλους αὐτοὺς τούς «παρατρεχάμενους», ὁριοθετῶντας καὶ περιχαρακώνοντας τὴν Ἁγία Πίστη μας μὲ τοὺς θεοκήρυκες Ἀποστόλους Του, μὲ ἀποφάσεις τοπικῶν καὶ Οἰκουμενικῶν Συνόδων ἅμα δὲ καὶ μὲ τὴν συμφωνία τῶν Πατέρων (Consensus Patrum). Οὕτως ὥστε «Μὴ μεταίρειν ὅρια ἃ ἔθεντο οἱ Πατέρες ἡμῶν”. Ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων ἡ κρηπὶς τῶν δογμάτων καὶ θεοκίνητος γλῶσσα ὁ οὐρανοβάμων Παῦλος διασαλπίζει: “ἀλλὰ καὶ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ ἐὰν εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ᾽ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω”[6]. Εἶναι ποτὲ δυνατὸν ἄγγελος Θεοῦ νὰ κηρύττει ἄλλο Εὐαγγέλιο; ὄχι βέβαια. Ἀλλὰ τὸ λέγει παραδοξολογώντας πρὸς ἀσφάλεια δική μας.

Ἂς δώσουμε ὅμως, στὸ σημεῖο αὐτό, τὸν λόγο στὸν Πατέρα καὶ Οἰκουμενικό μας (καὶ ὄχι Οἰκουμενιστικό-οἰκονομικό) Διδάσκαλο Μ. Βασίλειο τὸν πάντα ἐπίκαιρο, νὰ σκιαγραφήσει καὶ σήμερα πιστότατα τὴν τραγικὴ ἐκκλησιαστικὴ κατάσταση. Λέγει λοιπόν:“καταπεφρόνηνται τὰ τῶν Πατέρων δόγματα, ἀποστολικαὶ παραδόσεις ἐξουθένωνται, νεωτέρων ἀνθρώπων ἐφευρέματα ταῖς Ἐκκλησίαις ἐμπολιτεύεται· τεχνολογοῦσι λοιπόν, οὐ θεολογοῦσιν οἱ ἄνθρωποι· ἡ τοῦ κόσμου σοφία τὰ πρωτεῖα φέρεται, παρωσαμένη τὸ καύχημα τοῦ Σταυροῦ. Ποιμένες ἀπελαύνονται, ἀντεισάγονται δὲ λύκοι βαρεῖς διασπῶντες τὸ ποίμνιον τοῦ Χριστοῦ”[7].

Ἀληθινὴ πνευματικὴ Ἀξονικὴ Τομογραφία! Ὁ ἄνεμος τοῦ Οἰκουμενισμοῦ σαρώνει σὰν λίβας στὸ πέρασμά του, ἀφήνοντας ἐρείπια. Μόνο ποὺ τὰ ἐρείπια αὐτὰ εἶναι ἀνθρώπινες ψυχὲς ποὺ ἐναυάγησαν κατὰ τὴν πίστη. Τυφῶνας καταστρεπτικὸς ποὺ ἀμβλύνει συνειδήσεις ἀφοῦ διαστρέφει καὶ παραχαράσσει τὴν μοναδικὴ ἐλπίδα τῆς Ἀνθρωπότητος, τὴν μόνη Ἀλήθεια. Καὶ τί κρίμα! Νὰ συνοδοιποροῦν μαζὶ συνεργῶντες ἐκκλησιαστικοὶ ἡγέτες, πατριάρχες, ἐπίσκοποι καὶ ὄχι μόνο, ἑτοιμάζοντες ἀπὸ κοινοῦ τὴν νέα θρησκεία τῆς «ἀγάπης», ἀφοῦ αὐτὸ εἶναι τὸ διαφημιστικὸ σύνθημα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὅπως χαρακτηριστικὰ ἔλεγε ἀπὸ τοὺς πλέον θιασῶτες καὶ πρωτεργάτες τοῦ Οἰκουμενισμοῦ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας, ἐκεῖνο τὸ ἀλησμόνητο “ἀγάπη ἄνευ ὅρων καὶ ὁρίων”.
Γι᾽ αὐτοὺς λέγει πάλι ὁ Παῦλος: “οἱ γὰρ τοιοῦτοι τῷ Κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ οὐ δουλεύουσιν, ἀλλὰ τῇ ἑαυτῶν κοιλίᾳ καὶ διὰ τῆς χρηστολογίας καὶ εὐλογίας ἐξαπατῶσι τὰς καρδίας τῶν ἀκάκων”[8]. Καταφρονοῦν Ἱεροὺς Κανόνες, ἀμφισβητοῦν ἀποφάσεις Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ἀσεβοῦν στοὺς Πατέρες ἀφοῦ διδάσκουν ξένες διδαχαῖς καὶ ἀλλότρια δόγματα βγάζοντας οἱ ἴδιοι ἑαυτοὺς ἐκτὸς Ἐκκλησίας. Εἴθε νὰ ἀνανήψουν γιὰ νὰ μὴν ἀπωλεσθοῦν, ἂν καὶ δείχνουν παγερὰ ἀμετανόητοι σφυρίζοντας ἀδιάφορα. Παντοῦ πνεῦμα πλάνης καὶ δειλίας ἐπικρατεῖ κυρίως στὸν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας καὶ κάποιες ἴσως, φωνὲς ποὺ ἐλπίζαμε δείχνουν πλέον νὰ «ἀνακρούουν πρύμνα» συμπαρασύροντας μάλιστα καὶ πολλοὺς ἄλλους, ἀλλά· “ἤδη βάπτεται κάλαμος ἀποφάσεως παρὰ τῶν ἀδίκων»[9] καὶ οἱ διωγμοί (ἴδιον τῶν αἱρετικῶν) ἔχουν ξεκινήσει καὶ θὰ ἐνταθοῦν ὁσονούπω, ἀρχῆς γενομένης, τί κρίμα, στὸ περιβόλι τῆς Παναγίας ὅπως ἄλλωστε καὶ ἄλλοτε, ἀλλὰ καὶ σὲ πολλὰ ἄλλα μέρη ἐντὸς καὶ ἐκτὸς ἐπικρατείας. Αἱ “ἱεραὶ τῶν προφητῶν ρήσεις (τότε καὶ τώρα) τὸ πέρας δέχονται»[10].

Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν, Πανικόβλητοι ξιφουλκοῦν, ἀπειλώντας μὲ διωγμοὺς καὶ ἐπιτίμια ἐπειδὴ κάνουμε τὸ αὐτονόητο, δηλαδὴ τὴν παύση τοῦ μνημοσύνου, ποὺ ἤδη ἔχουμε ἀργήσει πάρα πολὺ κάνοντας «οἰκονομίες». Ὤ τοῦ τολμήματος! Ὤ τοῦ ἐγχειρήματος! Οἱ ὑπαίτιοι γίνονται δικαστὲς καὶ οἱ ὑπεύθυνοι γίνονται κατήγοροι. Καλῶς λοιπὸν εἶπε ὁ μεγαλοφωνότατος Ἡσαΐας· “οὐαὶ οἱ λέγοντες τὸ πονηρὸν καλὸν καὶ τὸ καλὸν πονηρόν, οἱ τιθέντες τὸ σκότος φῶς καὶ τὸ φῶς σκότος”[11].
Τὸ λοιπόν, ἀδελφοί μου, τὸ στάδιον ἠνέωκται καὶ ὁ στεφανοδότης Κύριός μας ἀναμένει τὴν ὁμολογία μας. Ὡς τέκνα γνήσια φωτόμορφα τῆς Ἐκκλησίας, ἂν καὶ ἀτελεῖς ἀλλὰ ἁμαρτωλοὶ μετανοοῦντες, ἂς μείνουμε ἐρριζωμένοι καὶ ἀκλόνητοι στὴν πίστη τῶν Πατέρων μας. Ἂς βαδίσουμε στὰ ἴχνη ποὺ ἐκεῖνοι χάραξαν χωρὶς συμβιβασμοὺς καὶ συγκαταβάσεις στὸ Δόγμα ἀφοῦ εἶναι σωτηριολογικοῦ χαρακτῆρος καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀδιαπραγμάτευτο. Κανεὶς ἂς μὴ δειλιᾶ, “ἐὰν ὑποστείλῃται, οὐκ εὐδοκεῖ ἡ ψυχή μου ἐν αὐτῷ”[12] λέγει ὁ Κύριος. Τούτους νὰ μιμηθοῦμε, τοὺς πύργους τῆς εὐσεβείας, τοὺς καθαιρέτας τῆς πλάνης καὶ τοὺς ὑπερτίμους λίθους τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ συμψάλλουμε μὲ τὸν προφητάνακτα Δαυῒδ σκιρτῶντας ἀπὸ ἀγαλλίαση στὸν Θεό “ἐμοὶ δὲ λίαν ἐτιμήθησαν οἱ φίλοι σου, ὁ Θεός, λίαν ἐκραταιώθησαν αἱ ἀρχαὶ αὐτῶν”[13]. Τόσα καὶ τόσα δὲν ὑπέμειναν γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ; ὑπέστησαν διωγμούς, στερήσεις, ἐξορίες, μαρτύρια ἀκόμη καὶ αὐτὸν τὸν θάνατο γιὰ τὴν μόνη σώζουσα Ἀλήθεια, καθὼς γέγραπται “ὅτι ἕνεκά σου θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέρα, ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς”[14]. Καὶ διὰ τοῦτο ἀξιώθησαν τῆς μακαρίας ἐκείνης ζωῆς ἀφοῦ ἔγιναν φίλοι τοῦ Θεοῦ.

Ἄλλωστε ἂς μὴν ξεχνοῦμε ὅτι “ὑμῖν ἐχαρίσθη τὸ ὑπὲρ Χριστοῦ οὐ μόνον τὸ εἰς αὐτὸν πιστεύειν, ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν”[15]. Τέλος ἂς ἱκετεύουμε τὸν Σωτῆρα καὶ Λυτρωτή μας τὸν γλυκύτατον Ἰησοῦν. Ὅπως καὶ τότε ποὺ συνοδοιποροῦσε μαζὶ μὲ τὸν Λουκᾶ καὶ τὸν Κλεόπα πρὸς Ἐμμαούς, λέγοντες: Κύριε “μεῖνον μεθ᾽ἡμῶν, ὅτι πρὸς ἑσπέρα ἐστὶ καὶ κέκλικεν ἡ ἡμέρα”[16].
Σὲ Αὐτὸν πρέπει ἡ δόξα ἡ τιμὴ καὶ ἡ προσκύνησις σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι εἰς τοὺς αἰῶνας. ΑΜΗΝ.

Μοναχὸς Παΐσιος.
Ἡσυχαστήριον Ἱ.Μ. Κουτλουμουσίου.
Ἅγιον Ὄρος.

Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!


_________________
.καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ,ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
raimon
Site Admin
Site Admin


Συμμετάσχουν: 06 Ιαν 12
Δημοσιεύσεις: 1974

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Ιαν 24, 2017 2:34 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

«ΔΙΩΞΕΙΣ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ – ΗΔΗ 300 ΜΟΝΑΧΟΙ ΔΕΝ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ»




Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!




Η κατάσταση στο Άγιο Όρος, στον προαιώνιο Φάρο της Ορθοδοξίας, έχει αρχίσει και ξεφεύγει με ένα ανεπανάληπτο Πογκρόμ διώξεων αντιοικουμενιστών μοναχών που δείχνει πως κάποιοι θέλουν το Άγιο Όρος φερέφωνο της παναίρεσης του Οικουμενισμού.



Καζάνι που βράζει το περιβόλι της Παναγίας. Μοναχοί διακόπτουν τη μνημόνευση του Πατριάρχη Βαρθολομαίου Προσπαθώντας να αποφύγει τα χειρότερα που εκ των πραγμάτων έρχονται ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ξεκίνησε ένα πογκρόμ διώξεων Αγιορειτών μοναχών που αντιδρούν σθεναρά στα οικουμενιστικά-αιρετικά σχέδιά του. Την ίδια στιγμή πολλές Αγιορείτικες Μονές, οι οποίες είχαν πρωτοστατήσει στη σύγκληση Διπλής Σύναξης και στην αποστολή της επιστολής που κατέγραφε τις θέσεις των Αγιορειτών Πατέρων έναντι των κειμένων της ψευτοσυνόδου του Κολυμπαρίου εξετάζουν την περαιτέρω στάση τους και το ενδεχόμενο διακοπής του μνημοσύνου του Πατριάρχη

[σ.σ.: αυτο ήδη έλαβε χώρα στις 8-11-2016 / παλ. ημερ.]. Κι αυτό γιατί οι προσεκτικές πατερικά και θεολογικά τεκμηριωμένες επισημάνσεις τους αγνοήθηκαν παντελώς. Η Ιερά Επιστασία εξάλλου δέχεται πιέσεις από διαρκώς αυξανώμενη ομάδα Αγιορειτών μοναχών να ασχοληθεί με το καυτό ζήτημα των αποφάσεων της Συνόδου του Κολυμπαρίου και να προχωρήσει σε Διπλή Σύναξη των ηγουμένων των 20 μονών, η οποία θα κρίνει το θέμα της διακοπής της μνημόνευσης, όπως είχε ακριβώς γίνει επί πατριαρχίας των δύο προκατόχων του Βαρθολομαιου



[σ.σ.: αυτό έλαβε χώρα προσφάτως όπου η Ιερά Επιστασία έβγαλε τελικό πόρισμα για το Κολυμπαρι και τον Βαρθολομαιο όπου εμμέσως πλην σαφώς έδωσε «χέρι βοηθείας» σε ληστρική Κολυμπαρίου ψευδο-«σύνοδο» και παναιρετικο Βαρθολομαίο!]. Την ίδια στιγμή εκδιώκονται μοναχοί από κελιά της Μονής Χιλανδαρίου και της Μεγίστης Λαύρας [σ.σ.: πλέον εκδιώκονται και οι λοιποί διαφωνούντες που εχουν προβεί σε διακοπή μνημοσύνου από διάφορα κελιά και μοναστήρια ως το κελί Κουτλουμουσίου στο Κάθισμα Αγίου Νικολάου κ.ά.].

Διακοπή μνημοσύνου Ήδη πλησιάζουν τις τρεις εκατοντάδες οι Αγιορείτες μοναχοί που διέκοψαν το μνημόσυνο του Πατριάρχη και απροκάλυπτα τον εκλαμβάνουν πλέον ως αιρετικό. Μεταξύ αυτών και ο προϊστάμενος της Μονής Μεγίστης Λαύρας π. Σάββας ο οποίος έπειτα από παρασκηνιακές πιέσεις που ασκήθηκαν από το Φανάρι προς τον ηγούμενο της Μονής αρχιμανδρίτη Πρόδρομο μ εφθηνές δικαιολογίες απομακρύνθηκε από τη θέση του μετά τη δημόσια δήλωσή του ότι διακόπτει τη μνημόνευση του Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Ο π. Σάββας τιμωρείθηκε εξ αιτίας του αγώνα του κατά του οικουμενισμού σε μία προσπάθεια εκ μέρους του Φαναρίου να σβήσει τις εστίες του αντι-οικουμενισμού που μπορού να ανάψουν μεγάλη φωτιά στο Περιβόλι της Παναγίας. Με κάθε τρόπο ακόμη το Φανάρι έχει επιστρατεύσει κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο με απώτερο στόχο να καταστείλει τις αντιδράσεις τιμωρώντας παραδειγματικά τους προτοστατούντες σ ‘ αυτές μοναχούς.

Σύμφωνα με πληροφορίες τουλάχιστον επτά ηγούμενοι Ιερών Μονών έχουν μπεί στο στόχαστρο του Πατριάρχη. Ειδικοί απεσταλμένοι κληρικοί αλλά και λαϊκοί επισκέπτονται τις «επίφοβες» Ιερές Μονές και βολιδοσκοπούν την αδελφότητα…

Εμμέσως μάλιστα υπενθυμίζουν την καθαίρεση του ηγουμένου της Μονής Ξηροποτάμου και δύο άλλων μοναχών πριν από χρόνια όταν ήρθε σε ευθεία αντιπαράθεση με το Φανάρι! Το Άγιο Όρος ομοιάζει, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ως καζάνι που βράζει αφου ολοένα και περισσότεροι μοναχοί πνέουν μένεα κατά του Πατριάρχη Βαρθολομαίου κατηγορώντας τον ότι πορέυεται σε ολισθηρό αντι-ορθόδοξο δρόμο και εναγκαλίζεται με την αίρεση του παπισμού και όχι μόνο.

Μέσα στο πλαίσιο αυτό αναμένεται τις προσεχείς εβδομάδες να συνέλθει η Σύναξη Κληρικών και λαϊκών προκειμένου να εξετάσει αφένος μεν την περαιτέρω στάση της και αφετέρου να στηρίξει τους τριακόσιους κελλιώτες μοναχούς που δεν μνημονεύουν τον Πατριάρχη.

«Έχω δηλώσει πως σε θέματα Πίστεως και ανηθικότητας, δεν κάνουμε υπακοή, αλλά ακολουθούμε τις επιταγές των Πατέρων, και κατ’ επέκτασιν του Ευαγγελίου.

Με καταδικάζετε για αντιεκκλησιαστική συμπεριφορά, διότι ευθαρσώς δηλώνω την αντίθεση μου με τα αιρετικά φρονήματα του Πατριάρχου Βαρθολομαίου», γράφει μεταξύ άλλων στην επιστολή απολογίας του ο γέρων π. Σάββας Λαυριώτης. Με λεπτομέρειες μάλιστα και αδιάσειστα στοιχεία καταγράφει τις ολοφάνερς διολισθήσεις του Πατριάρχη προς την αίρεση.

«Η αναγνώριση του παναιρετικού Παπισμού ως εκκλησίας προκύπτει στην πράξη και από την σκανδαλώδη υπόδοχη και συμμετοχή του αιρεσιάρχη και αντίχριστου Πάπα στη θρονική εορτή της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως στις 30 Νοεμβρίου του 2014, κατά την οποία γα πρώτη φόρα μετά το σχίσμα μνημονεύθηκε από τον πατριαρχικό διάκονο στα ειρινικά της Θείας Λειτουργίας ο πάπας ως κανονίκος επίσκοπος φέρων το «επισκοπικόν» του ωμοφόριον.

Τα ίδια πρωτάκουστα και πρωτοφανή δε έγιναν και κατά την επίσκεψη του προηγούμενου πάπα Βενεδίκτου στην Κωνσταντινούπολη (Νοέμβριος 2006), όταν του έψαλαν πολυχρόνιο, ειδικά απολυτίκια, το «ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου», το εθυμίαζαν οι διάκονοι προσερχόμενο, του έδωσε λειτουργικό ασπασμό ο πατριάρχης μέσα στη Θεία Λειτουργία και του επέτρεψαν να πει το «Πάτερ ημών» και πλέιστα άλλα, με τα οποία κουρελιάσθηκαν οι Ιεροί Κανόνες, που απαγορεύουν τις συμπροσευχές με τους αιρετικούς.

Και δεν φτάνει αυτό, αλλά προχωρά έτι περαιτέρω και στον διαθρησκειακό Οικουμενισμό». Σην 6ην Παγκόσμια Συνάντηση «Θρησκείας και Ειρήνης» στις 4-1-1994 ο πατριάρχης Βαρθολομαίος δήλωσε: Εμείς η θρησκευτικοί ηγέτες πρέπει να φέρουμε στο προσκήνιο τις πνευματικές αρχές του Οικουμενισμού, της αδελφοσύνης και της ειρήνης.

Αλλά για να το πετύχουμε αυτό πρέπει να είμαστε ενωμένοι στο πνεύμα του ενός Θεού, Ρκαθολικοί, και Ορθόδοξοι, Προτεστάνται και Εβραίοι, Μουσουλμάνοι, Ινδοί, Βουδισταί». Ποιόν Θεό εννοεί; Το διευκρινίζει: «Αυτόν που ταιριάζει στον καθένα»!!! («ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ» αρ. 494, σελ. 23, Γενεύη 1994, και Ορθόδοξος Τύπος 11-9-2009)… ο ίδιος είχε δηλώσει (ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ, αρ. 523, σελ. 12, Γενεύη 1995) ότι «Όλες οι θρησκείες είναι οδοί σωτηρίας»…

Τακτικές εκφοβισμού Καταλήγοντας ο π. Σάββας επισημαίνει ότι οι «γνωστές τακτικές καταστολής και εκφοβισμού, τακτικές φιμώσεως και φαλκηδεύσεως, τακτικές στιγματισμού και ενοχοποιήσεως των αντιδρώντων, πέραν του ότι είναι ανοίκειες και αντίθετες προς τα μοναχικά ήθη, δεν πρόκειται σε καμμία περίπτωση να μας πτοήσουν και να μας κάνουν να σιωπήσουμε. Πολύ περισσότερο δεν πρόκειται να μας πτοήσουν, όταν στην προσπάθεια μας αυτή έχουμε σύμμαχό μας την υπέρμαχο Θεοτόκο μας…

Τό Άγιον Όρος και γενικά ο μοναχισμός ήταν, είναι, και πρέπει να συνεχίσει να είναι ο θεματοφύλακας της αμωμήτου Πίστεώς μας. Σαν Άγιον Όρος, τα 20 μοναστηρία και η Ιερά Κοινότης, μπορούν και επιβάλλεται να ενεργήσουν συμφώνως τη γνώμη των Αγίων της διαχρονικής Εκκλησίας, ώστε, όπως αρμόζει, να ευφρανθούν οι Ορθόδοξοι και να κατεσχηθούν οι κακόδοξοι, και να παύσει ο σκανδαλισμός για την αφωνεία και απραξεία του Αγίου Όρους.

Με την πράξη τους αυτή οι Πατέρες της Λαύρας συντάσσονται με τις κακοδοξίες του Πατριάρχου και παίρνουν το μέρος των διωκτών. Και νομίζου πως θα μας φοβήσουν και θα σταματήσουμε την ομολογία μας».
ΠΗΓΗ

Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!


+++

anargyros61.blogspot.com

_________________
.καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ,ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
raimon
Site Admin
Site Admin


Συμμετάσχουν: 06 Ιαν 12
Δημοσιεύσεις: 1974

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Ιαν 25, 2017 2:08 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Η ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ - π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ


_________________
.καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ,ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΩΑΝΝΗ Αρχική σελίδα -> Έσχατα μας Χρόνια Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Μετάβαση στη σελίδα 1, 2  Επόμενη
Σελίδα 1 από 2

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης



Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Hellenic (Greek) by Alex Xenias

Abuse - Αναφορά παραβίασης - Οροι χρήσης υπηρεσίας.
Powered by forumup.gr Δωρεάν forum, Δημιουργήστε το δικό σας φόρουμ δωρεάν! Created by Hyarbor & Qooqoa
Confirmed

Page generation time: 1.941