ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΩΑΝΝΗ Αρχική σελίδα ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΩΑΝΝΗ
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΑΠΟ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΨΗ
 
 Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών   Ομάδες ΜελώνΟμάδες Μελών   ΕγγραφήΕγγραφή 
 ΠροφίλΠροφίλ   Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σαςΣυνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Η ΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΡΟΦΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ

 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΩΑΝΝΗ Αρχική σελίδα -> Αντίχριστος ...η Συνέχεια απο το phorum.gr
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Ads






Δημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 21, 2018 8:29 am    Θέμα δημοσίευσης: Ads

Επιστροφή στην κορυφή
vas019
Team Leader Συντονιστων
Team Leader Συντονιστων


Συμμετάσχουν: 06 Ιαν 12
Δημοσιεύσεις: 6073

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Αύγ 19, 2017 5:27 am    Θέμα δημοσίευσης: Η ΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΡΟΦΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Αυτη είναι μια ομολογουμένως νέα οπτική ερμηνευτική γωνία περι ερμηνείας των δύο προφητών , που αναιρεί τα διαστήματα περι 7 ετίας, 3,5 ετών κτλ..

Δεν μπορώ να την απορρίψω, υπάρχει η περίπτωση λόγω "κλειδώματος" της Αποκάλυψης, Ολοι οι αγιοι και συγχρονοι πατέρες και εμεις ακολουθώντας τα λεγόμενα τους και πιστευοντας το αλλανθαστο του θεοφωτισμού τους προσπαθήσαμε να ερμηνευσουμε, συσχετίσουμε και αναλύσουμε, του πατρος Μαξιμου μη εξαιρουμένου.

Λόγω κλειδώματος και της ερμηνευτικής δυσκολίας της Αποκάλυψης, ειναι πιθανόν να μην ισχύει ο κανόνας της συμφωνίας ως προς αυτο και ο π.Μαξιμος να έχει δίκαιο σε αυτο , ανεξάρτητα απο την έκβαση της ερμηνευτικής πρόβλεψης του περι του τέλους το 18.


Π.ΜΑΞΙΜΟΣ: ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΠΡΟΦΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ ΚΑΙ ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΟΥΝ ΟΙ 1260 ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΚΗΡΥΓΜΑΤΟΣ ΤΩΝ;

πηγή:

[url]
Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!




Πρώτη Δημοσίευσις 2/08/2017



Όσοι από εσάς, αγαπητοί μου αδελφοί, αγαπάτε πραγματικά τον Θεόν, θέλετε και αναζητείτε την αλήθεια και επιθυμείτε την σωτηρία σας, προσευχηθείτε με πίστη και μελετήστε με προσοχή τα παρακάτω γραφόμενα, μήπως και μπορέσετε, -έστω και τώρα, οκτώ μήνες πριν από το ΤΕΛΟΣ του κόσμου- να αντιληφθείτε την ΜΕΓΑΛΗ αυτή ΑΛΗΘΕΙΑ γύρω από το τόσο σπουδαίο και σημαντικό αυτό θέμα της Πίστεώς μας και ανοίξουν έτσι τα μάτια της ψυχής σας «του συνιέναι τας Γραφάς» προς πνευματική σας ωφέλεια και σωτηρία. ΑΜΗΝ!








Ένα από τα πλέον πολυσυζητημένα και πολυαγαπημένα εσχατολογικά θέματα των πιστών, είναι και το θέμα της ελεύσεως των δύο Προφητών.
Πόσα και πόσα δεν έχουν γραφεί και ειπωθεί γύρω από τους δύο αυτούς Προφήτας και Μάρτυρας της Αποκαλύψεως.
Για το ποίοι είναι ή για το ποίοι μπορεί να είναι.
Πότε θα έλθουν;
Πού θα κηρύξουν;
Ποιό θα είναι το έργο τους και τι ακριβώς θα κάνουν;
Ποία μορφή θα έχουν;
Τι ενδύματα θα φορούν;
Και άλλα πολλά.

Και άλλοι μεν έλεγαν ότι θα είναι δύο: Ο Ηλίας και ο Ενώχ, ή ο Ηλίας και ο Μωϋσής, ή ο Ηλίας και ο Ιωάννης.
Άλλοι δε έλεγαν ότι θα είναι τρεις: ο Ηλίας ο Ενώχ και ο Ιωάννης.
Άλλοι έλεγαν ότι θα έλθουν στην πρώτη περίοδο του Αντιχρίστου και άλλοι στην δεύτερη.
Άλλοι ότι θα κηρύξουν μόνο στα Ιεροσόλυμα, και άλλοι σε όλη την γη.
Άλλοι ότι μόνο ο Ηλίας θα κηρύξει στα Ιεροσόλυμα.
Άλλοι ότι θα κηρύξει και στα Ιεροσόλυμα και σε όλη την γη.
Άλλοι ότι θα έχουν την μορφή που είχαν όταν ζούσαν, και άλλοι ότι θα έχουν σύγχρονες μορφές.
Άλλοι ότι θα φορούν τα ρούχα που φορούσαν στην Παλαιά Διαθήκη και άλλοι ότι θα φορούν σύγχρονα ρούχα. Άλλοι ότι θα φορούν σάκκους (σακκιά-τσουβάλια) εις ένδειξη πένθους.
Άλλοι ακόμη έλεγον -έστω και ακαδημαϊκά ή υπό μορφή ερωτήσεως ή υποθέσεως- ότι πολύ πιθανόν οι δύο αυτοί Προφήτες της Αποκαλύψεως να είναι δύο σύγχρονοι κληρικοί ή μοναχοί ή ακόμη και λαϊκοί. Τελευταία μάλιστα όσο πλησίαζε ο καιρός της «εμφανίσεως» του Αντιχρίστου κυκλοφορούσε πολύ έντονα αυτή η άποψη.

Και τι δεν έλεγαν και έγραφαν. Άλλοι το ένα και άλλοι το άλλο...
Ο καθένας έλεγε και έγραφε αυτά που εκείνος πίστευε και νομίζε ότι ισχύουν, είτε «στηριζόμενος» στην Αγία Γραφή και τους Πατέρες είτε σε διάφορες παραδόσεις, είτε σε διάφορες απόψεις και γνώμες συγχρόνων γερόντων και κληρικών, είτε σε κινηματογραφικές ταινίες, είτε σε διαφόρους θρύλους, είτε και σε όλα αυτά μαζί.
Απόδειξις ή αποχρώσα ένδειξη, ή έστω δείγμα εάν θέλετε, ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με αυτό το θέμα. Άλλως θα ήταν όλα ξεκάθαρα, όπως και τόσα άλλα θέματα της Πίστεώς μας.

Φυσικά ούτε και η ελαχιστότης μου, εξαιρείτο, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, αλλά πίστευε στην έλευση των δύο αυτών Προφητών. Γι’ αυτό άλλωστε έγραψα και μίλησα για το θέμα αυτό στηριζόμενος βεβαίως αυστηρώς μόνον επάνω στην ισχύουσα παράδοση, την Αγία Γραφή και τους Αγίους Πατέρες.
Και είναι αλήθεια ότι όλοι μας λίγο πολύ περιμέναμε με ιδιαίτερη ανυπομονησία, αλλά και χαρά θα έλεγα πότε θα δούμε από κοντά τους δύο αυτούς θαυμαστούς Προφήτας και ανθρώπους του Αληθινού Θεού, που θα πολεμούσαν, θα συνέτριβαν και θα εκμηδένιζαν τον Αντίχριστο και τα όργανά του, ώστε μέσα από αυτούς να πάρουμε δύναμη, κουράγιο, θάρρος, πίστη, ελπίδα, αλλά και για να μας οδηγήσουν, να μας καθοδηγήσουν, να μας προστατέψουν και άλλα παρόμοια.

Δυστυχώς όμως, τίποτε απ’ όλα αυτά δεν ισχύει ούτε και αληθεύει!
ΠΡΟΦΗΤΕΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΛΘΟΥΝ!


Μα πώς είναι δυνατόν θα πουν πολλοί, δικαιολογημένα!
1) Αφού η Αποκάλυψις τους αναφέρει ρητά και κατηγορηματικά.

2) Αφού τόσοι και τόσοι άγιοι και θεοφόροι Πατέρες μας έχουν μιλήσει γι’ αυτούς!

3) Αφού η «ορθόδοξη παράδοση» από τους πρώτους ακόμη αιώνες μέχρι και σήμερα πίστευε και περίμενε κάτι τέτοιο!

4) Αφού, ακόμη και το Απολυτίκιον του Προφήτου Ηλιού, μας αναφέρει ότι θα ελθει ως «δεύτερος πρόδρομος της Παρουσίας Χριστού»!

Και όμως αδελφοί μου, σας το επαναλαμβάνω ξανά:
ΠΡΟΦΗΤΕΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΛΘΟΥΝ, όσο και εάν μας φαίνεται αδύνατο και απίστευτο!
Και όχι μόνον προφήτες, αλλά σχεδόν τίποτε από όλα όσα περιμένουν να γίνουν οι Χριστιανοί στα χρόνια του Αντιχρίστου, όπως θα δείτε και στα υπόλοιπα κεφάλαια του βιβλίου που κρατάτε στα χέρια σας, δεν πρόκειται να συμβεί.
Για αυτό ακριβώς και «η εσχάτη πλάνη θα είναι χειροτέρα της πρώτης»!

Μόνον ένα σας λέγω και όσοι έχετε πνεύμα Θεού θα το καταλάβετε.
Εάν ίσχυε κάτι τέτοιο και πράγματι στα έσχατα, ήρχοντο οι δύο αυτοί Προφήτες, τότε γιατί να μην μας το αναφέρει ο Κύριός μας σε ένα από τα τρία εσχατολογικά Του Ευαγγέλια;
Πώς είναι ποτέ δυνατόν ένα τέτοιο ΜΕΓΑΛΟ και ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ και ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ, να μην το αναφέρει πουθενά και να μην κάνει ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ή έστω μία απλή ΝΥΞΗ γι’ αυτὸ ο Χριστός μας;

Αν π.χ. ρίξουμε μια γρήγορη ματιά στο ΚΔ΄(24ο) Κεφάλαιο του Ευαγγελίου του Ματθαίου, όπου εκεί μας δίνεται από τον ίδιο τον Χριστό ένα πλήρες εσχατολογικό διάγραμμα, και μια αναλυτική περιγραφή των γεγονότων, από την αρχή έως το τέλος, της Δευτέρας Παρουσίας δηλαδή του Κυρίου μας, θα δούμε ότι:
Στην αρχή γίνεται λόγος για εμφάνιση ψευδοπροφητών και ψευδομεσσιών, οι οποίοι μάλιστα προφητεύεται, ότι θα παραπλανήσουν πολύ κόσμο (στιχ. 5). Κατόπιν αναφέρονται πόλεμοι που γίνονται, και ακοές πολέμων που γίνονται σε μακρινές χώρες (στιχ. 6). Αναφέρονται και παγκόσμιοι πόλεμοι (στιχ. 7). Επίσης, γίνεται λόγος για πείνα και φοβερές αρρώστιες και για σεισμούς κατά τόπους (στιχ. 7). Ότι θα έλθουν μεγάλες θλίψεις και οι πιστοί θα διωχθούν για το όνομα του Χριστού (στιχ. 8-9). Σημειώνεται ακόμη ότι η αμαρτία θα λάβει μεγάλες διαστάσεις και οι καρδιές των ανθρώπων θα ψυχρανθούν και δεν θα αγαπούν (στιχ. 10). Μετά επανέρχεται και πάλι στο θέμα των ψευδοπροφητών και λέγει ότι θα πλανήσουν πολλούς (στιχ. 11). Τονίζεται επίσης, ότι αυτές τις ημέρες οι Χριστιανοί πρέπει να εξοπλιστούν με υπομονή (στιχ. 12-13). Στην συνέχεια αναφέρεται η διάδοσις του Ευαγγελίου σε όλη την Οικουμένη (στιχ. 14). Κατόπιν γίνεται λόγος για τον Αντίχριστο και τη μεγάλη θλίψη (στιχ.15-21). Έπειτα σημειώνεται η παρηγορητική προφητεία ότι χάρη των εκλεκτών, συντομεύουν οι ημέρες της μεγάλης θλίψεως (στιχ. 22). Μετά γίνεται λόγος για έντονες φήμες και διαδόσεις εμφανίσεων του Χριστού, εδώ ο Χριστός, εκεί ο Χριστός (στιχ. 23-2Cool. Στην συνέχεια προφητεύονται αναστατώσεις κοσμολογικών διαστάσεων, ανωμαλίες και αναταραχές στον Ήλιο, στην Σελήνη, στα άστρα, οι δυνάμεις των ουρανών σαλευθήσονται (στιχ. 29). Τελευταίο εσχατολογικό σημείο παρουσιάζεται στον ουρανό το Σημείο του Υιού του ανθρώπου, δηλαδή ο Σταυρός του Χριστού (στιχ. 30) ενώ αμέσως μετά γίνεται η Δευτέρα Παρουσία (στιχ. 31).

Ο Ματθαίος, αυτά αναφέρει ως γεγονότα των εσχάτων ημερών προ της Συντέλειας. Εάν υπήρχε λοιπόν, και ένα τόσο μεγάλο εσχατολογικό γεγονός όπως η εμφάνιση και παρουσία των δύο Προφητών του Χριστού θα το παρέλειπε;
Ασφαλώς όχι! Αυτό έπρεπε οπωσδήποτε να το αναφέρει.
Ψάξτε όσο θέλετε, αλλά δεν πρόκειται να βρείτε κάτι σχετικό...

Αλλά ούτε και οι άλλοι δύο Ευαγγελιστές Μάρκος και Λουκάς, στις παράλληλες περικοπές τους, ομιλούν για «εμφάνιση» ή «ερχομό» των «δύο Προφητών». Και δεν ομιλούν, γιατί δεν υπάρχει.
Αλλά ούτε ο Απόστολος Παύλος στις 14 επιστολές του, ούτε και οι άλλοι Απόστολοι στις υπόλοιπες επιστολές της Καινής Διαθήκης, κάνουν λόγο για κάτι τέτοιο.
Ένα εσχατολογικό γεγονός τόσο μεγάλων διαστάσεων, το οποίο μάλιστα αποτελεί πηγή χαράς και παρηγοριάς, για όλους τους πιστούς της εποχής εκείνης είναι αδιανόητο να παραληφθεί, ή να ξεχαστεί.
Το ότι κανένα Ευαγγέλιο και καμμία επιστολή της Καινής Διαθήκης δεν κάνει λόγο για αυτό, σημαίνει ότι αυτό είναι πέρα για πέρα ανύπαρκτο. Ας μην παραξενευόμαστε όμως, γιατί ο Απόστολος Παύλος μας προειδοποιεί, ότι την πλάνη θα την ακολουθήσουν πολλοί...

Ας δούμε όμως τα πράγματα προοδευτικά. Ένα-ένα, με την σειρά.





1)

Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ


Πράγματι η Ιερά Αποκάλυψις μιλάει όντως για «δύο Μάρτυρες» οι οποίοι μάλιστα θα προφητεύσουν για «1260 ημέρες».
«Καὶ δώσω τοῖς δυσὶ μάρτυσί μου, καὶ προφητεύσουσιν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα, περιβεβλημένοι σάκκους. οὗτοί εἰσιν αἱ δύο ἐλαῖαι καὶ αἱ δύο λυχνίαι αἱ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου τῆς γῆς ἑστῶσαι. καὶ εἴ τις αὐτοὺς θέλει ἀδικῆσαι, πῦρ ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ κατεσθίει τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν· καὶ εἴ τις θέλει αὐτοὺς ἀδικῆσαι, οὕτω δεῖ αὐτὸν ἀποκτανθῆναι».
(Ἀποκ. ια΄, 3-5)

Το θέμα όμως είναι, σε ποιούς αναφέρεται εδώ η Αποκάλυψις και ΠΟΙΟΙ είναι, ή τι είναι πραγματικά αυτοί οι «δύο Μάρτυρες»;
Είναι οι Προφήτες Ηλίας και Ενώχ όπως πιστεύουν οι περισσότεροι;
Είναι κάποιοι σύγχρονοι στην θέση των Προφητών αυτών με τον ζήλο και την δύναμη την δική τους, όπως με την περίπτωση του Τιμίου Προδρόμου που ήλθε στην θέση του Προφήτου Ηλία;
Ή είναι κάτι άλλο πολύ διαφορετικό από αυτό που όλοι μας μέχρι τώρα πιστεύαμε;
Καταρχήν, πριν συνεχίσουμε, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε και να διευκρινίσουμε τα εξής, σχετικά με την Ιερά Αποκάλυψιν και τα θέματα της Πίστεώς μας:

α) Ως γνωστόν στην Πίστη μας, την Ορθοδοξία, αποδεχόμαστε ως Αλήθεια, και μάλιστα εξ αποκαλύψεως, μόνον όσα υπάρχουν ή εκπηγάζουν μέσα από την Αγία Γραφή. Ό,τι δεν έχει Αγιογραφική Μαρτυρία ή Απόδειξη ΔΕΝ ισχύει και δεν μπορούμε να το δεχθούμε απόλυτα, με σιγουριά και βεβαιότητα.
Η ΛΥΔΙΑ ΛΙΘΟΣ για όλους εμάς τους Ορθοδόξους είναι η Αγία Γραφή.
Για αυτό και τονίζει ο Απόστολος Παύλος:
«Θαυμάζω ὅτι οὕτω ταχέως μετατίθεσθε ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς ἐν χάριτι Χριστοῦ εἰς ἕτερον εὐαγγέλιον, ὃ οὐκ ἔστιν ἄλλο, εἰ μή τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς καὶ θέλοντες μεταστρέψαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ. ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ’ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω. ὡς προειρήκαμεν, καὶ ἄρτι πάλιν λέγω· εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ’ ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω». (Γαλ. α΄, 6-9)

Μην βιαστεί να αντιπαραθέσει κανείς (αδαής) λέγοντας ότι έχουμε και την «Ιερά Παράδοση». Γιατί και η «Ιερά Παράδοση» (γραπτή και προφορική) δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ίδια η Αγία Γραφή όπως την έζησαν, την βίωσαν, την ερμήνευσαν και την παρέδωσαν σε όλους ημάς, οι αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες του Κυρίου μας, οι Άγιοι Απόστολοι και οι Αποστολικοί Πατέρες, αλλά στην συνέχεια και οι διάδοχοι αυτών οι άγιοι και θεοφόροι Πατέρες και Διδάσκαλοι.
Ό,τι δηλαδή υπάρχει και αναφέρεται μέσα στην αληθινή «Ιερά Παράδοση», όλα μα ΟΛΑ προϋπάρχουν στην Αγία Γραφή ή εκπηγάζουν μέσα από Αυτήν. Τα πάντα. Έστω και εάν εμείς δεν το γνωρίζουμε και νομίζουμε ότι το αναφέρει ΜΟΝΟ η Ιερά Παράδοσις ή, όπως είναι «της μοδός» και συνηθίζεται να λέγεται πολύ στις μέρες μας, ότι δήθεν η τάδε εορτή (των Εισοδείων π.χ. που είναι πλέον παράδοση της Εκκλησίας) ή το τάδε γεγονός, αναφέρεται ή είναι ειλημμένο από απόκρυφες πηγές και ευαγγέλια.

Οχι! Είναι λάθος! Είναι πλάνη!
Εάν είναι ποτέ δυνατόν ο Θεός και η Εκκλησία Του να καταδέχεται να λαμβάνει ή να δανείζεται γνώσεις και πληροφορίες από τον πατέρα τού Ψεύδους, τον Διάβολον, γιατί δικά του έργα και δημιουργήματα, είναι όλα αυτά τα νόθα και απόκρυφα κείμενα και ευαγγέλια, ή να μας αφήνει υποψία ή περιθώριο, -με τον τρόπο αυτό- να ασχολούμαστε να μελετάμε, να προστρέχουμε και να λαμβάνουμε πληροφορίες και γνώσεις μέσα από θολά και ακάθαρτα νερά της πλάνης και του ψεύδους.
Εάν είναι ποτέ δυνατόν!

Άρα χωρίς μαρτυρία ΜΕΣΑ από την Αγία Γραφή ΤΙΠΟΤΑ και από ΚΑΝΕΝΑΝ δεν μπορεί να σταθεί.
Μόνον ό,τι βασίζεται και στηρίζεται επάνω στην Αγία Γραφή έχει θεμέλιο ισχυρό και μπορεί να γίνει αποδεκτό.
Γι΄αυτό και ο Μέγας Βασίλειος τόνιζε:
«Πᾶν ῥῆμα καὶ πρᾶγμα πιστούσθαι δὲ τῇ μαρτυρίᾳ τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς πρὸς πληροφόρησιν μὲν τῶν εὐσεβῶν καταισχύνην δὲ τῶν πονηρῶν». (Μ. Βασίλειος P.G. 31, 744)


β) Η μόνη Αγιογραφική μαρτυρία που υπάρχει για το θέμα των δύο Προφητών είναι αυτή της Αποκαλύψεως.
Όσο και εάν ψάξει κανείς, πουθενά αλλού μέσα σε ολόκληρη την Αγία Γραφή ΔΕΝ θα βρει κάποιο παράλληλο, σχετικό, ή παρόμοιο χωρίο που να λέει κάτι τέτοιο ή έστω κάτι σχετικό ή παρόμοιο.
Ακόμη και όλες οι αναφορές των Αγίων μας για τους δύο Προφήτες, το χωρίον αυτό της Αποκαλύψεως έχουν ως βάση και μαρτυρία.
Οπότε κατά το θέσφατον «εἷς μάρτυς, οὐδείς μάρτυς» λέγομεν και ημείς ότι «μία μαρτυρία» είναι σαν να είναι «καμμία μαρτυρία», την στιγμήν μάλιστα που θα αναιρεθεί και αυτή πλήρως όπως θα δείτε παρακάτω.
Γι’ αυτό και ο Κύριός μας από την Παλαιά Διαθήκη ακόμη, μας τόνιζε ότι για να είναι κάτι αξιόπιστο θα πρέπει να το βεβαιώνουν τουλάχιστον δύο ή τρεις μάρτυρες.
Από εδώ άλλωστε βγήκε και το ανωτέρω νομικόν θέσφατον, «εις μάρτυς, ουδείς μάρτυς».
«Οὐκ ἐμμενεῖ μάρτυς εἷς μαρτυρῆσαι κατὰ ἀνθρώπου κατὰ πᾶσαν ἀδικίαν καὶ κατὰ πᾶν ἁμάρτημα καὶ κατὰ πᾶσαν ἁμαρτίαν, ἣν ἐὰν ἁμάρτῃ· ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων καὶ ἐπὶ στόματος τριῶν μαρτύρων στήσεται πᾶν ρῆμα». (Δευτ. ιθ΄, 15)


γ) Ως γνωστόν η Ιερά Αποκάλυψις είναι το πλέον δυσκολώτερο και δυσερμήνευτο βιβλίο της Αγίας Γραφής και είναι πραγματικά πάρα πολύ δύσκολο να το ερμηνεύσει κανείς ορθά και με βεβαιότητα.
Ακόμη και αυτοί οι Άγιοί μας δεν ετόλμησαν νά το ερμηνεύσουν ολόκληρο, από την αρχή μέχρι το τέλος. Ούτε καν ο μεγάλος ρήτορας και υψιπέτης αετός της Εκκλησίας μας, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο οποίος ερμήνευσε όλη σχεδόν την Καινή Διαθήκη. Την Αποκάλυψη όμως ΔΕΝ την άγγιξε.
Εξαίρεση ο Άγιος Ανδρέας Καισαρείας (6ος αι.) ο οποίος όμως δηλώνει εξ αρχής την αδυναμία του στο να ερμηνεύσει με σιγουριά και ασφάλεια τα όσα λέγει η Αποκάλυψις, το πράττει όμως τελικά από υπακοή σε κάποιον Μακάριον, όπως λέγει στον Πρόλογό του:
«Πολλάκις αἰτηθείς ὑπό πολλῶν, ἐξ ἀγάπης μείζονα τῆς ἐμῆς διανοίας ἐσχηκότων ὑπόληψιν, ἀναπτύξαι τήν τοῦ Θεολόγου Ἰωάννου Ἀποκάλυψιν, καί τοῖς μετά τήν αὐτῆς ὁπτασίαν χρόνοις ἐφαρμόσαι τά προφητευθέντα, τοῖς ὑπέρ ἐμέ ἐγχειρῆσαι ἀνεβαλόμην∙ εἰδώς μεγάλης τοῦτο εἶναι διανοίας, καί (τῷ) θείῳ Πνεύματι πεφωτισμένης, τῶν μυστικῶς τοῖς ἁγίοις ἐωραμένων ἐν τῷ μέλλοντι χρόνῳ συμβήσεσθαι, ποιεῖσθε ἀνάπτυξιν. Εἰ γάρ τῶν παλαιῶν προφητῶν αἱ βίβλοι ὑπό πολλῶν ἑρμηνευθεῖσαι, ἔτι τό βάθος τῶν ἐν αὐταῖς μυστηρίων (τοῖς πᾶσιν) ἔχουσιν ἀθέατον ἄχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἐν ᾗ τῆς μερικῆς καταργουμένης γνώσεως ἡ τελεία ἀναδειχθήσεται∙ καίπερ τά πλεῖστα περί τῆς τοῦ μεγάλου Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν πρώτης ἐπιφανείας κηρύξασαι, εἰ καί τινα τούτοις ἀναμίξ καί περί τῆς δευτέρας αὐτοῦ παρουσίας κατήγγειλαν∙ πῶς ἄν τις οὐ τολμηρός δειχθήσεται, προφητικοῦ μέν ἀμέτοχος ὥν Πνεύματος, ἐγχειρῶν δε ἐκείνοις ὧν οὕπω το τέλος τεθέαται; Ἀλλ΄ ἐπεί ὑπακοή μέν ὑπέρ θυσίαν ἀγαθή, ἡ δέ ἐλπίς οὐ καταισχύνει, καί ἡ ἀγάπη οὐ πίπτει, κατά τον Ἀπόστολον∙ ταύτῃ συνδεδεμένος τῇ θεαρέστῳ σου ψυχῇ, ὦ Μακάριε, ἐλπίζων τε δι’ αὐτῆς τήν τε τῶν ἐλλειμμάτων ἀναπλήρωσιν, τόν τε τῆς ὑπακοῆς μισθόν, ἥν (τῆς) ἀγάπης οἶδα καρπόν, τό ἐπιταχθέν ἐν ὀλίγῳ πληρώσω σύν Θεῷ τῷ σοφίζοντι».
(Ἁγίου Ἀνδρέα Καισαρείας P.G. 106, 217).

Και ακόμη ο Αρέθας Καισαρείας (9ος αι.) ο οποίος εν πολλοίς επαναλαμβάνει εν συντομία τον Άγιον Ανδρέα, ο Άγιος Οικουμένιος Τρίκκης (6ος αι.) και ένας δύο ακόμη πολύ μεταγενέστερα.
Αλλά και όσοι σύγχρονοι και νεώτεροι ασχολήθηκαν δήλωσαν εκ των προτέρων την αδυναμία τους και την άγνοιά τους, γράφοντας ότι ερμηνεύουν «το κατά δύναμιν» (οπότε αντιλαμβάνεσθαι ότι ανάλογα με την «δύναμιν» του καθενός των, είχαμε και το αποτέλεσμα) και περισσότερο μετέφραζαν απλά τα όσα ήταν εκεί γραμμένα, παρά τα ερμήνευαν, τα επεξηγούσαν και τα υπομνημάτιζαν.

Άλλωστε αυτό το ίδιο τό βιβλίον της ιεράς Αποκαλύψεως, μας τονίζει ότι ΚΑΝΕΙΣ δεν θα μπορέσει να ερμηνεύσει επακριβώς τα όσα γράφονται εκεί, γιατί είναι σφραγισμένο με επτά Σφραγίδες των οποίων τα κλειδιά κατέχει ΜΟΝΟΝ ο Κύριός μας, ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός.
«Καί εἶδον ἐπὶ τὴν δεξιὰν τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου βιβλίον γεγραμμένον ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν, κατεσφραγισμένον σφραγῖσιν ἑπτά. καὶ εἶδον ἄγγελον ἰσχυρὸν κηρύσσοντα ἐν φωνῇ μεγάλη· τίς ἄξιός ἐστιν ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον καὶ λῦσαι τὰς σφραγῖδας αὐτοῦ; καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο ἐν τῷ οὐρανῷ οὔτε ἐπὶ τῆς γῆς οὔτε ὑποκάτω τῆς γῆς ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον οὔτε βλέπειν αὐτό. καὶ ἐγὼ ἔκλαιον πολύ, ὅτι οὐδεὶς ἄξιος εὑρέθη ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον οὔτε βλέπειν αὐτό. καὶ εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγει μοι· μὴ κλαῖε. ἰδοὺ ἐνίκησεν ὁ λέων ὁ ἐκ τῆς φυλῆς ᾿Ιούδα, ἡ ρίζα Δαυΐδ, ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον καὶ τὰς ἑπτὰ σφραγῖδας αὐτοῦ». (Αποκ. ε΄, 1-5)

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει, σε καμμία περίπτωση, ότι δεν μπορούμε να διαβάζουμε και να μελετάμε ή και να προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε και να κατανοήσουμε το βιβλίο της Αποκαλύψεως. Κάθε άλλο.
Φυσικά και μπορούμε, γιατί διαφορετικά δεν θα μας χρησίμευε σε τίποτα (θα ήταν δηλαδή «άχρηστο», άπαγε της βλασφημίας) ούτε θα είχε κανένα νόημα η συγγραφή του και η καταχώρησή του στον Κανόνα της Καινής Διαθήκης με όλα τα υπόλοιπα βιβλία της.
Άλλωστε, η ίδια η Αποκάλυψις προτρέπει και μακαρίζει όσους ακούουν και μελετούν το βιβλίο της Αποκαλύψεως, αλλά και τηρούν τα «εν αυτή γεγραμμένα».
Και για να προτρέπει και να μακαρίζει, σημαίνει ότι ΠΡΕΠΕΙ να την μελετάμε και ότι εκ της μελέτης αυτής σίγουρα κάποιοι κάτι θα κατανοήσουν, απ’ όλα αυτά τα φοβερά μυστήρια, διότι αντίθετα εάν δεν συνέβαινε αυτό και ενώ διάβαζαν δεν μπορούσαν να καταλάβουν τίποτε, τότε πώς θα μπορούσαν να τηρήσουν αυτά που είναι γραμμένα μέσα σ΄αυτήν;
Οπότε όπως καταλαβαίνετε και πάλι δεν θα μας εχρησίμευε σε τίποτε.
«Μακάριος ὁ ἀναγινώσκων καὶ οἱ ἀκούοντες τοὺς λόγους τῆς προφητείας καὶ τηροῦντες τὰ ἐν αὐτῇ γεγραμμένα». (Ἀποκ. α΄, 3)


Μπορεί λοιπόν τα κλειδιά της Αποκαλύψεως, να τα κατέχει ΜΟΝΟΝ ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, (όπως βέβαια και όλων των άλλων μυστηρίων της Πίστεώς μας) αλλά όπως μας λέγει ο Ίδιος σε άλλο σημείο της Γραφής, τα μυστήρια αυτά δύναται να τα αποκαλύψει, όποτε κρίνει Εκείνος, και όποτε εάν θελήσει, ή εάν θέλετε όταν θα έλθει «το πλήρωμα του χρόνου» (Γαλ. δ’, 4) σε όποιον θέλει.
«Πάντα μοι παρεδόθη ὑπὸ τοῦ πατρός μου· καὶ οὐδεὶς ἐπιγινώσκει τὸν υἱὸν εἰ μὴ ὁ πατήρ, οὐδὲ τὸν πατέρα τις ἐπιγινώσκει εἰ μὴ ὁ υἱὸς καὶ ᾧ ἐὰν βούληται ὁ υἱὸς ἀποκαλύψαι». (Ματθ. ια΄, 27)

Αλλού πάλι μας τονίζει ότι τίποτε δεν πρόκειται να μείνει κρυφό, μυστικό και κεκαλυμμένο, αλλά ΟΛΑ κάποια στιγμή θα φανερωθούν και θα γίνουν γνωστά. «οὐδὲν δὲ συγκεκαλυμμένον ἐστὶν ὃ οὐκ ἀποκαλυφθήσεται, καὶ κρυπτὸν ὃ οὐ γνωσθήσεται». (Λουκ. ιβ΄, 2)

Ας μην ξεχνάμε ακόμη και τον Προφήτη Δανιήλ, ο οποίος μας λέγει σαφέστατα, ότι στα έσχατα χρόνια ο Θεός, προς χάριν των πιστών, θα αποκαλύψει πολλά από όλα αυτά τα μυστήρια, στους «ευσεβείς και νοήμονες».
«καὶ ἐγὼ ἤκουσα καὶ οὐ συνῆκα καὶ εἶπα· Κύριε, τί τὰ ἔσχατα τούτων; καὶ εἶπε· δεῦρο Δανιήλ, ὅτι ἐμπεφραγμένοι καὶ ἐσφραγισμένοι οἱ λόγοι, ἕως καιροῦ πέρας· ἐκλεγῶσι καὶ ἐκλευκανθῶσι καὶ πυρωθῶσι καὶ ἁγιασθῶσι πολλοί, καὶ ἀνομήσωσιν ἄνομοι· καὶ οὐ συνήσουσι πάντες ἄνομοι, καὶ οἱ νοήμονες συνήσουσι». (Δαν. ιβ’, 8 - 10)


δ) Και ένα ακόμη πολύ σημαντικό στοιχείο που πρέπει να ηξεύρουμε, για να μπορέσει κάποιος να μελετήσει ευχερέστερα την Αποκάλυψη είναι ότι στην Αποκάλυψη ΔΕΝ υπάρχει πάντοτε χρονική σειρά και αλληλουχία του κειμένου. Το ένα Κεφάλαιο δηλαδή δεν είναι κατ΄ ανάγκη συνέχεια του προηγούμενου ή του επόμενου.
Εδώ δεν υπάρχει απαραίτητα χρονική σειρά μέσα σε ένα και το αυτό κεφάλαιο, πόσω μάλλον στα κεφάλαια μεταξύ τους.
Οπότε όπως καταλαβαίνετε δεν είναι εύκολο κάποιος να στηριχθεί επάνω εκεί (στην χρονική δηλαδή σειρά και συνέχεια του κειμένου) για να ερμηνεύσει-ταξινομήσει κάποια θέματα κατά το δοκούν, όπως αυτός νομίζει, θέλει, τον βολεύει, του αρέσει, του ταιριάζει και πιστεύει.


ε) Επίσης πρέπει να γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε να ερμηνεύσουμε την Αποκάλυψη, με την στενή έννοια των όσων λέγονται και γράφονται εκεί, επιφανειακά, περιορισμένα, κοντόφθαλμα, εθνικιστικά, και άλλα παρόμοια, περιορίζοντάς την μόνο σε μία εποχή, σε ένα τόπο, σε κάποιους ανθρώπους και σε κάποια μεμονωμένα γεγονότα.
Τι θα συμβεί π.χ. στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στην Ευρώπη; Θα γίνει π.χ. ο Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και πότε; Θα γίνει Ελληνοτουρκικός πόλεμος και πότε; Θα πάρουμε την Πόλη και την Αγιά-Σοφιά και πότε; και άλλα τέτοια μικρά, πτωχά και ασήμαντα πράγματα και γεγονότα που έχουν σχέση με εμάς τους Έλληνες είτε με οποιονδήποτε άλλο λαό και έθνος.
ΟΧΙ! αδελφοί μου!

Η Αποκάλυψις ΔΕΝ έχει γραφτεί για κανένα λαό και έθνος «περιούσιο» ή μη!
Ούτε για να μας πει (με την στενή έννοια του όρου) τι θα γίνει σήμερα αύριο και μεθαύριο στο κάθε έθνος και στην ζωή του καθενός μας.
Η Αποκάλυψις, αναφέρεται γενικότερα σε ΟΛΗ την Ιστορία αυτού του κόσμου -και όχι μόνον- από την Αρχή της Δημιουργίας μέχρι το Τέλος του ορατού αυτού Κόσμου και τον ερχομόν της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου μας. Επεκτείνεται ακόμη και πέραν αυτού μιλώντας για την αιώνιο ζωή και Βασιλεία του Κυρίου μας. Δεν υπάρχει σημαντικό σημείο και πτυχή και γεγονός της Δημιουργίας του κόσμου και της ιστορίας του ανθρωπίνου γένους , που αφορά την σωτηρία μας, το οποίο δεν περιλαμβάνεται σε αυτήν.
Το κυρίως θέμα της βέβαια, είναι τα γεγονότα της Καινής Διαθήκης (από την Πρώτη Παρουσία έως την Δεύτερη Παρουσία του Κυρίου μας), ενώ κεντρική της ιδέα είναι η ΤΕΛΙΚΗ ΝΙΚΗ του Ιησού Χριστού και της Εκκλησίας Του εναντίον του Διαβόλου, του Αντιχρίστου, και όλων των αντιχρίστων δυνάμεων και των οργάνων τους, καθώς και η Δευτέρα και ένδοξη Παρουσία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, η Κρίση ζώντων και τεθνεώτων -όλου του ανθρωπίνου γένους- και η αιώνια Ζωή και Βασιλεία του Ιησού Χριστού και των πιστών.

Το ΚΕΝΤΡΟ όμως και η ΟΥΣΙΑ της Ιεράς Αποκαλύψεως δεν είναι τίποτε άλλο από τον πόλεμο που κάνει ανέκαθεν, ευθύς εξ αρχής, ο Διάβολος εναντίον του Θεού, προσπαθώντας να ματαιώσει το «Μυστήριον της ευσεβείας», το σχέδιο δηλαδή του Θεού για την ενανθρώπηση του Θεού Λόγου, μέσα από το ιδικόν του «Μυστήριον της Ανομίας» δηλαδή τον ερχομό του ΑΝΟΜΟΥ (του Αντιχρίστου), για να προσκυνηθεί έτσι επιτέλους μέσω αυτού (του Αντιχρίστου) ως θεός επί της γης.
Και επειδή τελικά, όπως ήταν αναμενόμενο, αποτυγχάνει να ματαιώσει την Σάρκωση του Θεού Λόγου, οργίζεται, φρίττει, λυσσομανάει και από το κακό του στρέφεται εναντίον της «γυναίκας» που έτεκε «τον άρρενα υιόν» δηλαδή της Εκκλησίας του Χριστού και του λαού του Θεού, των πιστών μελών του Σώματος του Χριστού, πολεμώντας τους με πολλούς και διαφόρους τρόπους προκειμένου να τους νικήσει και τελικά να τους φονεύσει. Και πάλιν όμως αποτυγχάνει και φυσικά η μεγάλη νίκη είναι και πάλι του Ιησού Χριστού (αλλά και της Εκκλησίας Του), ο οποίος «εξήλθε νικών και ίνα νικήση». (Αποκ. στ΄,1)

Αυτή είναι με λίγα λόγια ΟΛΗ η ουσία και το νόημα του βιβλίου της Αποκαλύψεως.
Οπότε όπως καταλαβαίνετε, όποιος προσπαθεί να δει και να ερμηνεύσει διαφορετικά την ιερά Αποκάλυψη, είναι απόλυτα βέβαιο ότι θα αποτύχει και θα οδηγηθεί σε παρερμηνείες και πλάνες.



Το ΙΑ΄ (11ον) Κεφάλαιο της Αποκαλύψεως

Έπειτα από όλες αυτές τις απαραίτητες διευκρινίσεις, ας έλθουμε και στο περί ου ο λόγος Κεφάλαιο της Αποκαλύψεως.
Εάν διαβάσει κανείς το ΙΑ΄Κεφάλαιον, αυτό που μιλάει υποτίθεται για τους «δύο Προφήτες», πουθενά δεν θα βρει κάποια αναφορά για τον Αντίχριστον.
Διαβάστε το όσο θέλετε, δεν θα βρείτε τίποτε.
Αφού όμως οι «δύο Προφήτες», θα είναι σύγχρονοι του Αντιχρίστου και θα έλθουν για να τον πολεμήσουν, λογικά δεν θα έπρεπε κάπου, στο κεφάλαιο αυτό, να αναφέρεται, είτε κυριολεκτικά είτε μεταφορικά το πρόσωπο του Αντιχρίστου;
Φυσικά και θα έπρεπε. Γιατί δεν αναφέρεται τίποτε λοιπόν;
Το μόνον ίσως σημείο, σε όλο το κεφάλαιο, που θα μπορούσε να σταθεί κάποιος, και να πει ότι εδώ ίσως αναφέρεται στον Αντίχριστον, είναι ο 7ος στίχος, όπου μιλάει για το «θηρίον» που θα κάνει πόλεμο με τους δύο αυτούς Προφήτας και θα τους νικήσει. (ίσως από εκεί να προήλθε και όλη αυτή η σύγχυση και παρεξήγηση).
«Καὶ ὅταν τελέσωσι τὴν μαρτυρίαν αὐτῶν, τὸ θηρίον τὸ ἀναβαῖνον ἐκ τῆς ἀβύσσου ποιήσει μετ᾿ αὐτῶν πόλεμον καὶ νικήσει αὐτοὺς καὶ ἀποκτενεῖ αὐτούς». (Ἀποκ. ια’, 7)

Εάν όμως προσέξει κανείς καλά, θα ιδεί ότι εδώ μιλάει για το «θηρίον» που πρόκειται να ανέβει από την άβυσσον, «τὸ θηρίον τὸ ἀναβαῖνον ἐκ τῆς ἀβύσσου», το οποίον όμως ΔΕΝ είναι ο Αντίχριστος, αλλά ο Διάβολος, όπως άλλωστε η ίδια η Αποκάλυψις μας λέγει στο ΙΖ΄(17ον) κεφάλαιο της. Ο Αντίχριστος είναι το άλλο «θηρίον» αυτό που βγαίνει μέσα από την γη, (Αποκ. ιγ΄, 11) όπως έχουμε αποδείξει στο σχετικό κεφάλαιο για τα τρία θηρία (όσοι θέλετε ανατρέξτε εκεί για περισσότερα στοιχεία).
Ή έστω, όπως πιστεύουν οι περισσότεροι το «θηρίον» με τα 7 κεφάλια και τα 10 κέρατα «το αναβαίνον εκ της θαλάσσης». Δεν υπάρχει κανένας Άγιος και ερμηνευτής που να λέγει ή να υποστηρίζει ότι ο Αντίχριστος είναι το «τὸ θηρίον τὸ ἀναβαῖνον ἐκ τῆς ἀβύσσου».

Ούτε όμως το προηγούμενο Κεφάλαιο (το 10ον) αλλά και το επόμενο (το 12ον) της Αποκαλύψεως μιλάει πουθενά για Αντίχριστο, είτε κυριολεκτικά είτε συμβολικά ή αλληγορικά ως κάποιο «θηρίο».
Ειδικά το 12ον Κεφάλαιο αναφέρεται στό Μυστήριον της Θείας Ενανθρωπήσεως και της Εκκλησίας Του, αλλά και τον πόλεμο του Σατανά εναντίον τους, όπως θα δούμε πιο αναλυτικά παρακάτω.
Άρα αναφορά για ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ δεν υπάρχει ΠΟΥΘΕΝΑ όχι μόνον μέσα σε αυτό το Κεφάλαιο, το 11ον, αλλά ούτε και στα άλλα δύο, το προηγούμενο (10ον) και το επόμενο (12ον).
Οπότε από πού προκύπτει ότι οι «δύο» αυτοί Προφήτες θα ήρχοντο στην εποχή του Αντιχρίστου για να τον πολεμήσουν και να στηρίξουν τους πιστούς; Από πουθενά.



Το Διάστημα των «1260 ημερών» και των «42 μηνών»

Μερικοί ίσως θα προτρέξουν και θα πουν ότι ένα επιχείρημα που «αποδεικνύει» ότι οι δύο Προφήτες πράγματι θα έλθουν την εποχή του Αντιχρίστου είναι το σημείο που λέγει ότι, οι δύο αυτοί Προφήτες προφητεύουσι για «1260 ημέρες» που είναι ακριβώς το ίδιο διάστημα (σύμφωνα με αυτούς) του διωγμού των πιστών όταν ο Αντίχριστος θα κυνηγήσει την Εκκλησία.
«Καὶ τὴν αὐλὴν τὴν ἔξωθεν τοῦ ναοῦ ἔκβαλε ἔξω καὶ μὴ αὐτὴν μετρήσῃς, ὅτι ἐδόθη τοῖς ἔθνεσι, καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν πατήσουσι μῆνας τεσσαράκοντα δύο. καὶ δώσω τοῖς δυσὶ μάρτυσί μου, καὶ προφητεύσουσιν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα, περιβεβλημένοι σάκκους». (Ἀποκ. ια΄, 2-3).

«Καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα». (Ἀποκ. ιβ΄,6).

«Καὶ προσεκύνησαν τῷ θηρίῳ λέγοντες· τίς ὅμοιος τῷ θηρίῳ; τίς δύναται πολεμῆσαι μετ᾿ αὐτοῦ; καὶ ἐδόθη αὐτῷ στόμα λαλοῦν μεγάλα καὶ βλασφημίαν· καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία πόλεμον ποιῆσαι μῆνας τεσσαράκοντα δύο». (Ἀποκ. ιγ΄, 4-5).


Να! Θα πουν! Βλέπετε;
Τα διαστήματα που αναφέρονται εδώ στην Αποκάλυψη είναι όλα τα ίδια. Είναι ακριβώς ο ίδιος χρόνος. «1260 ημέρες» προφητεύουν οι δύο Μάρτυρες. «1260 ημέρες» θα είναι κρυμμένη η «γυνή» στην έρημο. «42 μήνες» (δηλ. «1260 ημέρες») θα κρατήσει ο διωγμός της Εκκλησίας από τον Αντίχριστον κλπ.
Άρα υπάρχει στενή σχέση μεταξύ όλων αυτών.
Ναί! Πράγματι είναι το ίδιο διάστημα, οι «1260 ημέρες» και οι «τεσσαράκοντα δύο μήνας» και υπάρχει στενή σχέση μεταξύ όλων αυτών, όπως θα δούμε.
Οι 1260 ημέρες=42 μήνες και οι 42 μήνες=1260 ημέρες.
Οι 42 μήνες αλλά και οι 1260 ημέρες είναι τρισήμισυ χρόνια
3 (χρόνια) x 12 μήνες =36 (μήνες) +6 (μήνες) =42 μήνες
3 (χρόνια) x 365 (ημέρες) =1095 και 5 (μήνες) x 30 ημέρες =150 ημέρες και 15 ημέρες. (1095+150+15=1.260 ημέρες).

Ποιός όμως σας είπε, πρώτον, ότι τα «θηρία», τα γεγονότα και οι χρόνοι που αναφέρονται εκεί, στα τρία αυτά διαφορετικά κεφάλαια, ταυτίζονται μεταξύ τους; Ήδη παραπάνω αναφερθήκαμε σ΄αυτό και είπαμε ότι ΔΕΝ υπάρχει απαραίτητα χρονική σειρά και λογική συνέχεια ενός κειμένου, αλλά και των κεφαλαίων μεταξύ τους.
Και δεύτερον, ποιός μας λέει ότι το διάστημα αυτό είναι κυριολεκτικό; Από πού προκύπτει αυτό;
Γιατί το συγκεκριμένο αυτό διάστημα των «1260 ημερών» ή των «42 μηνών» να είναι κυριολεκτικό και όλα τα άλλα διαστήματα που υπάρχουν μέσα εις την Αποκάλυψιν να είναι συμβολικά; Γιατί να μην είναι και τα άλλα κυριολεκτικά; Ή γιατί να μην είναι όλα συμβολικά;

Όπως π.χ.:
1) Το διάστημα των χιλίων χρόνων που αναφέρεται στο Κ΄ Κεφάλαιο της Αποκαλύψεως, από όπου προέκυψαν και οι λεγόμενοι «Χιλιαστές», οι Ιεχωβάδες. Ποιός από τους πραγματικά Ορθόδοξους πιστούς δεν γνωρίζει ότι το διάστημα αυτό είναι συμβολικό και ότι περιλαμβάνει όλο τον χρόνο από την Πρώτη έως την Δεύτερη Παρουσία του Χριστού;
«καὶ ἐκράτησε τὸν δράκοντα, τὸν ὄφιν τὸν ἀρχαῖον, ὅς ἐστι Διάβολος καὶ ὁ Σατανᾶς ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην, καὶ ἔδησεν αὐτὸν χίλια ἔτη, καὶ ἔβαλεν αὐτὸν εἰς τὴν ἄβυσσον, καὶ ἔκλεισε καὶ ἐσφράγισεν ἐπάνω αὐτοῦ, ἵνα μὴ πλανᾷ ἔτι τὰ ἔθνη, ἄχρι τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη· μετὰ ταῦτα δεῖ αὐτὸν λυθῆναι μικρὸν χρόνον». (Αποκ. κ΄2-3)

2) Οι 144.000 από όλες τις φυλές του Ισραήλ που αναφέρεται στο Ζ΄ Κεφάλαιο της Αποκαλύψεως .
«Καὶ ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐσφραγισμένων· ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες ἐσφραγισμένοι ἐκ πάσης φυλῆς υἱῶν ᾿Ισραήλ· ἐκ φυλῆς ᾿Ιούδα δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι, ἐκ φυλῆς Ρουβὴν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Γὰδ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς ᾿Ασὴρ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Νεφθαλεὶμ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Μανασσῆ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Συμεὼν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Λευῒ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς ᾿Ισσάχαρ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Ζαβουλὼν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς ᾿Ιωσὴφ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Βενιαμὶν δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι. (Αποκ. ζ΄, 4-7)

3) Οι 144.000 παρθένοι οι οποίοι δεν εμολύνθησαν μετὰ γυναικών, που αναφέρεται στο ΙΔ΄ Κεφάλαιο της Αποκαλύψεως.
«Καί εἶδον, καὶ ἰδοὺ τὸ ἀρνίον ἑστηκὸς ἐπὶ τὸ ὄρος Σιών, καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, ἔχουσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ γεγραμμένον ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν... καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο μαθεῖν τὴν ᾠδὴν εἰ μὴ αἱ ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, οἱ ἠγορασμένοι ἀπὸ τῆς γῆς. οὗτοί εἰσιν οἳ μετὰ γυναικῶν οὐκ ἐμολύνθησαν· παρθένοι γάρ εἰσιν. οὗτοί εἰσιν οἱ ἀκολουθοῦντες τῷ ἀρνίῳ ὅπου ἂν ὑπάγῃ. οὗτοι ἠγοράσθησαν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἀπαρχὴ τῷ Θεῷ καὶ τῷ ἀρνίῳ· καὶ οὐχ εὑρέθη ψεῦδος ἐν τῷ στόματι αὐτῶν· ἄμωμοι γάρ εἰσιν». (Αποκ. ιδ΄, 1-5)

Δηλαδή μόνον 144.000 χιλιάδες θα σωθούν από τους Εβραίους; Αν είναι ποτέ δυνατόν! Και εάν θα μπορούσε να ισχυρισθεἰ κανείς ότι είναι κυριολεκτικό, τότε γιατί αναφέρει ακριβώς 144.000 και όχι 139.999 ή 144.001 αλλά 144.000 ακριβώς;
Και ακόμη, γιατί να αναφέρει ότι θα σωθούν 12.000 ακριβώς από κάθε φυλή του Ισραήλ; (12χ12.000=144.000) Δηλαδή ούτε 11.999 ούτε 12.001. Εάν είναι ποτέ δυνατόν!!!

4) Το διάστημα των πέντε μηνών, που αναφέρεται στο Θ΄ Κεφάλαιο της Αποκαλύψεως.
«Καί ὁ πέμπτος ἄγγελος ἐσάλπισε· καὶ εἶδον ἀστέρα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεπτωκότα εἰς τὴν γῆν, καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἡ κλεὶς τοῦ φρέατος τῆς ἀβύσσου, καὶ ἤνοιξε τὸ φρέαρ τῆς ἀβύσσου, καὶ ἀνέβη καπνὸς ἐκ τοῦ φρέατος ὡς καπνὸς καμίνου καιομένης, καὶ ἐσκοτίσθη ὁ ἥλιος καὶ ὁ ἀὴρ ἐκ τοῦ καπνοῦ τοῦ φρέατος. καὶ ἐκ τοῦ καπνοῦ ἐξῆλθον ἀκρίδες εἰς τὴν γῆν, καὶ ἐδόθη αὐταῖς ἐξουσία ὡς ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ σκορπίοι τῆς γῆς· καὶ ἐρρέθη αὐταῖς ἵνα μὴ ἀδικήσωσι τὸν χόρτον τῆς γῆς οὐδὲ πᾶν χλωρὸν οὐδὲ πᾶν δένδρον, εἰ μὴ τοὺς ἀνθρώπους οἵτινες οὐκ ἔχουσι τὴν σφραγῖδα τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν. καὶ ἐδόθη αὐταῖς ἵνα μὴ ἀποκτείνωσιν αὐτούς, ἀλλ᾿ ἵνα βασανισθῶσι μῆνας πέντε· καὶ ὁ βασανισμὸς αὐτῶν ὡς βασανισμὸς σκορπίου, ὅταν παίσῃ ἄνθρωπον». (Αποκ. θ΄, 1-5)

5) Οι 7.000 άνθρωποι που σκοτώθηκαν σε σεισμό, που αναφέρεται στο ΙΑ΄ Κεφάλαιο της Αποκαλύψεως
«Καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐγένετο σεισμὸς μέγας, καὶ τὸ δέκατον τῆς πόλεως ἔπεσε, καὶ ἀπεκτάνθησαν ἐν τῷ σεισμῷ ὀνόματα ἀνθρώπων χιλιάδες ἑπτά, καὶ οἱ λοιποὶ ἔμφοβοι ἐγένοντο καὶ ἔδωκαν δόξαν τῷ Θεῷ τοῦ οὐρανοῦ». (Αποκ. ια΄,13)
Δηλαδή ακριβώς 7.000 άνθρωποι; Ούτε ένας λιγότερος ούτε ένας περισσότερος;

6) Τα 1600 στάδια. Η απόσταση που έφθασε το εκχυθέν αίμα, από την τιμωρία του Θεού.
«Καὶ ἔβαλεν ὁ ἄγγελος τὸ δρέπανον αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν, καὶ ἐτρύγησε τὴν ἄμπελον τῆς γῆς, καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν ληνὸν τοῦ θυμοῦ τοῦ Θεοῦ τὴν μεγάλην. καὶ ἐπατήθη ἡ ληνὸς ἔξω τῆς πόλεως, καὶ ἐξῆλθεν αἷμα ἐκ τῆς ληνοῦ ἄχρι τῶν χαλινῶν τῶν ἵππων ἀπὸ σταδίων χιλίων ἑξακοσίων». (Αποκ. ιδ΄, 19-20).
Δηλαδή ακριβώς 1600 στάδια; Ούτε ένα λιγότερο ούτε ένα περισσότερο;

7) Οι 10 ημέρες θλίψεων.
«Μηδὲν φοβοῦ ἃ μέλλεις παθεῖν. ἰδοὺ δὴ μέλλει βαλεῖν ὁ διάβολος ἐξ ὑμῶν εἰς φυλακὴν ἵνα πειρασθῆτε, καὶ ἕξετε θλῖψιν ἡμέρας δέκα. γίνου πιστὸς ἄχρι θανάτου, καὶ δώσω σοι τὸν στέφανον τῆς ζωῆς. ῾Ο ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. ῾Ο νικῶν οὐ μὴ ἀδικηθῇ ἐκ τοῦ θανάτου τοῦ δευτέρου». ( Αποκ. β΄10-11).
Δηλαδή η Εκκλησία της Σμύρνης διαχρονικά θα δοκιμασθεί και θα πειρασθεί ΜΟΝΟ για 10 ημέρες; Πολύ αφελές.
Και άλλα παρόμοια.

Ποιός λοιπόν θα μας διαβεβαιώσει ότι ΜΟΝΟΝ το διάστημα αυτό των «1260 ημερών» και των «42 μηνών» είναι κυριολεκτικά και τα άλλα όχι; Ποιός θα μπορέσει να μας το επιβεβαιώσει ή αποδείξει;
Φυσικά, ΚΑΝΕΝΑΣ!...


Βέβαια το μεγάλο και σοβαρό λάθος που γίνεται εδώ είναι, ότι όλοι αυτοί προσπαθούν να συνδέσουν τα κεφάλαια μεταξύ τους ή να κάνουν συρραφές χωρίων που «ταιριάζουν», «δένουν» και «κολλάνε» μεταξύ τους προκειμένου να καταλήξουν εκεί που θέλουν ή και πιστεύουν.
Μέγα σφάλμα! Λέγει σχετικά ο ιερός Χρυσόστομος:
«Μή γάρ δή τοῦτο μόνον ἐξετάσωμεν… ἀλλά καί τήν ἀκολουθίαν ἅπασαν καί ὑπέρ τίνων εἴρηται, καί παρά τίνος, καί πρό τίνα, καί διά τί, καί πότε, καί πῶς∙ οὐ γάρ ἀρκεῖ το λέγειν ὅτι ἐν ταῖς γραφαῖς γέγραπται, οὐδέ ἁπλῶς παρασπῶντας ρήματα, καί σπαράσσοντας τά μέλη τοῦ σώματος τῶν θεοπνεύστων Γραφῶν, ἔρημα καί γυμνά τῆς οἰκείας αὐτῶν συναφείας λαβόντας, ἐπ’ ἐξουσίας καί ἅ δεῖ ἐπηρεάζειν αὐτοῖς∙ οὕτω γάρ πολλά δόγματα διεφθαρμένα εἰς τον βίον εἰσενήνεκται». (Ἁγίου Χρυστοστόμου P.G. 56, 79 Β)

Εάν προσέξετε καλώς αγαπητοί μου αδελφοί, θα δείτε ότι ειδικά στο 12ον Κεφάλαιο γίνεται αναφορά, όπως ήδη είπαμε, για το Μυστήριον της Θείας Ενανθρωπήσεως και της Εκκλησίας Του.
Μιλάει για την Υπεραγία Θεοτόκον, την Παναγία μας και την Γέννηση του Ιησού Χριστού, την ίδρυση της Εκκλησίας του Χριστού και τον πόλεμο του Σατανά εναντίον τους. (στίχ. 1-6)
Παρεμβάλλεται ο πόλεμος που έγινε στους ουρανούς μεταξύ των Αγγέλων και των δαιμόνων, -πολύ πριν δημιουργηθεί ακόμη ο άνθρωπος- γίνεται ονομαστική αναφορά στον Αρχάγγελο Μιχαήλ, ως κεντρικό πρόσωπο στην πάλη αυτή, αφού ως γνωστόν Εκείνος βροντοφώναξε σε όλους τους Αγγέλους το «στῶμεν καλῶς στῶμεν μετά φόβου» και ακολουθεί η πτώση του Εωσφόρου και των δαιμόνων του. (στιχ. 7-10)
Και στην συνέχεια επανέρχεται στον διωγμό και τον πόλεμο που εξαπολύει ο Διάβολος για να εξαφανίσει την «γυναίκα» που εγέννησε τον «άρρενα», δηλαδή αρχικά την Παναγία μας με τον Χριστόν, ενώ στην συνέχεια την Εκκλησία του Χριστού και τους Αγίους Της, τα πιστά Της μέλη. (στιχ. 10-17)

Μιλάει όπως βλέπετε ξεκάθαρα, αλλά και όπως το ερμηνεύουν οι Άγιοί μας, για τό Μυστήριον της Θείας Ενανθρωπήσεως και το Μυστήριον της Εκκλησίας, (που είναι οι δύο όψεις της μιας εικόνος) αλλά και την προσπάθεια του Διαβόλου να το αποτρέψει αυτό. Αν και φυσικά ο Διάβολος δεν εγνώριζε ότι ο Θεός θα γινόταν άνθρωπος, αφού ούτε οι Άγγελοι το εγνώριζον. «Τό ἀπ’ αἰῶνος ἀπόκρυφον καί ἀγγέλοις ΑΓΝΩΣΤΟ μυστήριο διά σοῦ Θεοτόκε τοῖς ἐπί γῆς πεφανέρωται...». (Ἀναστάσιμον Θεοτοκίον Δ΄ Ἤχου).

Επειδή όμως ο Θεός στον Παράδεισο, του είχε πει ότι κάποιος απόγονος της γυναικός θα του συντρίψει την κεφαλή, «καὶ ἔχθραν θήσω ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γυναικὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματος αὐτῆς· αὐτός σου τηρήσει κεφαλήν, καὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν» (Γεν. γ’, 15) έψαχνε, περίμενε και καραδοκούσε ποιος θα ήταν αυτός ο αντίπαλος, ώστε να τον βγάλει από την μέση, ει δυνατόν και πριν ακόμη γεννηθεί. Πού να φανταζόταν ότι Αυτός ο αντίπαλος θα ήταν ο ίδιος ο Θεός Λόγος. Γι΄αυτό ακριβώς επειδή και δεν μπορούσε ΠΟΤΕ να φανταστεί κάτι τέτοιο, τον οδήγησε στον Σταυρό και στον θάνατον, νομίζοντας ότι έτσι θα τον νικήσει. Τελικά όμως συνέβει το αντίθετο. Με την Σταυρική θυσία και την Ανάσταση του Κυρίου μας συνετρίβει και εξοντώθηκε αυτός άπαξ διά παντός.

Λέγει πολύ όμορφα ο Χρυσορρήμων Ιωάννης στον κατηχητικό του λόγο:
«Ἔλαβε γῆν καί συνήντησεν οὐρανῷ. Ἔλαβεν ὅπερ ἔβλεπε καί πέπτωκεν ὅθεν οὐκ ἔβλεπε. Ποῦ σου, θάνατε, το κέντρον; Ποῦ σου, ἅδη, το νῖκος; Ἀνέστη Χριστός καί σύ καταβέβλησαι. Ἀνέστη Χριστός καί πεπτώκασι δαίμονες. Ἀνέστη Χριστός καί χαίρουσιν ἄγγελοι. Ἀνέστη Χριστός, καί ζωή πολιτεύεται. Ἀνέστη Χριστός καί νεκρός οὐδείς ἐπί μνήματος. Χριστός γάρ ἐγερθείς ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχή τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο. Αὐτῷ ἡ δόξα καί το κράτος εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.»!

Και όταν τέλος είδε ότι δεν τα κατάφερε και η «γυναίκα» (δηλαδή η Παναγία μας και η Εκκλησία) του ξέφυγε, τότε οργίσθηκε ο Δράκων (δηλαδή ο Διάβολος) και από την μεγάλη του αυτή οργή, τον θυμό και τον φθόνον, έφυγε για να κάνει πόλεμο «μετὰ τοῦ σπέρματος αὐτῆς». Να κυνηγήσει δηλαδή όλους τους πιστούς τους τηρούντας τις εντολές του Θεού και εχόντων την μαρτυρία του Ιησού Χριστού.
Να τους κυνηγήσει για πόσο;
Για 1, 2, ή 3,5 χρόνια; Εάν το διάστημα αυτό των «1260 ημερών» είναι κυριολεκτικό; ή για λίγο περισσότερο, για 10, 20 50, ή 100 χρόνια;
Ούτε για 3,5 ούτε για 100 χρόνια φυσικά, αλλά για όλο το διάστημα από την ίδρυση της Εκκλησίας μέχρι το τέλος του κόσμου. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανείς εχέφρων πιστός που να το αμφισβητεί αυτό το τόσο εμφανές και αυτονόητο πράγμα.

Άρα, σαφέστατα οι «1260 ημέρες» που διώκει ο Δράκων δηλαδή ο Διάβολος την Εκκλησία του Χριστού είναι όλο το χρονικό διάστημα από την Πρώτη έως την Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας.
Μάλιστα είναι αξιοσημείωτο ότι λίγο πιο κάτω, ο Ευαγγελιστής ταυτίζει αυτό το διάστημα του διωγμού της Εκκλησίας και των πιστών όχι πάλι με τις «1260 ημέρες», αλλά με «καιρόν καιρούς και ήμισυ καιρού», το γνωστό και πολυσυζητημένο μας αυτό χωρίο που νομίζαμε ότι ερμηνεύεται ως 3,5 χρόνια.
Όπως βλέπετε όμως εδώ, η ερμηνεία του δεν είναι αυτή των 3,5 ετών αλλά όλη η περίοδος της Εκκλησίας. Ας το έχουμε και αυτό υπ’ όψιν μας γιατί θα μας χρειαστεί σε άλλο σχετικό κεφάλαιο του βιβλίου μας.

«Καί σημεῖον μέγα ὤφθη ἐν τῷ οὐρανῷ, γυνὴ περιβεβλημένη τὸν ἥλιον, (η Παναγία και η Εκκλησία) καὶ ἡ σελήνη ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτῆς, καὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς στέφανος ἀστέρων δώδεκα, καὶ ἐν γαστρὶ ἔχουσα ἔκραζεν ὠδίνουσα καὶ βασανιζομένη τεκεῖν. καὶ ὤφθη ἄλλο σημεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἰδοὺ δράκων πυρρὸς μέγας, (ο Διάβολος) ἔχων κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦ ἑπτὰ διαδήματα, καὶ ἡ οὐρὰ αὐτοῦ σύρει τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν. καὶ ὁ δράκων ἕστηκεν ἐνώπιον τῆς γυναικὸς τῆς μελλούσης τεκεῖν, ἵνα, ὅταν τέκῃ, τὸ τέκνον αὐτῆς καταφάγῃ. καὶ ἔτεκεν υἱὸν ἄρρενα, ὃς μέλλει ποιμαίνειν πάντα τὰ ἔθνη ἐν ράβδῳ σιδηρᾷ· καὶ ἡρπάσθη τὸ τέκνον αὐτῆς πρὸς τὸν Θεὸν καὶ πρὸς τὸν θρόνον αὐτοῦ. καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα.... 13 Καὶ ὅτε εἶδεν ὁ δράκων ὅτι ἐβλήθη εἰς τὴν γῆν, ἐδίωξε τὴν γυναῖκα ἥτις ἔτεκε τὸν ἄρρενα. 14 καὶ ἐδόθησαν τῇ γυναικὶ (Παναγία- Εκκλησία) δύο πτέρυγες τοῦ ἀετοῦ τοῦ μεγάλου, ἵνα πέτηται εἰς τὴν ἔρημον εἰς τὸν τόπον αὐτῆς, ὅπως τρέφηται ἐκεῖ καιρὸν καὶ καιροὺς καὶ ἥμισυ καιροῦ ἀπὸ προσώπου τοῦ ὄφεως. 17 καὶ ὠργίσθη ὁ δράκων ἐπὶ τῇ γυναικί, καὶ ἀπῆλθε ποιῆσαι πόλεμον μετὰ τῶν λοιπῶν τοῦ σπέρματος αὐτῆς, τῶν τηρούντων τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ καὶ ἐχόντων τὴν μαρτυρίαν ᾿Ιησοῦ». (Αποκ. ιβ΄, 1-17)

Αλλά, και εάν ακόμη παρόλα αυτά κάποιοι επιμένουν και θέλουν το διάστημα αυτό των «1260 ημερών» να το εκλάβουν κυριολεκτικά, τότε ας το εκλάβουμε απόλυτα κυριολεκτικώς.
Δηλαδή ως «630 ημέρες» που είναι το ήμισυ των 1260 ημερών.
Γιατί η Γραφή δεν λέει «1260 ημέρες και νύκτες», αλλά μόνο «1260 ημέρες».
Άλλο όμως οι «1260 ημέρες» και άλλο οι «1260 ημέρες και νύκτες». Το ένα πράγματι σημαίνει «1260» ολόκληρες ημέρες, δηλαδή 3,5 χρόνια και το άλλο μόνο «630 ημέρες» δηλαδή μόλις ενάμισυ έτος και κάτι μήνες. Οπότε εάν κάποιος θέλει να επιμείνει στην κυριολεκτική ερμηνεία του χωρίου, τότε αναγκαστικά θα πρέπει να αποδεχθεί ότι οι Προφήτες θα προφητεύσουν τελικώς μόνο για 1,5 χρόνο περίπου, και όχι για 3,5 όπως νόμιζαν και πίστευαν.
Οπότε ανατρέπονται «επταετίες», (ως χρόνος διακυβέρνησης του Αντιχρίστου) ανατρέπονται τα 3,5 καλά χρόνια και τα 3,5 άσχημα, ανατρέπονται τα 3,5 χρόνια δράσεως των δύο προφητών, είτε στην πρώτη, είτε στην δεύτερη περίοδο του Αντιχρίστου και πάει λέγοντας.
Και εάν τώρα θελήσουμε να συμπεριλάβουμε και την «κολόβωση των ημερών» που μας λέγει ο ίδιος ο Χριστός μας, ότι θα κάνει στα χρόνια του Αντιχρίστου για τούς ολίγους εκλεκτούς, σκεφθείτε πού μπορεί να φτάσουμε. Μόλις σε ολίγους μήνες. «καὶ εἰ μὴ ἐκολοβώθησαν αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι, οὐκ ἂν ἐσώθη πᾶσα σάρξ· διὰ δὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς κολοβωθήσονται αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι». (Ματθ. κδ΄, 22)

Εάν αγαπητοί μου, το διάστημα των «1260 ημερών» ήταν πράγματι κυριολεκτικό και ο Θεός ήθελε να μας φανερώσει, ότι έτσι είναι πράγματι, τότε δεν θα έγραφε «1260 ημέρες», αλλά θα έγραφε «1260 ημέρες και νύκτες», όπως έπραξε και σε άλλες περιπτώσεις.

Παραδείγματα:

α) Όπως στην περίπτωση του Αντίοχου του Επιφανούς που μας προείπε ότι θα καταπατήσει τον Ναό και θα μολύνει τα Άγια όχι για 2300 ημέρες, αλλά για 2300 μερόνυχτα.
«καὶ ἐδόθη ἐπὶ τὴν θυσίαν ἁμαρτία, καὶ ἐρρίφη χαμαὶ ἡ δικαιοσύνη, καὶ ἐποίησε καὶ εὐοδώθη. καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἁγίου λαλοῦντος, καὶ εἶπεν εἷς ἅγιος τῷ φελμουνὶ τῷ λαλοῦντι· ἕως πότε ἡ ὅρασις στήσεται, ἡ θυσία ἡ ἀρθεῖσα καὶ ἡ ἁμαρτία ἐρημώσεως ἡ δοθεῖσα, καὶ τὸ ἅγιον καὶ ἡ δύναμις συμπατηθήσεται; καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἕως ἑσπέρας καὶ πρωΐ ἡμέραι δισχίλιαι καὶ τριακόσιαι, καὶ καθαρισθήσεται τὸ ἅγιον...». (Δανιήλ η΄, 12-14)
Μάλιστα, για να μήν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι εννοεί κάτι άλλο, πιο κάτω ο ίδιος ο Θεός διά μέσου του Αρχαγγέλου Γαβριήλ, επιβεβαιώνει στον Προφήτη ότι πράγματι θα είναι 2300 μερόνυκτα και όχι κάτι άλλο.
«Καὶ ἡ ὅρασις τῆς ἑσπέρας καὶ τῆς πρωΐας τῆς ρηθείσης ἀληθής ἐστι· καὶ σὺ σφράγισον τὴν ὅρασιν, ὅτι εἰς ἡμέρας πολλάς». (Δανιήλ η΄, 26)

β) Όπως αναφέρεται στον Ευαγγελιστή Ματθαίο για την Νηστεία του Κυρίου μας στο Σαραντάριον Όρος, ότι «ενήστευσε ημέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα» και όχι μόνον ημέρας τεσσαράκοντα.
«Τότε ὁ ᾿Ιησοῦς ἀνήχθη εἰς τὴν ἔρημον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος πειρασθῆναι ὑπὸ τοῦ διαβόλου, καὶ νηστεύσας ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα ὕστερον ἐπείνασε». (Ματθ. δ΄, 1-3)
Γιατί δεν λέγει ότι ενήστευσε «ἡμέρας τεσσαράκοντα», αλλά λέγει «ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα»; Προφανώς γιατί άλλο «ἡμέρας τεσσαράκοντα», και άλλο «ἡμέρας καὶ νύκτας τεσσαράκοντα».

γ) Όπως αναφέρεται για τον Προφήτη Μωυσή ότι ενήστευσε 40 ημέρες και 40 νύκτες.
«Καὶ κατέβη ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Σινά, καὶ ἐκάλυψεν αὐτὸ ἡ νεφέλη ἓξ ἡμέρας· καὶ ἐκάλεσε Κύριος τὸν Μωϋσῆν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἐκ μέσου τῆς νεφέλης. τὸ δὲ εἶδος τῆς δόξης Κυρίου ὡσεὶ πῦρ φλέγον ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους ἐναντίον τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ. καὶ εἰσῆλθε Μωυσῆς εἰς τὸ μέσον τῆς νεφέλης καὶ ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος καὶ ἦν ἐκεῖ ἐν τῷ ὄρει τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας» (Ἐξ. κδ’, 16-1Cool.

δ) Όπως αναφέρεται και για τον Προφήτη Ηλία ότι ενήστευσε 40 ημέρες και 40 νύκτες.
«καὶ ἀνέστη καὶ ἔφαγε καὶ ἔπιε· καὶ ἐπορεύθη ἐν ἰσχύϊ τῆς βρώσεως ἐκείνης τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας ἕως ὄρους Χωρήβ».
(Γ΄Βασ. ιθ΄,Cool

ε) Όπως και στην περίπτωση της προσευχής του Προφητάνακτος Δαυίδ.
«Κύριε ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου, ἡμέρας ἐκέκραξα καὶ ἐν νυκτὶ ἐναντίον σου· εἰσελθέτω ἐνώπιόν σου ἡ προσευχή μου, κλῖνον τὸ οὖς σου εἰς τὴν δέησίν μου». (Ψαλμ. πζ΄, 2)

Νομίζω φθάνουν αυτές οι μαρτυρίες για έναν λογικό και καλοπροαίρετο άνθρωπο.
Άρα δεν μπορούμε να σταθούμε ούτε σε αυτό το επιχείρημα.

Ποια βέβαια είναι η ακριβής σημασία και ερμηνεία των «1260 ημερών» και των «42 μηνών», θα το δούμε στην συνέχεια.




Ποιοι είναι οι δύο Προφήτες

Πάμε όμως να δούμε και να ερμηνεύσουμε όσο μπορούμε και όσο μας επιτρέψει ο Θεός, ποιοι τελικά είναι οι δύο αυτοί Προφήτες και πόσο ή ποιο θα είναι τελικά το χρονικό διάστημα της Προφητείας τους.
Όσοι ασχολούνται με την Πίστη μας και την μελέτη της Αγίας Γραφής γνωρίζουν, ότι τα πάντα σχεδόν στην Παλαιά Διαθήκη είναι τύποι, σκιές και προτυπώσεις της Καινής. Χωρίς δε την Παλαιά δεν μπορεί να ερμηνευθεί καθόλου η Καινή, όπως βέβαια και χωρίς την Καινή, δεν μπορεί να ερμηνευθεί αντίστοιχα ούτε και η Παλαιά. Ως εκ τούτου γενικότερα υπάρχει μεγάλη συγγένεια μεταξύ της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης
Και πολύ φυσικό, αφού ΕΝΑΣ και ο ΑΥΤΟΣ είναι ο Νομοθέτης και της Παλαιάς και της Καινής. Ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός.

Αναφέρει σχετικά ο ιερός Χρυσόστομος:
«Θέλει νά δείξει (μέ ὅλα αὐτά) ὅτι εἶναι μεγάλη ἡ συγγένεια τῆς Παλαιᾶς πρός τήν Καινήν Διαθήκη καί ὅτι ἐκεῖνα ἦταν τύπος αὐτῶν καί σκιά τῶν μελλοντικῶν».
(«Βούλεται δεῖξαι πολλήν οὖσαν τῆς Παλαιᾶς πρός τήν Καινήν τήν συγγένειαν, καί ὅτι ταῦτα τύπος ἐκείνων ἦν καί σκιά τῶν μελλόντων»). (Ἁγ. Ἰω. Χρυσ. Ε.Π.Ε. 27,233)

Καί πάλιν:
«Ἐπρόλαβε καί προεδήλωσε τήν Καινή Διαθήκη ἡ Παλαιά, καί ἑρμήνευσε τήν Παλαιά ἡ Καινή. Ἔχω πεῖ πολλές φορές ὅτι δύο Διαθῆκες (Παλαιά καί Καινή) καί δύο νεαρές κόρες καί δύο ἀδελφές ἀκολουθοῦν ὡς δορυφόροι τόν ἕνα Δεσπότη. Κύριος κηρύσσεται καί ἀναγγέλλεται ἀπό τούς Προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης· Χριστός κηρύσσεται στήν Καινή Διαθήκη. Δέν εἶναι καινούργια τά νέα κηρύγματα πού ἐξαγγέλλονται στήν Καινή Διαθήκη. Διότι ἐλέχθησαν προηγουμένως σκιωδῶς τά παλαιά. Δέν ἔσβησαν καί δέν κατηργήθησαν τά παλαιά, πού ἐδιδάχθησαν κατά τούς χρόνους τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης· διότι ἑρμηνεύθηκαν στήν Καινή Διαθήκη».
(«Προέβαλε τήν Καινήν ἡ Παλαιά, καί ἡρμήνευσε τήν Παλαιάν ἡ Καινή. Καί πολλάκις εἶπον, ὅτι δύο Διαθῆκαι, καί δύο παιδίσκαι, καί δύο ἀδελφαί, τόν ἕνα Δεσπότην δορυφοροῦσι. Κύριος παρά προφήταις καταγγέλεται· Χριστός ἐν Καινῇ κηρύσσεται· οὐ καινά τά καινά· προέλαβε γάρ τά παλαιά· οὐκ ἐσβέσθη τά παλαιά· ἡρμηνεύθη γάρ ἐν τῇ Καινῇ»). (Ἁγ. Ἰω. Χρυσ. P.G. 50, 796)

Καί ὁ Ἅγιος Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης:
«Καινότητα δογμάτων, ὦ φιλότης, οὐδεμίαν τῷ νόμῳ καί τοῖς προφήταις ὁ τοῦ Θεοῦ Υἱός ἐπεισήγαγεν, ἀλλά τοῖς πάλαι περί αὐτοῦ προφανθεῖσι τό πέρας ἐπέθηκε. Καί πάντως νουνεχῶς τήν Παλαιάν ἀναπτύσσων, πάντα τά τῆς Νέας ἐν αὐτῇ κηρυχθέντα εὑρήσεις. Τοῖς τοίνυν ἐπί τῷ νόμῳ ἐρηρεισμένοις καί ξένην ὁδόν τήν εὐαγγελικήν οἰομένοις, ἐκ τῶν τοῦ νόμου ῥημάτων, τῶν τῆς χάριτος δογμάτων τήν ἀλήθειαν τρανοῖ. Καί ὄψονται οὕτως τήν ἀμφοτέρων τῶν Διαθηκῶν ἐνδιάθετον συμφωνίαν». (Ἁγ. Ἰσιδώρου Πηλουσιώτου P.G. 78, 256)

Έτσι λοιπόν όπως λένε οι Άγιοί μας υπάρχει μεγάλη και άρρηκτη σχέση μεταξύ Παλαιάς και Καινής Διαθήκης. Όλα όσα συνέβησαν στην Καινή προϋπήρχαν με τύπους, σκιές, προτυπώσεις, εικόνες στην Παλαιά. Τίποτε δεν υπάρχει νέο-καινούργιο στην Καινή Διαθήκη, αλλά ΟΛΑ προϋπήρχαν καταγεγραμμένα στην Παλαιά.
Γι’ αυτό, εάν έχετε προσέξει, όσοι μελετάτε την Αγία Γραφή, στο κάτω μέρος της κάθε σελίδας της ερμηνείας της Καινής Διαθήκης, υπάρχουν κάποιες υποσημειώσεις που δεν είναι τίποτε άλλο παρά παραπομπές κυρίως στην Παλαιά Διαθήκη.
Και αυτό γιατί τα περισσότερα χωρία της Καινής έχουν σχέση με την Παλαιά. Είτε είναι η επαλήθευσή τους, είτε είναι παράλληλα χωρία, είτε είναι αντίστοιχα, παρόμοια, σχετικά κλπ.

Έτσι λοιπόν και εδώ στην περίπτωσή μας.
Πηγαίνετε όλοι σας και ανοίξτε την Καινή Διαθήκη. Πηγαίνετε στο ΙΑ΄ (11ον) Κεφάλαιο της Αποκαλύψεως στον στίχο 3-4 που μιλάει για τους δύο Προφήτας.
«καὶ δώσω τοῖς δυσὶ μάρτυσί μου, καὶ προφητεύσουσιν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα, περιβεβλημένοι σάκκους. οὗτοί εἰσιν αἱ δύο ἐλαῖαι καὶ αἱ δύο λυχνίαι αἱ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου τῆς γῆς ἑστῶσαι». (Αποκ. ια΄, 3-4).

Εάν κοιτάξετε τώρα στο κάτω μέρος αυτής της σελίδας θα δείτε ότι σας παραπέμπει σε ένα εδάφιο της Παλαιάς Διαθήκης.
Το εδάφιο αυτό είναι: Ζαχ. δ΄,3 και 11-14.
Εάν τώρα πάμε στην Παλαιά Διαθήκη στο Δ΄ Κεφ. του Ζαχαρία και στούς στίχους 3 και στιχ. 11-14 θα δούμε ότι και ο Προφήτης Ζαχαρίας μιλάει εκεί για τους «δύο» αυτούς μάρτυρες που δεν είναι άλλοι από τις «δύο ελαίες».
«Καὶ ἰδοὺ λυχνία χρυσῆ ὅλη... καὶ δύο ἐλαῖαι ἐπάνω αὐτῆς, μία ἐκ δεξιῶν τοῦ λαμπαδίου αὐτῆς καὶ μία ἐξ εὐωνύμων... καὶ ἀπεκρίθην καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν· τί αἱ δύο ἐλαῖαι αὗται, αἱ ἐκ δεξιῶν τῆς λυχνίας καὶ ἐξ εὐωνύμων;... καὶ εἶπεν· οὗτοι οἱ δύο υἱοὶ τῆς πιότητος παρεστήκασι Κυρίῳ πάσης τῆς γῆς». (Ζαχ. δ΄,3 και 11-14)
Δηλαδή:
«Ιδού βλέπω έναν ολόχρυσο λυχνοστάτη μ’ ένα δοχείο ελαίου πάνω του∙ το δοχείο έχει επτά στόμια και από το κάθε στόμιο ξεπροβάλλουν επτά φυτίλια. Βλέπω και δύο ελαίες κοντά στο λυχνοστάτη, ένα στα δεξιά του και ένα στ’ αριστερά του... Τότε τον ρώτησα (τον άγγελο): Τι σημαίνουν αυτές αι ελαίες στα δεξιά και στ’ αριστερά του λυχνοστάτη; ...Τότε μου είπε: Αυτές συμβολίζουν τους δυο αγαπητούς υιούς, που έχουν χρισθεί με λάδι, για να υπηρετούν τον Κύριο όλης της γης».

Πρόκειται λοιπόν, όπως καταλαβαίνετε, ακριβώς για το ίδιο θέμα, αλλά και τα ίδια «πρόσωπα».
Στην πραγματικότητα δηλαδή ο Ευαγγελιστής Ιωάννης γράφοντας για τους «δύο» αυτούς μάρτυρας και λέγοντάς μας ο ίδιος ότι αυτοί οι «δύο Μάρτυρες» είναι οι «δύο ελαίες», μας παραπέμπει κατ΄ουσίαν στον Προφήτη Ζαχαρία.
Άρα, ότι ισχύει στον Προφήτη Ζαχαρία για τους «δύο» αυτούς μάρτυρας και τις «δύο ελαίες», θα ισχύει και στον Ευαγγελιστή Ιωάννη.


Ας δούμε λοιπόν το συγκεκριμένο αυτό Κεφάλαιο:
«Καί ἐπέστρεψεν ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ καὶ ἐξήγειρέ με ὃν τρόπον ὅταν ἐξεγερθῇ ἄνθρωπος ἐξ ὕπνου αὐτοῦ 2 καὶ εἶπε πρός με· τί σὺ βλέπεις; καὶ εἶπα· ἑώρακα καὶ ἰδοὺ λυχνία χρυσῆ ὅλη, καὶ τὸ λαμπάδιον ἐπάνω αὐτῆς, καὶ ἑπτὰ λύχνοι ἐπάνω αὐτῆς, καὶ ἑπτὰ ἐπαρυστρίδες τοῖς λύχνοις τοῖς ἐπάνω αὐτῆς· 3 καὶ δύο ἐλαῖαι ἐπάνω αὐτῆς, μία ἐκ δεξιῶν τοῦ λαμπαδίου αὐτῆς καὶ μία ἐξ εὐωνύμων. 4 καὶ ἐπηρώτησα καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα ἐν ἐμοὶ λέγων· τί ἐστι ταῦτα, κύριε; 5 καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ καὶ εἶπε πρός με λέγων· οὐ γινώσκεις τί ἐστι ταῦτα; καὶ εἶπα· οὐχί, κύριε. 6 καὶ ἀπεκρίθη καὶ εἶπε πρός με λέγων· οὗτος ὁ λόγος Κυρίου πρὸς Ζοροβάβελ λέγων· οὐκ ἐν δυνάμει μεγάλῃ οὐδὲ ἐν ἰσχύϊ, ἀλλ᾿ ἢ ἐν πνεύματί μου, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. 7 τίς εἶ σύ, τό ὄρος τὸ μέγα, τ&

_________________
τὴν ὑπερβάλλουσαν τῆς γνώσεως ἀγάπην... ἵνα πληρωθῆτε εἰς πᾶν τὸ πλήρωμα τοῦ Θεοῦ
Τῷ δὲ δυναμένῳ ὑπὲρ πάντα ποιῆσαι ὑπερ εκ περισσοῦ ὧν αἰτούμεθα ἢ νοοῦμεν, κατὰ τὴν δύναμιν τὴν ἐνεργουμένην ἐν ἡμῖν
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
george1
Μέλος
Μέλος


Συμμετάσχουν: 10 Φεβ 14
Δημοσιεύσεις: 66

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Αύγ 29, 2017 10:28 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ο κος Μανώλης Καπετανάκης μιλάει για τον ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ. ΗΡΘΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ.

Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!

Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
george1
Μέλος
Μέλος


Συμμετάσχουν: 10 Φεβ 14
Δημοσιεύσεις: 66

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Αύγ 30, 2017 11:19 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Όσιος γέροντας Πορφύριος: Μην ασχολείστε με τα έσχατα, τον αντίχριστο και το 666!


Με ρώτησε ο γέροντας Πορφύριος: «Για πες μου, παιδί μου, τί λέει ο γέροντας Αιμιλιανός (Σιμωνοπετρίτης) για το 666 και τον αντίχριστο;»
Του λέω: «Γέροντα, μας είπε σε μια σύναξη να μην ανησυχούμε. Εμείς να ενδιαφερόμαστε να έχουμε μια ζωντανή σχέση με τον Χριστό και του αντιχρίστου να μην του δίνουμε πολύ σημασία, γιατί εκείνος θα γίνει το κέντρο της ζωής μας και όχι ο Χριστός».
Αμέσως χτύπησε τα χεράκια του στο κρεβάτι και είπε: « Τί λες παιδί μου, τί λες παιδί μου, δόξα σοι ο Θεός που βρήκα κι ένα πνευματικό να συμφωνεί μαζί μου. Ρε παιδί μου, αυτοί οι πνευματικοί, εδώ στον κόσμο, τί έχουν κάνει! Έχουν αναστατώσει τις ψυχές, δημιούργησαν ένα σωρό προβλήματα, οικογενειακά και ψυχολογικά με το 666 και τα σχετικά. Δεν μπορεί ο κόσμος να κοιμηθεί και άρχισαν να παίρνουν ψυχοφάρμακα και υπνωτικά χαπάκια για να μπορούν να κοιμηθούν. Τί είναι αυτό το πράγμα; Δεν τα θέλει αυτά τα πράγματα ο Χριστός!
Για μας τους χριστιανούς, για μας όταν βιώνουμε το Χριστό δεν υπάρχει αντίχριστος.

Όταν έχουμε μέσα μας το Χριστό μας, μπορεί να έρθει και να μας φοβίσει ο αντίχριστος; Μπορεί να μπει καμία άλλη αντίθετη ύπαρξη μέσα στην ψυχή μας και να μας ταράξει; Όχι. Όμως γι’ αυτό σήμερα παιδί μου γίνεται αυτό. Δεν έχουμε το Χριστό μέσα μας και γι’ αυτό ανησυχούμε για τον αντίχριστο. Όταν βάλουμε το Χριστό μέσα μας, τα πάντα γίνονται Παράδεισος. Ο Χριστός είναι το παν κι έτσι πάντοτε παιδί μου να λες στους ανθρώπους, και τον αντίθετο δεν το φοβόμαστε.
Εάν ερχόταν τώρα ο ίδιος ο αντίχριστος με μία συσκευή με ακτίνες laser, και με σφράγιζε με το 666 με το ζόρι, εγώ δεν θα στεναχωριόμουνα. Θα μου πεις, μας δεν είναι το σημείο του αντιχρίστου; Ναι αλλά και χίλια 666 να μου έγραφε πάνω μου με τις ακτίνες laser, ανεξίτηλα, εγώ δεν θα στενοχωριόμουνα. Γιατί; Γιατί παιδί μου τους πρώτους μάρτυρες του είχαν βάλει στα θηρία και έκαναν τον σταυρό τους και τα θηρία γινόντουσαν αρνάκια, τους είχαν στην θάλασσα έκαναν τον σταυρό τους και η θάλασσα γινόταν γη και περπατούσαν, τους είχαν μέσα στην φωτιά, έκαναν το σταυρό τους και η φωτιά γινόταν δροσιά. Ευλογημένο μου παιδί, τι είμαστε σήμερα εμείς; Πιστεύουμε στον Χριστό; Το σταυρό μας τον κάνουμε; Μα γιατί κατέβηκε ο Χριστός; Δεν κατέβηκε για να δυναμώσει την ασθένειά μας; Έτσι παιδί μου να πεις στους ανθρώπους, να μην φοβούνται τον αντίχριστο. Είμαστε παιδιά του Χριστού, είμαι παιδιά της Εκκλησίας».
Αυτά τα λόγια μου έκαναν πολύ εντύπωση. Και μου πρόσθεσε: « Ο Πατριάρχης Δημήτριος, πως ήρθε στην Αθήνα; Με αεροπλάνο...και χρησιμοποίηση το διαβατήριό του. Τί διαβατήριο έχει; Τουρκικό, το οποίο έχει πάνω του την ημισέληνο. Και ξέρεις πως ονομάζεται η ημισέληνος από τους Πατέρες της Εκκλησίας μας, μετά που εμφανίστηκε ο Μωάμεθ; Η ημισέληνος είναι σημείο του αντιχρίστου! Εάν είναι σημείο του αντιχρίστου η ημισέληνος και ο Πατριάρχης μας έχει στο διαβατήριό του -το σημείο του αντιχρίστου-, πάει να πει ότι ο Πατριάρχης μας είναι αντίχριστος; Όχι ρε παιδί μου, όχι ρε παιδί μου! Μην περιορίζουμε τόσο πολύ το Ευαγγελικό μήνυμα! Δεν είναι ο Χριστός τόσο στενόμυαλος όσο είμαστε εμείς οι άνθρωποι που θέλουμε να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα.
Έτσι να λες στους ανθρώπους: Να μην ασχολούνται με τον αντίχριστο! Ούτε να φοβούνται τον αντίχριστο και το 666.
Μην σας βασανίζουν τα έσχατα, ούτε τον αντίχριστο, ούτε τα σημάδια του. Γιατί να ξέρετε, αν εμείς έχουμε μέσα μας το Χριστό, δεν μπορεί σε τίποτα να μας πειράξει ο αντίχριστος, ούτε στο παραμικρό.
Ξέρω ότι θα έρθει ο αντίχριστος, ότι θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, αλλά το πότε, δεν το ξέρω. Αύριο; Μετά χίλια χρόνια; Δεν ξέρω. όμως δεν ανησυχώ γι’αυτό. Διότι ξέρω, ότι η ώρα του θανάτου είναι για τον καθένα μας η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου. Και η ώρα αυτή είναι πολύ κοντά».

από το βιβλίο: Ανθολόγιο Σύμβουλών του Γέροντος Πορφυρίου
Ιερό Ησυχαστήριον Μεταμόρφωσις του Σωτήρος μετόχιον εν Μηλεσίω
Εκδ. Σταμούλη ΑΕ
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
george1
Μέλος
Μέλος


Συμμετάσχουν: 10 Φεβ 14
Δημοσιεύσεις: 66

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Δευ Σεπ 04, 2017 5:15 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Βίντεο, Ο π Αθανάσιος Σιμωνοπετρίτης μιλάει για τον γέροντα Πορφύριο που έλεγε ότι όταν βιώνουμε το Χριστό δεν υπάρχει αντίχριστος


Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!

Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΩΑΝΝΗ Αρχική σελίδα -> Αντίχριστος ...η Συνέχεια απο το phorum.gr Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Σελίδα 1 από 1

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης



Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Hellenic (Greek) by Alex Xenias

Abuse - Αναφορά παραβίασης - Οροι χρήσης υπηρεσίας.
Powered by forumup.gr Δωρεάν forum, Δημιουργήστε το δικό σας φόρουμ δωρεάν! Created by Hyarbor & Qooqoa
Confirmed

Page generation time: 2.149